V. Dytiscidae. — S. NoTERU?. — 9. I.ACCopini.us. 129 



breed, naar het jiiteiiidc versmald, het cindlid /(le^^es/ii/sl , bij liet i ~'an af het vijfde 

 lid sterk en onrei^e/iiiatii^ verbreed {Fig. 11). Kin in de uit rand ing met een dubbelen 

 middentand. Jlalssehild aan de zijden dik gerand. Aelitereoxae niet naar voren 

 niti^ebreid , de zijstukl-;en van het metasternum , dat in het midden door een zeer fijnen, 

 hoe/iigen naad slecJtts onduidelij/c van de achtereoxae geseheiden is , daardoor groot 

 en driehoekig. Voor- en middeltarsen duidelijk ^-ledig. De aehtersehenen en de aehtcr- 

 tarsen op den boven- en onderrand met lange zjcemharen bezet. Aan de voor- en 

 middeltarsen bij het i zijn de eerste 3 leed j es min of meer verbreed en of de onderzijde 

 slechts met eenigc weinige zuignap jes bezet ; het eerste voortarscn-lid is buitengewoon 

 groot en heeft aan de binnenzijde een. krachiigen , stompen tand. Bij het $ zijn de 

 dijen aan de binnenzijde van een sterken stompen tand voorzien en tusschen dezen tand 

 en het uiteinde dief uitfierand ; bij het % is deze uitranding zwakker aangeduid en niet 

 tandvormig begrensd. De voorschenen zijn aan den buitenrand kort en diclit bewimperd , 

 bij het % zijn deze zeer breed en van binnen tandvormig verbreed. Ook is bij het i het 

 prosternutn nabij de oogen, benevens een gedeelte der poolen zwart gevlekt. 

 Van de 3 Europeesche soorten komen twee in Nederland voor. 



Prostcrmiin hij bet $ vlak ol' iets ingccirukt, bij liet J stomp dakvoniiig gewclW. Rij het 

 $ slcclits liet vijfde en zcstlc sprictlid groot en ;ian de onderzijde uitgehold. Licliaam 

 roodachtig-geelhniiii, de dekschilden met krachtige, van vuren in rijen geiilaat.ste stippels. 

 Lengte 3J — 4 nnn. Ceinecn in stilstaande wateren. Een exemplaar iiit Texel heeft donl;ere 

 dekschilden (capricornis Hrbst., clavicornis Sharp) \. crassicomis Miill. 



Prosternnni bij het $ en 2 scherp dakvormig gekield. Rij Iict $ het vijlile tut tiende 

 sprictlid verbreed en aan de onderzijde nitgehold. Deze soort is wat grcjoter en donkerder 

 gekleurd dan de vorige, de dekscliildcn met meer verwarde bestippeling. Lengte \\ nnn. 

 Even gemeen. 

 Cseniipinictatiis F., sparsus Mrsh., crassicornis St. , capricornis Sharp) 1. clavicornis de Geer. 



III. Tribus L ACCOPH I LI N I. 



9. Laccophilus Leach. 



Bovenlip in 7 midden uitgerand ; kin tand zeer kort en afgerond. Sprieten dun, 

 draadvormig. I/alssehild aan de zijden ongerand. Aehterco.xae zeer ver naar voren 

 uitgebreid , de zijstukken van het, in het midden lange metasternum daardoor zeer smal. 

 Voor- en middeltarsen bij het i zwak of matig verbreed en op de onderzijde met eenige 

 gesteelde plaatjes bezet. De soorten leven in stilstaande wateren. Uit het water ^i;e- 

 nOmen spartelen zij en springen met snelheid op, om te ontsnappen. — De larve van 

 L. hyalinus is door Sehiödte beschreven. 



De drie Europeesche soorten komen ook in Nederland voor. 



I Voortzetting van liet prosternuni achter de voorcoxac zeer lang en spits uitgetrokken, langer 

 dan het overige gedeelte van het prosterntim Laatste steniiet aan weerszijden nitge- 

 bogeii , zoudat het midden van den achterrand nagenoeg snavelvormig uitsteekt. Basis 

 van het halsscliild in 't midden duidelijk driehoekig uitgetrokken. Geen stridulatie-orgaan. 

 Kop en halsscliild geel, de voor- en achterrand van liet halsscliild, alsmede de dekschilden 

 zwart, een uitgezakte of in vlekken opgeloste dwarsband aan de basis, een tweede 

 dergelijke nabij het uiteinde en de zijrand geel. Voortarscn bij het $ vrij sterk verdikt. 

 Lengte 3| mm. In helder stilstaand water, zeer zeldzaam. Doetichem, Oisterwijk, Roer- 

 mond en St. Pieter •;. variegatus Gcrm. 



Voortzetting van het |n-osterinim tusschen de middelco.xae eindigend, korter dan het overige 

 gedeelte van het prosternuni 2 



a Basis van het halsschild in "t midden duidelijk driehoekig uitgetrokken. Op de achtereoxae 

 geen stridulatie-orgaan. Voor- en middeltarsen bij het $ sterker verdikt dan bij hyalinus. 

 Bovenzijde groenachtig, bruin- of geelachtig, met onduidelijk gevlekte dekschilden. De 

 ab. Stroehmü Thoms. is zeer donker gekleurd, met iets meer gewelfde en iets duidelijker 

 bestippelde dekschilden. Lengte 4- 4! mm. Gemeen in slooten , ook de aberratie. 



(hyalinus Er., minutus Mrsh.) 2. obscurus Paiiz. 

 Basis van het halsschild in 't midden zeer weinig naar achteren uitgetrokken. ()|i het midden 

 der achtereoxae bevindt zich een, uit dicht opeenstaande en in een boog geplaatste krasjes 



