13° V. Dytiscidae. — 9. Laccophilus. — 10 Ilybius. 



licstaniui, stridiibtic-orgaan. Voortarscn bij liet $ zu-ak verdikt, iiovenzijdc gcelacluig, 

 de dekschilden lichter oC donkerder bruin, de zijrand en vier daarmede "samenhangende 

 vlekken geel; ook meestal met eenigc gele langsfijncn over het midden. Lengte 45—44 

 mm. C.cmeen in slooten (interniptiis Pz., minutus K.) i. hyalinus de Geer. 



IV. Tribus C ü L YM 11 ET 1 N I. 



10. Ilybius Erichs. 



Lichaam ,i{CUW07Üijk 0/ de bovenzijde sterk ,i;cwe!fd , uiterst fijn nctsxeicijzc .q-e- 

 chagriueerd. Del;schildcn meestal met ecnc duidelijke , roodachti,i;e langsvlek in V midden 

 7iahij den buitenrand en met eenc tweede roodachtige vlek voor liet uiteinde. De buiten- 

 topJioek va7i de eerste 4 leedjcs der aciitertarscn is lohiortnig uitgetrokken. Klauwen der acht er - 

 tarsen zeer ongelijk. Achterdijen op de onderzijde aan den binnen-toplioekfnet een groef je , 

 waarin een aantal borstelharen gezeten zijn. Het laatste ster niet bij het $ naar het 

 uiteinde langsrimpelig en in de middellijn tncestal gekield , bij het 2 aan het uiteinde 

 hoekig uitgesneden en naar het uiteinde dakvormig gewelfd of gekield. Bij het 3 zijn 

 de eerste 3 voortarsen-leedjes krachtiger ontiuikkcld en aan de onderzijde met vrij lange 

 witachtige haartjes bezet ; de eerste 4 leedjcs der aciitertarscn zijn aan den buitenkant 

 gerand, behalve bij I. fencstratits. — De larve en de pop van T. fcnestratus 

 zijn door Schiödte beschreven . 



Van de 12 Europcesche soorten komen 7 in Nederland en i in het aangrenzend 

 gebied voor. 



I Achtercnxae naar voren zeer sterk en cenigszins hoekig verbreed, niet ver van de middel- 

 coxae verwijderd. Zijvleugels van het metastcrnum slechts als een zeer smal, liaakvorniig 

 teruggebogen gedeelte (Sub-gen. Idiolybius GozisJ. Achtertarsen bij het $ niet gerand. 

 Bruinrood , de bovenzijde In'onskleurig met roodachtige randen. De dekschildcn naast ile zijden, 

 iets achter het midden, met ccne roodachtige, soms onduidelijke hmgsvlck. Soms zijn de 

 dekschilden geheel licht bronskleurig, nagenoeg zonder roodachtige randen (ab.c. acncus 

 Panz.), of wel is de gehecle bovenzijde bruinrood (ab.c. i^jvjco^r;; Mannerh.). Lengten — \\\ 

 mm. Zeer gemeen in stilstaande wateren. De ab.c. aeneiis zeldzaam, de ab.c. Prcscottü 

 eenmaal, waarschijnlijk bij den Haag i. Teoestratus F. 



Achtercoxae naar voren weinig verbreed en van de nüddelcoxae ver verwijderd. Zijvleugels 

 van het metastcrnum driehoekig toegespitst (Siib-gen. Ilybius i.sj).) 2 



1 Achtertarsen bij het $ van buiten niet gerand; de biutenste klauw der achtertarsen bij het 

 $ aan het uiteinde gebogen en toegespitst. Klauwen der voortarsen bij liet ff gewoon. Bcjveii- 

 zijdc geheel zwart. De lichaamsvorm is als bij obscurus, docli de omtrek is in 'tmiddcu 

 iets breeder en naar het uiteinde der dekschilden met een wat minder uitgebogen top. 

 Lengte \o\ mm. Niet inlandscli. Zij zou in Noord-Duitschland o. a. bij Ilarburg en ook in 

 Westl'alen voorkomen (similis Thoms.) 



Achtertarsen bij het S van buiten gerand 3 



3 De zijden der dekschilden met een breeden, vrij scherp begrensden bruingelen zoom, welke 



naar achteren door eene bruine langsstreep gedeeld is. De buitenste klauw der achtertarsen 

 bij het S is naar het uiteinde iets gekromd. De klauwen der voortarscn bij het $ zijn iets 

 verlengd, de buitenste is voor de basis zwak uitgebogen. Lichaam bruinrood, van boven 

 bronskleurig, vlakker en smaller dan bij alle overige soorten. Het voorste gedeelte van den 

 kop, twee schedelvlekken en de zijden van het halsschild roodachtig. ' Lengte 10 mm. 

 Zeer gemeen in stilstaande wateren 7. Tuliginosus F. 



De zijden der dekschilden hoogstens smal- en onduidelijk bruinachtig gezoomd, meestal een- 

 kleurig donker 4 



4 Laatste stcrniet bij liet $ iets uitgerand, zouder laugskiel, slechts met langsrimpels, bij het J 



sterk uitgerand en met eene korte langskiel aan het idteinde. De buitenste achtcrklauw 

 van het g aan het uiteinde tamelijk scherp en iets gekromd. De grootste breedte van 

 het lichaam ligt nagenoeg in het midden. Bovenzijde bronskleurig, tamelijk glanzig. Lengte 

 II — II è mm. Zeer zeldzaam in vijvers en poelen. Amsterdam, den Haag en Maastriclit. 

 Ook in de liclgisclie jirov. Antwerpen en Limburg 4. subaeneus Er. 



Laatste stcrniet bij het $ niet uitgerand, bij $ en % met eene duidelijke langskiel, hij het 

 S uitgerand en aan het uiteinde dakvormig verheven 5 



