140 



V. Dytiscidae. — 17. Graphoderes. — 18. ACILIUS. 



bezet. Bij het $ zijn de middeltarsen duidelijk verbreed en met duidelijke zuignapjcs bezet. 

 Van de 6 Europeesclie soorten komen 3 i7t Nederland en i in het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 Epiplciircn clci- dckschildcn iianst het tweede cii lierde sternier iets lireedcr d;in naust het 



eerste. Delischildcn naar achteren met cenigszins v!aU nitgcbrciden , zeer scherpkantigen 

 zijrand. Lichaam breed-ovaal, achter liet midden het breedst, vlak gewelfd, geel. De 

 schedel met zwarten achterrand, twee hoekige, samenkomende dwarsbanden en een 

 zwart vlekje tegen de oogen. Halsscliild onmiddelijk aan voor- en achterrand met een 

 .smallen, zwarten dwarsband. De dekschilden, behalve de zijrand, dicht, ineenvloeiend 

 zwart bespikkeld. Znigscliijven bij het t? met 3 grootere en ongeveer 30 kleinere ziiig- 

 napjes. De 3 verbrecde leedjes der middeltarsen bij het f met twee rijen, elk van 7 



znignapjes. Lengte I4i mm. Verbreid, doch niet gemeen i. bilineatus de Geer. 



Epipleiiren der dekschilden naar achteren geleidelijk versmald 2 



2 Metasternnm tnsschen de middel- en achtcrcoxae smaller dan de middcldijen. De eerste drie 



leedjes der middeltarsen bij het ^ verbreed en op de onderzijde met znignapjes bezet . . 3 

 Metasternnm tusschen de middel- en achtercoxae even zoo breed als de raiddeldijen. Middel- 

 tarsen bij het (7 gewoon, zonder znig)iapjes. Deze soort gelijkt overigens op zonatns 

 en cinereiis, doch bij het $ zijn de rimpelige langsgroefjes van het halsschild nauwelijks 

 aangeduid. Het lichaam is iets langer eivormig dan bij cinerens en de beide zwarte 

 dwarsbanden van het halsscliild bevinden zich altijd onmiddelijk aan den voor- en achterrand. 

 Znigschijven bij het $ in liet geheel slechts met 15 znignapjes. Klauwen der voortarsen bij 

 het (J verlengd en iets ongelijk. Lengte 13 mm. Niet inlandsch. In Middel-Europa. Zij zou 

 bij Löhne in VVestlalen gevangen zijn. Ook in de Rijnprov (austriacus St.). 



3 Smaller eirond en meer gewelfd dan bilineatus, de dekschilden naar den zijrand niet 



vlak uitgebreid. Halsscliild met een minder breedeii, gelen middenband; de voorste zwarte 

 dwarsband is meestal door een smallen, gelen zoom van den voorrand gescheiden; de achterste 

 zwarte dwarsband is aan de basis, aan weerszijden versmald en afgekort, veelal een smallen, 

 gelen basaalrand vrij latend; de basis van het halsschild aan weerszijden, binnen de meer 

 spits uitgetrokken achterhoeken, iets uitgebogen. Halsscliild bij het $ aan weerszijden met 

 eenige vrij scherpe, naar liet midden meer golvende langsgroefjes. Zingschijven bij het $ 

 met 3 grootere en 32 — 35 kleinere znignapjes. De 3 verbreede leedjes der middeltarsen bij 

 liet 3 met 16 — 22 znignapjes, van welke ten minste twee buiten de twee normale, elk uit 

 7 zuignniijcs bestaande rijen staan. De buitenste achterklauw bij het S overschrijdt iets het 

 midden van de binnenste. Lengte 13J — I4i mm. Over het algemeen zeldzaam. Exemplaren, 

 welke alleen aan den voorrand van het halsscliild geel gezoomd zijn (ab.c. /«rcr/tr;;/^ Wcsth.) 

 eii zulke met geheel zwarten voorrand, werden met het type gevangen. 2. zonatus Hoppe i) 

 Korter en breeder, met de grootste breedte iets meer achter het midden; de basis van het 

 halsscliild binnen de stompere achterhoeken slechts zeer weinig uitgebogen. Overigens zeer 

 op zonatus gelijkende. De znigschijven bij het ^ met wat minder kleinere znignapjes, 

 ongeveer 28; de middeltarsen bij het i met twee regelmatige rijen, elk van 7 zuignapjes. 

 De buitenste achterklauw bij het J het midden der binnenste overschrijdend. De beide 

 zwarte dwarsbanden van het halsschild bevinden zich gewoonlijk onmiddellijk aan den 

 voor- en achterrand; zelden is de voorrand (ab.c. iiitermedliis Westh.) , soms ook de 

 achterrand (ab.c. 'iimiilntor Westh.) geheel smal geel gezoomd. Lengte 14 — 15 mm. Niet 

 zeldzaam in helder water. De ab.c. intvrmediiis in Limburg 3. cinereus L. 



18. Acilius Leach. 



Dekschilden in beide seksen dicht bestippeld ; bij de echte Acilius- 

 soorten hebben de zcij/jes op de dekschilden dicht behaarde , breede 

 g'roercn {Fig. 14") 2). De aan den rand lang bewimperdc zuigschijven 

 -i\xn het $ hebben een zeer grooten zuignap aan de basis, ttoce 'oeel 

 kleinere daarvoor en zeer vele , dicht opeengedrongen , zeer kleine en lang 

 gestoelde zuignapjes aan de hoeken. Middeltarsen bij het S niet of 

 slechts zeer zwak verbreed , hoogstens met uiterst kleine zuignapjes 

 bezet. Overigens als bij Graphoderes. Het lichaam der soorten 

 7>an dit genus is breed-ovaal, zeer vlak gewelfd. — De larve en de pop 

 7'an .1. sulcati/s zijn door Roscl , de Geer en Schifidtc beschreven. 



1) Viiljii'iis Faui',l sirtlils i-fiir Mirii-lpil van ('.- e i il ere n ^. 

 ■2) Hij ln-t iii.ii jn Nt-derlaiid vcrlegemvgoriiigdr sub-gt-n. Hun 

 iH'lje ungfgi-uutU. 



i'uivii'iii r.uhv 



L[|il lil' (IckMiliMrii i'Vcii;ils 1.1) hel iiiaii- 



