V. DvnsciuAE. — II. Agauus. — 12. I'latambus. 135 



mm. Niuc inlaiidscli. lU z;ig LXcmpl;in;n iiii Ilockni iii licli^ic. Ook in de Rijnpniv. bij 



Crel'clil en i'^llierfckl (cd 11 gen c r l'ayk.)- 



ly Miildelcoxac duor ccnc tamelijk brcede voortzetting van liet metasternuni gesclieiden; de 

 zijvlengels van liet metasternnm tamelijk smal drieiioekig. Aclitcrdijcii kort, weinig meer 

 dan dnbbcl zoo lang als de trocliantcrs. Klanwcn der viiortarsen bij liet c? gevvo(in. De langere 

 cindspoor der aeliterscbcnen is even lang als liet eer-.te lid der aciiiertarsen. Lieliaam tamelijk 

 gewelfd, zwart, bet voorste gedeelte van den kop, twee vlekken op den schedel en de 

 zijden van bet balsscbild roodbrnin; de dekscliildcn Hebt kastanjebruin , aan de basis en aan de 

 zijden geclbrnin; de mond en de sprieten roestrood, de voor- en middelpootcn, bcbalve de 

 dijen brninrood; de acbterpooten pckzivart, met ruodaebtigc trocbanters, knieën en tarsen. 

 Bovenzijde glanzig en bijna glad. De 3 verbrecdc Icedjcs der voor- en middeltarsen bij bet ^ 

 zijn 0)1 de onderzijde van znignapjes voorzien. Lengte 7 mm. Zeldzaam, in beider water. 

 Middelburg, Woll'liezen, Breda, Leiden, Roermond, Amsterdam en Amby (Linibnrg). Ook 

 in België en in de Rijnprov 6. paludosus 1". 



Middelcoxae door eene korte, smalle, toegespitste voortzetting van bet metasternnm gesebei- 

 den; de zijvlengels van bet metasternnm meer breed driehoekig. Achterdijen langer dan bij 

 palndosus. Bij het ^ is de Iiinnenste klauw der voorpooten dnbbel zoo breed als de 

 buitenste en in be: midden hoekig of tandvormig verbreed. De langere eindspoor der 

 acbterschenen is iets langer dan bet eerste lid der acbtertarsen. Licliaam sterk gewelfd, 

 bruinzwart, op de bovenzijde met zwakken metaalglans. De voorrand van den clypens, 

 twee schedelvlekken en de zijden van het balsscbild roodachtig; de dekscbilden brnin, aan 

 de basis en aan de zijden lichter; de mond, sprieten en pooten roestrood. Bovenzijde zeer 

 lijn gecbagrineerd en lijn en verspreid bestijipeld, glanzig. Zeer zelden komen wijfjes voor 

 met dof gecbagrineerde dekscbilden (J var. 'disptir Bold_). Bij bet ^ zijn de drie ver- 

 breede leedjcs der voor- en middeltarsen met znignapjes bezet. Lengte öj — 7 mm. In 

 duin- en beideplassen doch zeldzaam 7. uliginosus L. 



20 Bovenzijde brnin-bronskleurig, het voorste gedeelte van den koii, twee vlekken op den 

 schedel en de zijden van het balssciiild roodachtig. Dekscbilden langs de randen lichter, met 

 geelbruine cpipleuren. Mond, sprieten en pooten roestrood. V'oordijen bij bet J' smal, met 

 rechten, dicht geel bewimperden onderrand, bij liet J breed, inet gekromdcn, weinig bewim- 

 perden onderrand. Bij het ^ zijn de drie verbreede leedjes der voor- en middeltarsen op 

 de onderzijde inct eene borstelacbtige zool bekleed. Klauwen der voortarsen bij het ^ verlengd, 

 nagenoeg recht en gewoon. Lengteónim. Verbreid, doch meestal zeldzaam. Cuyk, Zutphen, 

 Breda, Oldenzaal, Apeldoorn en Terschelling. Gemeen bij Roermond . . 12. femoralU Payk. 



Kop en de zijden van het halsschild roodachtig. Dekscliildcn zwartbruin of bruin met geringen 

 metaalglans, de zijrandcn behalve naar bet uiteinde, een daarmede samenhangende , uitgezakte, 

 golvende, niet tot aan den naad doorloopende dwarsband achter de basis, eene uitgezakte, 

 soms gedeelde randvlek achter het midden en eene kleine vlek voor bet inteindc roodgeel. 

 Mond, sprieten en pooten roestrood, bet uiteinde der sprieten en tasters zwartacbtig. Voor- 

 dijen bij het t? £11 ï breed, met sterk gekromden, weinig bewimperden onderrand. De 

 verbreede leedjes der voor- en middeltarsen bij bet cT aan het tnteiiide niet eenige kleine 

 znignapjes. Klauwen der voortarsen bij het ^ nagenoeg als bij bet J. Lengte 7.1 imn. Vrij 

 gemeen in slooten . . . (abbreviatus F., Hennanni Bedel, nee F.) 13. undulatus Schrank. 



42. Platambus ïhoms. 



DU x'^iiiis ondcrschciill zicli ra/t Ax^t l> n s , door de minder naar athleren versmalde , 

 tot aan de basis van het voorlaatste sterniet tamelijk hreede epipleiiren der deksehilden 

 en door de breedere inetasternaal-voortzettin,i; , ivelke de middelcoxae verder vaneen 

 scheidt. Overigens als bij Agabns. 



Van de 2 Enropeesche soorten, komt één in. Nederland voor. 



Bovenzijde geel of roodgeel, her achtcrgedeeltc van den kop, behalve twee schedelvlekken, 

 de voor- en acbterrand van het balsscbild, de basaalraiui, de naad, her uiteinde en vier 

 onvolkomen, deels onderbroken langsstrepen op elk der dekscbilden zwartacbtig bronzig- 

 bruin; onderzijde en pooten roestrood. De teekcning is zeer veranderlijk. Gewoonlijk begint 

 de eerste langsstreep der dekschihlen in het voorste vierde gedeelte en bereikt meestal de 

 topvlek; de tweede begint dicht achter de basis, is van voren verbreed, naar achteren 

 versmaki en verkort; de derde langsstreep is in twee of drie laiigsvlekkcn opgelost; de 

 vierde naar voren en naar achteren sterk verkort en veelal in bet midden onderbroken. 

 Dikwerf vloeien de langsstrepen meer of minder ineen, zoodat in het sterkste geval ile 

 gele of roodachtige grondkleur slechts aan den zijrand cii als eene basaal vlek naast het sehiklje 



