V. DvTisciDAE. — II. Agabus. 133 



Voorrand der aclucrcoxac naar buiten sterker en duidelijk iiitgeboi;eii 11 



9 Dekschildcn grof, uetsgewijzc gereticiilecrd. Langwerpig, vlak gewelfd, zwart, de boven- 

 zijde bij het i glanzig, bij bet $ doller. De schedel met twee roode vlekken, de mond 

 eii de sprieten roesirood , de poolen bruin, de Unicen en carscn roodachtig. Dckscliilden op 

 de achterlielft naast de zijden, gewoonlijk met eene onduidelijke, bruinachtige laiigsstreep. 

 Op de voorhelft der dekscliilden zijn de mazen duidelijk en ecnigszins in de lengte uitge- 

 trokken. Halsschild achter den voorrand met eene doorloopende stippclrij. Voor- en 

 middcltarsen bij het ,} sleclits zwak verbreed. De buitenklauw der voortarscn bij het <? 

 is voor de basis iets hoekig naar binnen verbreed. Lengte 9 mm. Niet inlandsch. Ik zag 

 exemplaren uit Groenendael en Terviieren in België, (tarsatus Thoms.) (melanarius Aubé). 



Dekscliilden lijn gechagrinccrd of nagenoeg glad 10 



10 Dekschildcn zeer duidelijk gechagiinecrd en ten minste naar het grover gcchagrincerde uiteinde 



duidelijk en vrij dicht bestippcld. Rlauwen der voortarsen bij het J" gewoon. Zwart, zeldza- 

 mer donkerbruin; de schedel met twee roode vlekken, de zijden van het halsschild meer of 

 minder roodachtig, de dckschilden naast den zijrand met eene meer of minder duidelijke, 

 gcelroode vlek achter het tnidden en eene tweede voor het uiteinde. Mond, sprieten en 

 pooten roestrood, de dijen en de achtersclienen meer of minder pekbruin. Bij het J' zijn 

 de dekscliilden meer glanzig en op de voorliclft minder duidelijk gechagrineerd dan bij 

 bet J. De dekschildcn zijn voor het uiteinde ecnigszins plooivormig opgcriclit , mets, soms 

 groefaclirige, onregelmatige rijen van vrij groote stippels. Bij het J is liet eerste lid der 

 voor- en middeltarsen sterker, het tweede zwakker verbreed. Lengte 8— SJ mm. Vooral 

 in bergstrekcn in stroomend water; 00!: op kalkbodem en in kleine steenrijke boschbekcn, 

 veelal gezellig bijeen , onder steenen. Bij Breda in den Vuchtpoldcr en bij Amsterdam langs 

 het Y. In de Rijnprov. bij Düsseldorf, Aken en Crefeld. In België bij Brussel. 



4. guttatus Payk. 

 Dekschildcn uiterst lijn gechagrineerd, bijna glad, voor het uiteinde zonder duidelijke, dichte, 

 lijnc bestippcling. Binncn-voorklauw bij het <? in het midden met een grooten , spitsen 

 tand. Zwart, sterk glanzig, de schedel met twee meer of minder duidelijke roode vlekken, 

 de dekschildcn naast de zijden met eene gcelroode vlek, iets achter het midden, en met ccnc 

 tweede, veelal slechts onduidelijke, voor het uiteinde. Mond en sprieten roestrood, de 

 taster-leedjes in het midden bruinachtig, de pootcii, op de roodachtige knieën en tarseii 

 na, pekzwart. Het halsschild is van af de basis naar voren veel sterker versmald dan bij 

 guctatus; ook zijn de dckschilden iets smaller en aan het uiteinde wat meer toegespitst. 

 Aan voor- en middeltarsen bij het ^ zijn de eerste drie leedjes verbreed en op de onder- 

 zijde met eene borstelachtige zool bekleed. Lengte 85- -9 mm. Niet inlandsch. Deze soort 

 komt in Middel-Europa voor. Zij zou in België op verscheidene plaatsen gevangen zijn. Ik zag 

 geen enkel Belgisch exemplaar, (fontinalis Steph., melasAubc, silesiacus Letzn.) (nitidus F.). 



11 De stippelrij achter den voorrand van het halsschild is aan weerszijden slechts aangeduid. 



Breed-eirond, sterk gewelfd; de bovenzijde glanzig roodbruin, de onderzijde , met uitzonde- 

 ring van de zijden van het prosternum en den achterrand der sterniten, zwart. Sprieten, 

 benevens de voor- en middelpooten , behalve het bruinachtige midden der dijen, roestrood; de 

 achterpooten veelal geheel pekbruin. Klauwen der voortarsen bij het c? niet langer dan bij het J. 

 Lengte 85 — 9 mm. Niet inlandsch. Deze soort komt in België voor, o.a. bij NenfchSteau, Munster- 

 Bilsen, Sliderloo enz. Ik bezit een exemplaar uit Ilerbeumont. (rufiihis Fairm.) (brunneus F.). 



De stippelrij achter den voorrand van het halsschild loopt in het midden onafgebroken door. 12 



12 Halsschild aan de basis nagenoeg recht afgesneden. Binnen-voorklauw bij het ^ met een 



scherpen tand. 13 



Halsschild aan de basis boogsgewijze afgerond 14 



13 Lichaam langwerpig, aan de zijden zeer weinig afgerond, tamelijk gewelfd, zwart, met zeer 



gcringen metaalglans. De schedel met twee roode vlekken , de dekschildcn aan de zijden 

 gewoonlijk niet eene korte, roodachtige streep achter het midden en met eene roodachtige 

 vlek voor het uiteinde; mond, sprieten en pooten, behalve de meestal zwartachtigc dijen, 

 roestrood. De bovenzijde is bij beide seksen uiterst zwak gechagrineerd. Dckschilden met 

 zeer diepe, op de voorhelft tot 3 onregelmatige rijen gerangschikte, naar achteren ver- 

 strooide stippels. Bij het <? zijn de eerste drie Iccdjes der voor- en middeltarsen op de 

 onderzijde met kleine zuignapjcs bezet. Klauwen der voortarsen bij het (? kort, de binnenste 

 voor de basis met een scherpen tand. Het derde stcrniet bij het c? aan weerszijden met een 

 stridiilatie-orgaan , bestaande uit eene dwars geriggeUlc, boogvormige verhevenheid. Lengte 

 6—7 mm. Op Texel, en bij Oistcrwijk in Jidi, onder vochtige bladeren in eene uitgedroogde 

 greppel aangctrolVen. Ook bij Aken en Crefeld en in België in de „ llantes-Fangcs." 



II. aiBnis Payk. 



Lichaam aan de zijden in 't oog vallend meer afgerond dan bij affinis en op de bovenzijde 



