V. Pytiscidae. — 19. Dytiscus. — 20. CvüiSTKU. 143 



5 A.inliangsels dcv aducrcoxac in ecnc knrtc, nier iiaaMvormige, spits iiiogctnikkcn, welke van af' 



de ii'ikervini; tot aan het niteinde, niet langer is dan de vocinzeiting vóór de inkerving 

 lireed. Ougen neelroud (im/.oonid; de onderzijde óngcvlekt, liet sclnldje donker. Iletïgewoonlijk 

 glad, met doller, zeer liin verspreid bestipiicld lialsscliild; zelden zijn de dckscliildcn tot 

 over liet midden gegroeliiC? var. ciraimscrilitiis Boisd., dubins f.yllli.) Lengte 29 ',",5111111. 

 Over liet algemeen zeldzaam, üc 5 var. ciraimscriptus bij Winterswijk , Oisterwijk en I.aag- 

 Socren 5- circun^cinctus Alir. 



Aanhangsels der achtereoxae in eeiie naaldvormige spits nitgetrokkcn, welke van af de inker- 

 ving tot aan het niteinde, even lang of langer is dnn de voortzetting vóór de inkerving 

 breed. Sehildje geel (zelden onduidelijk) gevlekt ö 



6 Ilalsscliild met nagenoeg rechte zijden en spitse achterhoeken. Aanhangsels der achtereoxae 



naar achteren weinig ilivergeerend. Oogen niet geelrood omzoomd. Onderzijde van het lichaam 

 geel, het midden van het metastcrnniii en de acluerrandcn der sterniten zwartaclitig; de 

 eerste sterniten aan weerszijden van de basis met een meer of minder nitgcbrciden, zwarten 

 dwarsband. Schildje meer of minder dnidelijk geel gevlekt. Lichaam lang-ovaal, iets iiiccr 

 gestrekt en vooral naar aclitcren smaller dan bij c irc n m c in c tus, op de bovenzijde 

 gewoonlijk meer donker <ilijl'grocn. Het $ is eveneens glad en glanzig, met iets dofier, 

 zeer lijn" verspreid hestippeld halssehild, ofwel (J var. dubins Serv. , i,cr plexus Lacord.) 

 is het dof, ir.et vrij krachtig en dicht bestippeld halssehild en tot over het midden ge- 

 groefde dekschilden. Lengte 29—33 min. Gemeen in slooten. Ik zag nit Nederland nagenoeg 

 uitsluitend gegroefde wijfjes. Het eenige gladde S dat ik ken , werd bij VVijnandsradc in 

 Zuid-Limhnrg gevangen. De gladde wijfjes schijnen in België gemeen te zijn, de gegroefde 

 daarentegen wat zeldzamer. Ik zag gladde vvijljes uit Ixelles, Grammoiu, Lnik en Ridder- 

 born nabij de Limbiirgsche grens <>• circumHexus F. 



Halssehild met iets meer afgeronde zijden en meer rechte achterhoeken. Aanhangsels der 

 achtereoxae naar achteren sterker divcrgeercnd. Oogen breed geelrood gezoomd. Onderzijde 

 van het lichaam geel, het metasterninn en de sterniten min of meer zwartaclitig gevlekt.^ 

 Schildje geel of geel gevlekt. Lichaam langwerpig-ovaal, op de bovenzijde olijfgroen of 

 bruinachtig, het halssehild aan alle randen zeer breed geel gezoomd, soms geel met drie 

 zwarte middenvlekken (ah.c. •disjuiictus Camerano), <lc dekschilden met breeden gelen zijrand 

 en met zeer vele fijne, gele, som's onduidelijke langslijnen. Het $ is glanzig en glad, de dek- 

 schilden naar het niteinde vrij sterk en verspreiil bestippeld; het 5 gewoonlijk dof, het 

 halssehild fijn en zeer dicht bestippeld, de dekschilden, op het laatste derde gedeelte 

 na, gegroefd, tusschen de groeven lijn en dicht, aan het uiteinde grof en vrij dicht bestip- 

 peld. Zelden is het £ ($ var. 'scptcntrionidis Gylh.) op de bovenzijde glanzig, met meer dolier, 

 fijner en verspreid bestippeld halssehild en met naar het tnteinde sterker en dichter, dan bij 

 het ^, bestippelde dekschilden. Lengte 24— 28 mm. Eenmaal een S bij Loclicm, Jnni. Zij komt 

 overigens meer in Noord-Oostelijk Duitschland, Denemarken en Skandinavie voor. 



7. lapponicus Gylh. 



20. Cyblster Curtis. 



(T rog ns Leach) i) 



Lichaam o?ni;ekecrd eirond, de grootste breedte achter het midden, tamelijk vlak. 

 Sprieten draadvormig , dun. Bovenlip van voren duidelijk iiitgerand. Voorkakoi krachtig 

 ontwikkeld, kort, naar het uiteinde t'coeetandig. Kintand gewoon. Schildje spits drie- 

 hoekig. Epipleuren der dekschilden op hei midden eenigszins omgebogen. Voortzetting 

 van het prosternum tegen het mclasternum spits. Stigmata klein, rond, de twee laatste 

 kleiner dan de voorafgaande. Aehterschenen aan den binnen ■ en buitenrand, de achtertarscn 

 eveneens aan den binnen- en buitenrand [bij uitheemsche soorten gewoonlijk bij het i alleen 

 aan den binnenrand) met lange zwem haren bezet. Aehterschenen zeer kort en breed , 

 nauwelijks half zoo lang als de dijen , de toprand zeer sterk hoekig uitstekend, hare 

 eindsporen zeer ongelijk, de onderste zeer sterk verbreed, meer dan. dubbel zoo breed 

 als de bovenste. Be eerste 4 leedjes der achtertarsen aan den toptand onbewimperd. 

 Het laatste lid der achtertarscn bij het $ altijd slechts met een onbewegelijken klainv , 

 bij het % van eenige uitheemsche soorten nog met een rudimentairen tweeden klauw. Voor- en 

 7niddelschenen en middel tarsen aan den buitenrand met lange zwemharen bezet. Zuigschijven 

 aan de 'ooortarsen bij het $ zeer groot , brecdovaal , aan den rand dicht beioimperd en 

 op de onderzijde voor de basis met eene dichte , borstelachtige haarzool en daarvoor met 



!) De naam Tropus werd aan eeii Hjiueno[itera-t;emis geyeveu. 



