I3S V. DVTISCIDAE. — 14. RhANTUS. — 15, CuLVMBETES. 



en iiiiililcltarscn bij bm S inatij; sterk verbreed en zijclelinys iets Siimcngedrtikt. Klauwen der 

 VDortarsen bij liet i lang en slank, nagenoeg even lang; aan de middeltarsen bij liet cTzijn 

 de klamven veel korter en is de bnitcnste dnlibel zoo breed en iets langer dan de binnenste. 

 liij een ï uit Nijmegen zijn kop en halsscliild slechts aan de basis een weinig donker 

 gekleurd en de sprieten geheel geel. Rij enkele wijljcs bemerkt men ccnige aanduiding van 

 langsstrepcn aan de basis, naar de schouders toe, welke langsstrepcii gevormd worden door 

 eenc meer grove scnlptimr. Lengte 10 — 10; min. Verbreid, vooral in heidepoelen gemeen. 



(bistriatns Er.) 4. suturellus Marris. 

 Kort en breed eivormig, de dckschildcn naar achteren verbreed, licivenzijdc geel, het achter- 

 gedeelte van den kop, behalve twee schcdelvekken, en ook het midden van de basis van 

 het halssiiild, zwart. De dekschilden, op den naad en den zijrand na, zeer dicht iiieeii- 

 vlücicnd zwart hespikkeld. Prosternnm, behalve de ei)iplciireii, geel; meso- en metasternum 

 en de achtcrcoxae, behalve het nüdden, zwart; het eerste stcrniet bruinrood, de volgen- 

 den zwart met roodachtigcn achterraiid. Sprieten en pooten roodgeel, de laatste sprict- 

 leedjes aan het uiteinde bruinachtig. De eerste drie leedjes der voor- en middeltarsen bij het 

 $ vrij sterk verbreed, zijdelings weinig samengedrukt. Klauwen der voortarsen bij het f 

 vrij lang, de buitenste langer dan de binnenste cu aan de basis sterk gekromd. Middel- 

 klauwen bij het $ vrij kort en breed, de binnenste korter, smaller en sterker gekromd 

 dan de bniteiistc. Lengte 9—95 mm. Zeldzaam. Zutphen, Voorst en in de omstreken van 

 Maastricht. Dok in lielgic bij Antwerpen en Ridderborn. 



(adspersns Fab.) 7. bistriatus Bergstr. 



15. Colymbetes Claiiv. 



Hahs'child aan de zijden niet gerand. Dekschilden met duidelijke , dichte dwars- 

 rimpelige sculptuur. Metasternaal-voortzetting tusschen de middelcoxae aan het uiteinde 

 slechts oppervlakkig gegroefd. Het overige als hij R h a n 1 11 s. — De Iar7r en de pop 

 van C. fuscus zijn door Schiödte beschreven. 



Van de 5 Europeeschc soorten komen i /// Nederland en 2 /;/ hel aangrenzend 

 gebied voor. 



1 Tweede sterniet aan den achterraiu! zonder bijzondere sculptuur, doch zeer lijn eu gewoon 



dicht langsrimpelig 2 



Tweede stcrniet aan weerszijden aan den achterrand, met korte, scherpe langsgroeFjes , 

 welke naar buiten door scherpkantige, naar het midden van liet sterniet door hrecdcr 

 wordende tusscheiiruimten gescheiden zijn (stridulatie-orgaani'). Kop pekzwart, van voren 

 roodaclitig-geelbriiiu, liet voorhoofd met twee roodachtige vlekjes. Ilalsschild roodachtig- 

 geelbruin, in het midden niet een meer of' minder nitgebreiden , donkeren dwarsband. 

 Dekscliilden donker geelbruin, aan den basaalrand en aan de zijden geel. Epipleuren 

 geel, zelden bruinachtig. Onderzijde, behalve de bruinroodc achterranden der sterniten, 

 zwart. Sprieten roodgeel, de leedjes gedeeltelijk bruin gevlekt, de tasters naar het 

 uiteinde bruin. Voor- en middelpooten bruinrood, met pekbruine dijen, de achterpooten 

 grootendecis pekzwart. De eerste 3 leedjes der voor- en middeltarsen bij het $ matig 

 verbreed, zijdelings samengedrnltt en op de onderzijde met ronde ziiignapjes bezet. Lengte 

 lö — 17 mm. Overal zeer gemeen . . . i. fuscus L. 



2 Ilalsschild gewoonlijk bruinrood, aan den voor en achterrand zwart, alsook meer olmiii in het 



midden met een zwanen dwarsband; bij uitzondering is het Ilalsschild bruinrood niet een dub- 

 belen, zwarten dwarsband in het midden. Dekschilden bruin, aan den basaalrand en aan den 

 zijrand bruingeel. Epipleuren en onderzijde zwart. De wortel der sprieten en tasters rood. 

 Pooten pckbruin. De dekschilden in beiile seksen tamelijk lijn en dicht dwarsstrepig, 

 glanzig. De eerste .; leedjes der voor- eu middeltarsen bij het $ sterk verbreed, zijdelings 

 niet samengedrukt, op de cuiderzijde van eene dichte, borstelige zool voorzien. ' Lengte 

 18—19 """• Niet inlandscli. In Nom-d- en Middel-Europa; zij zou o. a. bij Hamburg en 

 Düsseldorl' voorkomen (striatus Payk., I'uscus Aiibc') (Paykulli Ericlis.) ' 



Ilalsschild in het midden met een vrij scherp begrensden, zwarten dwarsband. Smaller, vlalfker 

 en lichter gekleurd dan de beide vorige soorten. Epipleuren en pooten geheel geel. Het 

 midden van het halsscliild bij het $ lijncr, hij het 5 krachtiger, dicht en veru-ard rimpelig. 

 De dekschilden bij het ^ eu $ met ongelijke sculptuur, bij het $ duidelijk krachtiger 

 dwars-gestreept dan bij de vorige soorten, glanzig, bij het ? met veel krachtiger, met 

 het ongewapende oog duiilelijk zichtbare dwarsstrepeii , zijdeglaiizig. De eerste 3 leedjes 

 der voor- en niiddeltarscn bij het rf vrij sterk verbreed en slechts weinig samengedrukt, 

 op de onderzijde met ronde zuignapjes bezet. Lengte 17 — 18 mm. Niet inlandscli. In 

 Noord-üuitschland, o. a. bij Bremen (Bogemanni Gylh.) (striatus L.) 



