132 V. Dytiscidae. — II. Agabus. 



Voornuul licr aditercoxac ztcr stcrU naar voren getrokken en nagenoeg hoekig gekromd. 

 Zijvlengcls van het metastcrnuni zeer smal (Suh-gen. Eriglenus Tlionis.) 20 



3 Dekschiliien met langsrimpelige scul|nuur 4 



Dekscliilclen netsgewijzc Icderachtig gccliagrinccrd of nagenoeg glad 5 



4 De geheele bovenzijde is langsrimpelig en bestaat uit fijne, dicht opcengcdrongcii, samenhangende 



langsstreepjes. Eivormig, naar het uiteinde toegespitst, tamelijk gewelfd. Zwart, op de 

 bovenzijde gewoonlijk met duidelijke, vooral bij het cf in het oog vallende broiiskleiir; 

 de schedel gewoonlijk met twee roode vlekjes, de mond, de sprieten en het uiteinde der tarsen 

 roestrood. Rij vcrsch nitgekomen exemplaren zijn de pootcn geheel roodgeel. Bij liet $ is 

 de bovenzijde doffer zijdeglanzig en dichter gestreept dan bij het <J. Clypeiis van voren 

 volkomen gerand. De drie stippelrijen der dckschilden bestaan tiit tamelijk kleine stipjiels. 

 Bij het $ zijn de klanwcn der voor- en middeltarsen zeer ongelijk. Aan de voortarsen 

 vertoont de kleinere klanw aan de basis een scherpen tand; de grootere klanw is in het midden 

 naar binnen lancctvormig verbreed. De klanwcn der middeltarsen zijn gewoon. Lengte 

 10— II mm. Overal zeer gemeen in staande wateren i. bipustulatus I,. 



Alleen de dckschilden langsrimpelig. Langwerpig, aan de zijden slechts zeer weinig afgerond, 

 vlak gewelfd. Zwart, weinig glanzig, de schedel met twee roode vlekjes, de zijrand van 

 het lialsschild naar de voorhoeken roodachtig. Mond, S|)rieten en pooten roestrood, de dijen 

 en de schenen der achterpooten brinnachtig. Kop en lialsschild met dicht netsgcwijze sciüptuiir; 

 de dckschilden als bij b i p iis t u 1 a t ns langsrimpelig, doch minder diclit en naar het niteindc 

 meer netsgewijze. Clyiiens aan den voorrand slechts zeer onduidelijk gerand. De drie ver- 

 warde stippelrijen der dckschilden zijn vrij duidelijk. Bij het <? zijn de klauwen der voor- 

 eii middeltarsen even lang en gewoon. Lengte 7—74 mm. Eenmaal bij Oistcrwijk in |nli, 

 onder vochtige bladeren in eene uitgedroogde grcp|)el. In de Rijnprov. bij Elberfclil en 

 Crcfeld, in België bij Plocgstcert 2. striolatus Gylh. 



5 De aclitercoxae reiken met bare verste uitbreiding naar voren, ver buiten het midden van de 



halve onderzijde rt 



De achtcrcoxac reiken met hare verste uitbreiding naar voren, weinig buiten het midden van 

 de halve onderzijde 8 



6 Dckschilden glanzig, tussclicn de fijne en dichte mazen glad, bij zeer sterke vergrooting bezien 



niet gechagrineerd. Zwart, op de bovenzijde sterk bronzig. De voorrand van den kop en twee 

 vlekjes op den schedel roodachtig. De randen van het ïialsschild en der dckschilden meer 

 of minder bruinrood. Sprieten en tasters roestrood , liet laatste sprictlid aan liet uiteinde zwart- 

 aclitig. Voor- en middeljiooten , behalve het zwartachtige midden der dijen, bruinrood, de 

 achterpooten grootendccls pekzwart. De drie verbrecdc lecdjes der voor- en middeltarsen 

 bij het $ op de onderzijde met eene borstelachtige zool bekleed. Voorklauwen bij het f 

 matig lang en gewoon. Laatste sterniet bij het $ slechts tegen den acluerrand langsrimpelig. 

 Lengte 7;— 8J mm. Niet zeldzaam, vooral in heidepoeltjes 3. chalconotus Paiiz. 



Dckschilden dof zijdeglanzig, tnsschen de lijnc en dichte mazen , bij zeer sterke vcrgrooring 

 bezien, zeer fijn gechagrineerd 7 



7 Dckschilden Ijjn, doch zeer duidelijk bcstippeUl, en zeer fijn gereticidcerd. Deze soort gelijkt 



zeer op chalconotus, doch is iets breeder en onderscheidt zich, behalve door de hier- 

 boven opgegeven verschillen, door de veel fijnere reiiculatie der dckschilden, het geheel briiin- 

 roodc laatste sprictlid, de van binnen voor de basis uitgebogen klauwen der voortarsen bij het 

 (?, en door het krachtiger en meer uitgebreid langsrimpelige laatste sterniet bij het <ƒ. Lengte 

 8 mm. Niet inlandsch. In de Rijnprov. bij CrcfcUl en Elberfeld. Zij zou" ook in West- 

 Vlaandcren gevangen zijn ' . (neglectns Er.) 



Dckschilden slechts zeer fijn gereticulcerd , zonder duidelijke fijne bestippeling. Deze soort is 

 grooter en langer gestrekt dan chalconotus. Bij het $ zijn de eerste vier achtcrtarsen- 

 Icedjes langs den buitenrand gegroefd en het laatste achtertarsen-lid van onderen in bet 

 midden vrij sterk uitgebogen, de acliterklauwen bij het $ zeer kort. De binnenste klauw der 

 voortarsen bij het $ tot over het midden verbreed en veelal voor de basis met eene kleine 

 uitranding, de buitenste klauw tnsschen de basis en het midden uitgebogen en in het midden 

 lioekig uitstekend. Lengte 9.] — loj mm. Niet inlandsch. Deze soort komt in Noordelijk en 

 Noord-Westelijk Europa voor. Exemplaren uit België (Groenendael en Tervueren, ex coll. 

 Remy') die ik zag, beliooren tot A. melanarins. In de Rijnprov. bij Elberfeld. Zij zon 

 ook in Oldenburg en oji het eiland Wangeroog voorkomen. 



(Erichsoni Bedel O, nee Geniin. & HaroUl) (subtilis Er.) 



8 Voorrand der aclitercoxae naar buiten slechts zwak en onduidelijk uitgebogen 9 



I) Hel is (leze suorl wolke (Ii)ur C<</(7 i; rieli su iii (leuiiii. .k Haruld (ninr üap ii eu s Er.) feriueiiid wordt; zij koiiu pcliler 

 iii Nüurd-üustelijk Europ;! vuur, u. ;i. hij üerlijn. 



