122 V. Dytiscidae. — 6. Deronectes. — 7. Hydroporus. 



inut zeer ijrove cii i;iiiiclijk versprciilc, op kop cii lialsscliiUl w:u ininder grove stippels, 

 bezet. Ilnlsschilcl zeer breeii, meer dan ilubhel zoo brecil als lang, voor ile basis met een 

 oppervlakkigen ilwnrsimlnik , naar voren algerond versmald, iiij liet J ook onmiddelijk 

 voor de basis iets versmald. Dekscliilden in het midden iets binkig verbreed, bij bet 2 öii 

 de acluerlieH't naast de zijden niet eene langsplooi. Lengte 4^11^11. In bergbeken. In 

 aaiiial bij llontliem (Umbiirg) in de Genl gevangen. Ook bij Leuven en in de „Hautcs- 

 Fanges" in l'.elgië en bij Aken en Elberleld in de" Rijnjirov. .' (ovatns Stnrm) i. latus Stcpli. 



Ilalsscbild aan weerszijden met een brecden langsindriik. Lichaam dol'zwart orbniin , de sprieten 

 en de |)ooten roestrood. Bovenzijde zeer lijn en dielit bestippeld en zeer lijn bebaard, op 

 bet halsschild en op de dckschilden niet grove verspreide stippels. Halsschild driemaal zoo 

 breed als lang. Dcks.hilden zeer kort, sleelits li maal zoo lang als te zanien breed, over 

 het midden met twee oppervlakkige langsgroeven. Lengte 4 mm. In bergbeken. Niet 

 inlaiidseh. In VVesttalen en in de Rijnprov. bij ElberCeld . . . . (platyiiotns Genii.) i) 



4 Lichaam langwerpig, weinig gewelfd. Roodgeel, een fijne voor- en aditcr-randzoom van liet 

 halsschild, twee vlekken in bet midden aan de basis, de naad en 6 meer ol' minder samen- 

 vloeiende langsstrepen op elk dckschild, van welke de eerste en meestal ook de beide 

 buitenste cniderbroken zijn, zwart. Soms vloeien de zwarte strepen der dekscbilden min 

 oT inccr t^it eene enkele groote zwarte vlek te samen. Onderzijde niet zelden gedeeltelijk 

 of nagenoeg gelieel zwartaclitig i>r zwart. Bovenzijde uiterst fijn en dicht bcsiip'peld, zeer 

 lijn behaard, tamelijk dol'. Halsschild bij het ? naar achteren meer versmald. Dekscliilden 

 voor het iiiteiiule met een duidelijk tandje. Klauwen der voortarscn bij bet t? sterk verlengd, 

 ongelijk, naar het uiteinde gekromd. Lengte 4^—4; mm. Over het algemeen zeldzaam in 

 riviertjes en beken, lïreda, A])eldoorii, Utrecht, 'Arnheni, Zutlcn, Tiel, Maastricht en 

 '1'Jiillicm 3. depressus F. 2) 



Lichaam kort eivormig, sterk gewell'd. Bruingeel, de achterrand van kop- en halsschild, 

 twee vlekken in bet midden aan de basis van het halsschild, de iiaadzoom en 7 langsstrejicn 

 op elk der dekscliilden zwart. Meso- en metasternum, benevens het aclucrlijl', biiiinrood 

 ol" zwart. De zevende langsstreep der dekscliilden bepaalt zich nagenoeg altijd tot 1 ol" 2 

 langsvlckken; dikwerf is ook de zesde onderbroken. Soms zijn de dekscliilden, o|i den 

 buitenrand en eenige gele lijnen na, zwart rab.c. frater Zett.). Bovenzijde uiterst fijn en 

 diclu bestipjield en zeer zwak en kort behaard, zeer weinig glanzig. Dekscliilden voor het 

 uiteinde met een soms inidüidelijk tandje (ab. Iiylierluiii-us Gylli.). Klauwen der voor- 

 tarseii bij het J' verlengd, de binnenste voor de basis verbreed. Lengte 4 mm. In de 

 bergsireken van Noord- en Middel-Europa. Zij zou in België bij Dinant en in de prov. 

 Luxemburg gevangen zijn. Ik zag geen Belgische exem|ilaren. Ook hij EIberfeld. 



(assi milis Payk.) 



7. Hydroporus Glairv. 



ffalssriiilj iii i/fii rcxci in het ,i;t:licf! niet naar de luisis versmald. De l>esti/>J>e/iii,!; 

 der lH>7'enzi/de Tan /iet lieliaani is geivoon , nimmer Jijn 01 f^rof dooreen. Kleur der 

 bovenzijde zelden .\'eel met Z7carte lani^'slijnen , meestal eenkleiirii^' Z7vart of bruin. Het 

 gedeelte van het mesosternnm tussehen de middcleo.xac gelegen en onder de prosieniaal- 

 voortzetting verborgen, stoot tegen het metasternum aan. Het overige als bij Dero- 

 nectes. De se.xueele verschillen varieer en zeer bij de onderscheidene soorten, bi; enkelen 

 zijn de wijfjes dimorph. -- De soorten leven evenals die der aanvenvante i^cnera in 

 zoet en brak water. — De larven van //. p a 1 11 s t r i s en halensis zijn door Sehiödte 

 beschreven. 



Van de ± 80 Eiiropeesche soorten komen 27 in Nederland en 9 //; het aangren- 

 zend gebied voor. 



1 De uitsteeksels der achtercoxae divergeerend, bare uiteinden door eene gemeenschappelijke, 

 breede, hoekige insnijding gescheiden . 2 



1) Hol vfiorkuiiu'ii van It. inoostiis lairiii. (intünspccliis I.oprii'iii) Iiij \,:\ Hnli ri r.rut'iiriiihfl in ll(lj;i.i. /.;il wei iiiijuist 



JLiJII. l)i-Ai' snort is eippil aan liet {ti-bictl (Irr MilldL>ll:indsi;llr /.ri-, 



2) Vulgnis (•„iinilhiiii-r is D. .■l.'Knns l'an/.. (Iiivvis Si) i^i-iii- alV.üiicl.Tli|kr s.njit , wrikr in üusleli|k llnilsililancl vooi- 



küinl. l)f (Irkstliild.-ii /.ijn naar aclilcivn kuiler ni sliini] Iu,nvs|>ilsl, Dr klaiiwin diT voiirlarsi'n 'lii| lul inaiiiifije zijn 



wi'iniK ïiTli'nnd on pdijkiualiK p'knjinil, Kc kl.ur is lili'i'kj;iTl , dr .mdiivijdr allijil Rccl ; de iwarlf slrr|.L-n drr dckschilden 

 vlui'i.'ii Bt'vvuoiilijk weinig ineen en de Iwei' Ijuilensie Jijn );e"uünli|k in ilrie dnlilielvlekki'n üpselüsl. Soms echter vloeien 

 /i) aUen ineen /eer zelden is de yehecle hovi-n/i]de. behalve een fijnen Voor- en aeliter-rand/uom van hel halsschild en de 

 naadiooni der dekscliilden, geel (ali.c. mttr'jinitttili.-i Anhe). I.enjj'le -4 — -44 nnn. 



