V. DvTiscinAE. iiS 



dien zoodania aaneen , dat zij te zanien ccnc grootc, rondacinigc ziiigscliijr vormen (Dytiscini). Deze 

 invicluing sciiiint te dienen" tot vastliccluen aan het licliaain der wijljes bij de paring. - Acliterlijf 

 met 8 tèrgiteii en 6 sierniten. De naden der eerste 3 met elliaar vergroeide steriiiten zijn duidelijk. 

 Het eerste stcrniet staat tegenover het tweede tergiet. — Bij sommige soorten zijn de heide sel;scn 

 te onderscheiden, hehalve door den eigcnaardigcn honw der voortarsen , door het al ol' niet gegroefd, 

 of glanzig of dof zijn der deUschilden (l)ytiscns en Acilins). In enkele gevallen komen dimorphe 

 wijfjes voor. De Ibri-eps is in tegi-nstelling der asymmetrie bij de Carabidae, symmetrisch. 



De Dytiscidae zijn nimmer meta'alklciirig, wel soms een weinig bronzig, doch gewoonlijk 

 zwart, oliifgrocn, bniin, geelachtig, zelden gevlekt, meestal eenkleurig of met lichteren randzoom. 



Zij vliegen voortreffelijk, doch 's nachts, en leggen alsdan soms groote afstanden af, om bij 

 nitdroging van slooien en plassen andere wateren op"^ te zoeken; vandaar dat men ze dikweri' in 

 den morgenstond op wegen ziet voortkriiipcn of zeUs in wimingen kan aantreffen. Soms vallen zij 

 op den bij helderen maneschijn, schitterende glas-opjiervlakten van broeikassen, die zij vooreen 

 waterspiegel aanzien, of komen terecht in rcgcntonnen en gasmeier-waterreservoirs. — Hnn ware 

 verblijf is zoet- en brakwater, waarin zij met groot gemak zwemmen, daar de aclnerpooten ver 

 naar achteren staan, waardoor de kracht, die zij er mede aanwenden, vermeerderd wordt. Zij zwem- 

 men onder gelijktijdige beweging der achterpooten, daarbij den kop sclinin naar onderen gericht, 

 waardoor den van" onderen naar boven werkenden en tegen het lichaam als tegen een hellend vlak 

 gerichten aandrang van het water, de door het roeien verkregen voorwaartsche beweging onderstennt 

 (Dytisciis). - Zij verslinden andere waterdieren, vooral wormen, slakken en larven, maar ook 

 huns gelijken en zélfs grootere dieren, als vi'schen en kikvorschen; derhalve kininen zij ook 

 schadelijk w-orden, althans de grootere soorten (Dytiscns). Ook vreten zij aan aas, als ver- 

 dronken honden en katten. — Met korte tnsschenpoozen komen zij aan de oppervlakte van het 

 water, om adem te Iialen; dit geschiedt bij de grootere Dytisciden aldus: de kever komt bij het 

 ademhalen loodrecht, met den kop omlaag, tot aan de oppervlakte, steekt het achterlijf d.iarnit en 

 licht de dekschilden een weinig op, zoodat er lucht komt in de holte tusschen het achterlijf en de 

 dekschilden; deze hoeveelheid lucht wordt langzamerhand door de stigmata ingeademd. De kleinere 

 soorten als Agabus, Ilybius enz., nemen de luclit in den vorm van een blaasje aan het 

 acliterlijf mede. — Bij ruw weder zijn de Dytisciden minder levendig en verschijnen dan meestal aan 

 de oevers of tusschen plantenmassa's. — Gevangen zijnde, zonderen de grootere soorten, aan den voor- 

 en achterrand van het halsschild, eene melkachtige, onaangenaam riekende vloeistof af, waarvan de 

 heteekenis nog niet geheel is opgehelderd. — Naar het scliijnt kunnen de meeste Dytiscidae cenig 

 geluid voortbrengen, O)) dezelfde wijze veroorzaakt als door L,iiiilois voor Ilygrobia is aangegeven. 



De larven zijn over 't algemeen" zeer verwant aan die der Carabidae, doch verschillen vooral door 

 het aantal achterlijfs-segmenten en door de van eene zuigbuis voorziene voorkaken. Lichaam lang 

 gestrekt, cylindervormig, naar voren en naar achteren dunner. Kop groot, door eene soort hals van 

 het halsschild gescheiden, met (Hy dro p ori n ij of zonder hoorn van voren. Sprieten aan de zijden, 

 achter de basis der voorkaken ingeplant, in den regel 4-lcdig, bij de volwassen larven van Acilins, 

 Dytiscns en Cybister 6— 8-ledig. Voorkaken groot, sikkelvormig en scherp, bij de Hydrn- 

 ptjrini opwaarts gekromd, bij de overigen horizontaal tot elkaar gericht, yan binnen hol en 

 aan het uiteinde met eene kleine opening tot zuigen ingericht; de mond overigens gesloten. Aan 

 weerszijden van den kop 6, meestal in twee rijen geplaatste ocellen. Kaaktasters 3-ledig, scliijnba.ar 

 veelal 4-ledig, daar de meer of minder ontwikkelde tasterdrager zich als wortellid voordoet. Bij 

 volwassen larven van Acilins, Dytiscns en Cybister zijn de kaaktasters 4— 8-ledig. Liptasters 

 2-ledig, bij de uitgegroeide larven van Dytiscns en Cybister echter 4-ledig. Achterlijf uit 

 8 segmenten bestaande, met 8 paar stigmata, van welke het alleen functioneerendc laatste paar aan 

 liet uiteinde van het laatste segment zit. De cerci zijn gewoonlijk lang en slank, borstel vormig, bij 

 Acilius en Dytiscns kort; bij Cybister ontbreken zij. De pooten zijn lang en slank; de tarsen 

 met een afzonderlijk klauwlid, niet bijna altijd twee lange, slanke klauwen. Er komen bij ile Dytisciden- 

 larven twee hoofdvormen voor, nl. d'ie der H yd r o p'o ri n i en die der overige Dytiscidae. Zij 

 zijn zeer vraatzuchtig en leven hoofdzakelijk van waterinsecten en weekdieren, die zij met hare 

 voorkaken uitzuigen. Zij verpoppen in eene, in de nabijheid van het water gemaakte aardholte. 



Wat betreft den inwendigen bouw, zoo verschiilen de Dytiscidae van de Carabidae 

 vooral door het meer geconcentreerde zenuwstelsel. 



Eene indceling volgens Sluirp in twee hoofdgroepen, nl. Dytisci fragmentati en 

 Dytisci complicati schijnt niet in overeenstemming met de in 't oogvallende tweeërlei hooUl- 

 vormen der door Sch'wdte bekend geworden larven-typen. Eene meer natuurlijke indeeling laat ik 

 bier volgen, in navolging van L. Guiiglbauer's „Kaler von Mittel-Europa". 



Overzicht der Tribus. 



I Voor- en middeltarsen schijnbaar 4-lcdig, daar het vierde lid zeer klein en zelden duidelijk 

 herkenbaar is; de eerste 3 leedjes bij het <? en ? verdikt. Schildje in 't geheel niet of 

 slechts als een zeer klein puntje zichtbaar. Prostermmi sterk in de lengte gekromd, zoodat 

 de voortzetting in een ander vlak gelegen is, dan het gedeelte vóór de voorcoxae. 



i. Hydroporini. 



