134 V. Dytiscidae. — II. Agabus. 



uiterst lijn gccliagrinccrii. Overigens naverwant aan at't'inis en bij liet $ met dezelfde 

 scxiicclc kcnnicrlcen, doch onderscheiden door de, nagenoeg als hij remoralis, zeer smalle, 

 longvormigc, sterk tcriiggekromde zijvleugels van het metasternum. Lengte 6— 6i mm. 

 Niet inlandsch. Deze soort zon bij Cremcn voorkomen. Mij onbekend. (ungiiicularis'Thoms.). 



14 Dekschildcn tamelijk grol", lederachtig geaderd, met drie zeer onduidelijke, onregelmatige 



stiiipelrijen. Kop en halsschild zwart, twee vlekken op den scliedel roodachtig, de zijden 

 van het halsscliild tamelijk breed brinngeel, de dekschilden bruin, aan de basis en aan de 

 zijden lichter geelbruin. De onderzijde is, met uitzondering van de roestroodc achterranden 

 der sternitcn, zwart. Mond, sprieten en i)ooten roestrood, de achterdijen en soms de 

 gchc-ele achterpootcn bruinachtig. De bovenzijde is slechts weinig glanzig. De eerste 3 

 Icedjcs der voor- en middeUarsen bij het $ verbreed en op de onderzijde met znignapjes 

 bezet. Klauwen der voortarsen bij het $ lang en slank, voor de basis naar binnen uit- 

 gebogen. Laatste lid der middcltarsen bij het $ zeer lang. Lengte 8— 8', mm. Zeer gemeen 

 in slooten ,0. Sturmü Gylh. 



Dekschilden zeer fijn gechagrineerd of nagenoeg gelieel glad 15 



15 Halsschild en dekschilden geel, het halsschild veelal met twee zwarte vlekken op het midden, 



de dekschilden zwartachtig gespikkeld of met samenhangende donkere vlekken 16 



Halsschild hoogstens aan den zijrand geelbruin of roodachtig 17 



16 Halsschild met twee zwarte vlekken op het midden; de dekschilden door talrijke kleine, 



onregelmatige, veelal ineenvloeiende vlekjes zwart gespikkeld, achter het midden aan 

 weerszijden naast den buitenrand gewoonlijk met een ongevlekt veldje. Onderzijde, behalve 

 de roodachtige zij- en achterranden der sterniten, zwart i); de mond, sprieten en pooten 

 roodgeel. Klauwen der voortarsen bij bet $ slank, de buitenste naar binnen voor de basis getand. 

 Kop zwartachtig, de clypeus en twee vlekjes op den schedel roodgeel. Bovenzijde uiterst 

 fijn gechagrineerd, glad en glanzig. De eerste drie leedjes der voor- en middeltarse'n hij het <? 

 verbreed en op de onderzijde met znignapjes bezet. Lengte 80 mm. Niet zeldzaam in 



duin- en heidcpoelen ^ . . . . fbipunctatns F.) 8. nebulosus Forster. 



Halsschild ongevlekt; de dekschildcn met samcnliangendc of uitgewischte donkere vlekken. 

 De sterniten in den regel slechts aan den uitersten achterrand roodachtig; de dijen minstens 

 gedeeltelijk donker, iiij het $ is de buitenste der beide voorklauwen van binnen, nagenoeg 

 in het midden, getand en in de basaalhelft dulibel zoo breed als de binnenklauw. Deze soort 

 gelijkt overigens zeer op nebulosus. Lengte 8 mm. In duinpoclcn, zeldzamer. Vooral in 

 brak water (subnebulosns Steph.) 9. oonspersus Mrsh. 



17 Dekschilden achter het^ midden aan den zijrand met eene gele dubbelvlek en een tweede, 



rondaehtig, geel vlekje voor het uiteinde. Zwart, sterk bronsglanzig, de schedel met twee 

 roodc vlekken, de zijden van het halsschild en de epiplenren der dekschilden roodbruin; 

 de mond en de sprieten roestrood , de tasters aan het uiteinde bruinachtig; de vier voorpooten 

 bruinrood, het midden der dijen en de niiildelscbeuen bruinachtig; de acbterjiooten, behalve 

 het uiteinde der schenen, de trochanters, de knieën en het uiteinde der tarsen , pekzwart. De 

 gehccle bovenzijde is uiterst lijn gechagrineerd, nagenoeg glad. De drie verbreede lecdjes 

 der voor- en niiddeltarsen bij het $ zijn op de onderzijde met kleine znignapjes bezet. 

 Klauwen der voortarsen bij liet <J slank, iets verlengd , even lang. Lengte 7J— 8 mm. In bosch- 

 slooten onder gezonken bladereu, ook onder steenen langs slooten en vijvers. Verbreid in 

 de diluviule streken en in Liraburg (? bioccllatus Muller) 5. didymus Oliv. 



Dekschilden zonder roodgele zijvlek, Iiriiin of roodbruin, aan de basis en aan de zijden 

 lichter . 18 



18 De langere eiudspoor der achterschencn is even lang of langer dan liet eerste lid der acliter- 



tarsen ' j„ 



De langere eindspoor der aehterschenen is korter dan het eerste lid der achtertarsen. Ovaal, 

 zwak gewelfd, zwart, de schedel met twee roodachtige vlekken, het halsschild veelal met 

 roodachtigen zijrand, de dekschilden bruin of roodbruin, aan de basis en aan de zijden 

 lichter; de mond, sprieten en pooten, behalve de zwartachtige dijen, roestrood. ivop en 

 halsschild uiterst fijn, netsgewijze gechagrineerd; de dekschilden bij het $ uiterst lijn ge- 

 chagrineerd en glanzig, bij het ? in scidptuin- zeer veranderlijk, "dan eens als bij liet ^ 

 nagenoeg glad, dan eens zeer duidelijk en uiterst dicht gechagrineerd en dof 2). De drie 

 verbreede leedjcs der voor- en middeUarsen bij het $ zijn aan de onderzijde met zuig- 

 na|)jes bezet. Klauwen der voortarsen bij het $ verlengd , slechts weinig gekromd." Lengte 7-84 



I) lüj .•■■n iii.iiiiicij.', liij li.ii IlaiiB p'ViiiiBcii. is liot p'li.Tli- ailil.illjl roodgeel. 



i) Hij .!.■ in SiI.^mM vcMU-kuiiiiMHli' var. Vunlni Seidl. is li,-l litliaaiu sraalln- i-ii urol, iiclsgL-WLJi. 

 In de Wt'SlL-lijlit; S\\m\ kumcii nug oen [laar andere varieU'ilen vyur. 



