V. Dytiscidae. — iS. AciLius. — 19. Dytiscus. 



141 



Volgens Aleiiicrt zou Rüscl n iel lic larve van A siilcaliis, maar 

 beschreven hebben en zou de larve van de Geer niel lol Ac Ui 11. 

 Van de 3 Kuropeesche soorten komen 2 in Nederland voor. 



■an c a n a li c u l a 1 1/ s 

 bfhoo)-cn. 



Aciitcriijl' zwart, liet tweede tot zesde .steniict nan de zijilen geel gevlekt eii aan den 

 aditerraiui meer ol' minder nitgebreid roodgeel gezoomd. Aclucrdijen geel, aan de liasis 

 zwart gevlekt. Halsseliild bij bet S doller dan bij bet f en aan weerszijden met een dicht 

 beliaarden, 0)ipcrvIakkigen indruk. De vlakke, brecde, naadrib der dekseliilden hij bet J 

 is naar achteren versmald, de tweede en derilc rib in het midden nauwelijks naar hniien 

 gekromd. Lengte 16; — 174 mm. Zeer gemeen in staande wateren. Volgens llyixchke zon 

 het (J, wanneer liet stil zit, herhaaldelijk doiM' het in- en iiitsiroomen van lucbt door de 

 tracbeecn, een brommend gelnid voortbrengen i. sulcatus I 



Achterlijl' geheel geel of slechts aan de basis der sieruiten donkerder; zeldzamer is de gebeele 

 onderzijde geel. Achterdijeu geheel geel. Ilalsscbild bij het S hoogstens met geringe aan- 

 dniding van een behaarden indrid<. De naadrib der dekscbilden bij het ï naar achteren 

 nagenoeg niet versmald, de tweede en derde rib der dekscbilden bij bet J in bet midden 

 naar binten gekromd, de derde en vierde in het midden elkaar genaderd. Deze soort gelijkt 

 overigens op snlcatns, doch is iets kleiner en smaller. De zwarte teekening op bet 

 viiorboold is minder scherp aangednid. Lengte 14 — 15 mm. Zeldzamer. 



(I'asciatiis Kr.) 2. canaliculatus Nico 



bij hel 

 n Heinde 



S korl 

 zonder 



19. DytiscHS L. 



Kop voor de oo^s^en mei een duidelijkcn dwars naad. Spr ie/en lang, draadvormi;:^. 

 Bovenlip van voren min of meer iiilgerand. Voor ka ken kort en krachtig, aan hel 

 einde uitgesneden. Clypcus geheel geel. Oogen groot, eenigszins uitpuilend. Lichaam 

 groot, de dekschilden langwcrpig-eirond , de grootste breedte meer in dan achter liet 

 midden , vlak gewelfd. Stigmata zeer grool . hel laatste stigma zeer breed. Epipleuren 

 der dekschilden gewoon. Eindsporen der achlerschcnen lang en slank. De eerste 4 leedjcs 

 der achtcrtarscn aan den toprand niet beioimperd. Alle tarscn met twee even lange 

 bewegelijke klauwen. Laatste sterniet aan het uiteinde duidelijk uitgerand. Bij het S 

 zijn de aehterschenen aan den binnen- en buitenrand , bij het ï slechts aan den buiten- 

 rand met lange wimperharen bezet. Aehtertarscn bij hel $ eveneens aan weerszijden , 

 /'//' //(■/ 5 slechts aan den binnenrand met lange wimperharen bezet. Voor- en middel- 

 dijen bij het $ aan de basis tnet een bundel wimperharen. Middelschenen en middel- 

 tarsen in beide seksen , aan den buitenrand met lange z'wemharen bezet. Voorschenen 

 en breed , aan den buitenrand voor de basis sterk gekromd , aan hel 

 eindsporen , op de rugzij de met eene gladde , driehoekige , door lange 

 7uimperhare?i ingesloten ruimte. Zuigsehijven bij het S rondachtig , 

 aan den rand dicht bnvinperd , aan de basis niet een zeer groeten 

 en een iels kleineren, ronden zuignap ; bovendien met een zeer groot 

 aantal zeer kleine, dicht opeengedrongen zuignapjes bezet {Fig.\'^^. 

 De eerste 3 Icedjes der middeltarsen bij het 3 verbreed en op de 

 onderzijde met een zeer groot aantal kleine zuignapjes borstelachlig 

 bezet. Dekschilden bij het 1 met tien tot aan het midden of tot 

 over het midden reikende langsgroeven. Bij sommige soorten 

 komen naast gegroefde, ook arrhenoide i) wijfjes voor. Ook 

 zouden er zijn , die als hel ware den overgan,ï^ vormen tusschen 

 de gladde en de gegroefde vortnen , waar nl. de langsgroeven 

 rudimentair zijn ; mij is zulks onbekend. Het S zou evetials bij 

 .4 c i l i u s een brommend geluid voortbrengen. — De soorten van 

 dit genus zijn zivartgroen of olijf gr oen, met gele zijranden van halsschild en dekschilden. 

 In den winter of in hel voorjaar planten de Dy t isc us-soortcn zich voort. 

 Het 2 legt volgens Régimbart een aantal gele eieren aan stengels van waterplanten , 

 in eene insni/ding , welke zij met hare hoornachtige legboor maakt. Na 12 dagen 

 kruipen de larven uit , welke veel gelijken op die der Carabidae en zeer vraatzuchtig 



Fig. 15. ZuigSfltijf lier vnor- 



ttirspn van Dytiscus c^. 



Naar hnlf'lf. 



1) D. i. m.-t li.ft klf'-d der iiianuetjes. 



