136 V. DVTISCIDAE. — 1 2. PlaTAMBUS. — I3. CoPELATUS. — I4. RhaNTUS. 



overblijft (ab.c. *iiiaeqiiaïis Panz.)- Bovenzijde zeer lijn, netsgewijze gecliagrincerd , bij liet 

 (J soms nagenoeg glad, bij liet 5 veelal sterker en dichter gechagrinccrd en tamelijk dof. 

 De eerste drie Icedjes der voor- en middeltarscn bij liet i( zwak verbreed en op de onder- 

 zijde met zeer kleine znignapjes diclit bezet. Lengte 7^ — 8 mm. Zeer gemeen in helder 

 water. De bijna geheel zwarte ab.c. inaeqiinlis zag ik nog niet uit ons land, wel zeer 

 donkere, alsook zeer sterk gevlekte exemplaren. De larve is door Schiöiltc beschreven. 



1. maculatus L. 



13. Copelatus Erichs. 



CLi o p t e r us Steph.) 



Achtcrklainvcn even /aiij^. De owj^eshigoi , door de dcksclüldcn overdekte , dorsale 

 zijrand van hel eerste sterniet is glad. Dit genus onderscheidt zicli van Agabus, door 

 liet ontbreken van ecu groef je met borstelharen aan den binncn-toplioek der achterdijen 

 en door de zeer dicht tegen elkaar aanstaande of elkaar nagenoeg aanrakende co.xaal- 

 lijnen , voor de aanhangsels der achtercoxae. — De soorten hebben den habitus van een 

 grooten Hy dr op o r 7/ s. 



Van de tioee Europeesclie soorten komt één in Nederland voor. 



Langwerpig, aan het uiteinde toegespitst, weinig gewelfd, de bovenzijde roodbruin en matig 

 glanzig, de zijden van bet halsschikl en der dekschildcii lichter. Kop van achteren gewoonlijk 

 zwartacluig; de onderzijde, behalve het prosternnm, zwart; sprieten en pooten rocstrood. 

 Halsschikl lijn-, bij het J aan de zijden dichter en eenigszins rimpelig bestippcld, bij het 5 

 aan de zijden dicht langsstrepig. De eerste 3 leedjcs der voor- en iniddeltarsen bij bet $ 

 sterk verbreed en op de onderzijde met zuignapjes bezet. Lengte 7 — 8 mm. Verbreid, doch 

 overal zeldzaam. In het voorjaar dikwerf langs cle stranden. . (agilis F.) I. ruficollis Schall. 



14. Rhautus Lacordaire. 



Bovenzijde van het lichaam uiterst Jijn en dicht netsgCKijs gerimpeld. Hahschild 

 aan de zijden meer of minder duidelijk gerand. De omgeslagen , door de dekschilden 

 overdekte, dorsale zijrand van het eerste sterniet, dwarsrimpelig. Metasternaal-voort- 

 zetting tusschen de middelcoxae aan het uiteinde , tot opname van het prosternaal-Jiit- 

 steeksel, diep gegroefd. Achterdijen op de onderzijde , aan den binnen-tophoek , met een 

 groef je , waarin een aantal borstelharen zitten. De achterklauwen zijn zeer ongelijk, 

 de buitenste is 7'eel korter dati de binnenste. De eerste 3 leedjes der voor- en middel- 

 tarscn bij tiet i zijn meer of minder sterk verbreed , soms zijdelings samengedrukt en 

 op de onderzijde met zuigplaatjes bezet. Bij het J zijn de voorklauwen gelijk , bij het 

 i verlengd en veelal zeer ongelijk. Bij enkele wijfjes komt dimorphisme voor. — De 

 soorten leven in stilstaande wateren. 



Van de 10 Europeesche soorten komen 7 i}i Nederland en 2 /// het omliggend 

 gebied voor, 



I Dekschilden evenals het overige lichaam dof zwart; de voorrand van den kop, eene schedelvlek 

 en de zijrand van het halsschikl roodaclitig, de dekschilden naar den zijrand veelal bruin- 

 achtig; de mond en de sprieten geelrood, de trocbantcrs, knieën, voorschenen, het uitehule 

 der niiddelschenen en de voor- en middeltarsen bruinrood. De geheele bovenzijde is uiterst 

 dicht en zeer lijn gechagrineerd. De drie stippelrijen der dekschilden zijn zeer duidelijk 

 ontwikkeld; de buitenste stippelrij is dubbel en onregelmatig. De eerste drie leedjes der 

 voor- en middeltarsen bij het $ zijn slechts matig verbreed en zijdelings samengedrukt. De 

 klauwen der voortarsen bij het J* zijn slechts weinig verlengd en tamelijk slank. Aan de middel- 

 tarsen van het $ is de buitenste klauw veel breeder en iets langer dan de binnenste. Lengte 

 II— 11 J- mm. Zeldzaam in boschslooten; zij overwintert onder mos. (nigcr Lac.} i. Grapei Gylh. 



Dekschilden geel, tot op den naad en den zijrand na, zeer dicht, zwart gespikkeld .... 2 



1 llalsschild niet eene zwarte, dwars geplaatste middenvlek 3 



Ilalsschild zonder zwarte, middenvlek 5 



3 Prosternnm zwart, liovenzijdc geel, de achterrand van den schedel, twee uitgerande voor- 

 hoofdsvlekken en eene dwars geplaatste middenvlek oji het halsschild zwart; de dekschilden 

 op den naad en den zijrand na, dicht incenvlociend zwart gespikkeld; de onderzijde 

 geheel zwart, hoogstens het prosteniaal-uitstceksel en de achterranden der stcrniten rood- 



