146 VI. GyRINIDAE. — I. AULONOGYRUS. — 2. GyRINUS. 



Anaal-segment kegelvormig verlengd, op de onderzijde met eene in 't midden verloopeiidc 

 langsrij van vvimiierharen. Acluerkaken zonder Iniitenste lob II. Orectochilini. 



I. Tribns Gyrinini. 



Halsscliild zonder dwarsgroeven. Dekscliilden met 10, op den bodem lijn gecliagrincerde, groe- 

 ven, van welke de buitensten soms met elkaar versmolten zijn. Halsschild en dekscbilden 

 met breeden gelen zoom langs den zijrand i. Aulonogyrus. 



Halsschild met eene over liet midden verloopendc, zijdelings afgekorte dwarsgroef en aan 

 weerszijden acliter den voorrand met eene gebogen dwarsgroef. Dekscliildon met 10 stippel- 

 rijen, van welke de binnensten soms nagenoeg nitgewischt kunnen zijn. Bovenzijde van 

 liet licliaarn zonder gelen randzoom 2. G-yrinus. 



II. Tribns Orectochilini. 



Re vat sleclits bet genus 3. OrectOChilus. 



I. Tribns Gyrinini. 



1. Aulonogyrus Régimbart. 



Aclitcrkaken als hij Gyri mis. De achler dcii sprietuwrtel zich hcvindcndc yit- 

 randiii,i; der 7vangen bereikt tiict het midden van het bovenste oog, dat slechts iiieinig 

 verder naar voren gescho'i'en is dan het onderste. Halsschild en dekschilden met een 

 breeden , gelen zoom langs den zijrand. Halsschild zonder dioarsgroeven. Dekschilden met 

 tien , op den bodem fijn gechagrineerde , groeven , van 7velke de buitensten soms met 

 elkaar versmolten zijn. 



Van de 2 Eurofeesche soorten komt één in Nederland voor. 



Dekscbilden aan het uiteinde scheef afgesneden, de buitenste toplioekcn afgerond. Kopbronzig, 

 in 't midden donker blauwachtig-groen. Halsschild en dekschilden donker blaiiwachtig-groen, 

 met breeden gelen zijrand en evenzoo gekleurde epipleuren. Halsschild met een koper- 

 kleurigen of bronzig-groencn dwarshand over het midden, de dekschilden met evenzoo 

 gekleurde langsgroeven. Onderzijde en pooten roodgeel of geel, het itietasternuin, de achter- 

 coxae of ten minste een gedeelte daarvan, benevens het achterlijf, op het anaal-segment na, 

 donker bronskleurig. Soms is de geheele bovenzijde van het lichaam meer dof zwartaclitig 

 en zijn de langsgroeven weinig in kleur daarvan onderscheiden (ab.c. opaciniis Ragusa). 

 Lengte 55 — 7 mm. Op vele plaatsen in de provinciën Utrecht, Gelderland en Noord- 

 Brabant, gewoonlijk in gezelscliap van versclicidcnc Gy ri 11 u s-soorten aangetroffen. O. a. 

 is zij gemeen in de Mark hij Breda en in de Linge bij Tiel. De larve is door ScUiödle 

 beschreven (striatus Aubé, strigipennis Sull'r.) i. concinnus Klug. 



'2. Gjrinus L. 



Achterkaken met eene ongelede, tastervormige , buitenste lob. De achter den sprict- 

 wortel zich bevindende uitranding der ^uatigen reikt minstens tot aan het >nidden van 

 het bovenste oog, dat veel verder naar voren geschoven is dan het onderste. Bovenzijde 

 van het lichaam zonder gelen randzoom. Halsschild met eene over het midden verloopende, 

 zijdelings afgekorte dwarsgroef en aan weerszijden achter den voorrand met eene 

 gebogen dwarsgroef. Dekschilden met tien stippelrijen, van jnelke de binnensten soms 

 "nagenoeg nitgrwischt kunnen zijn. Bij het S zijn de 5 kedjes der voortarsen verbreed 

 en aan de onderzijde met fijne witte papillen bezet. Bij het $ is het lichaam grooter , 

 breeder en de dekschilden gewoonlijk doffer. Behalve de se.xueele verschillen vertoonen 

 sommige soorten {o. a. G. mariniis en natator) een verschillenden glans, n.l. vindt 

 men ook individuen met doffe oppervlakte {opacinos) , of ook kunnen de dekschilden ge- 

 deeltelijk roodachtig {n/finos) zijn {G. minutus en tnarinus). — De soorten van 

 dit genus leven in aantal, veelal twee of drie soorten bijeen , aan de oppervlakte van 

 het water, ivaar zij snel ronddraaien en bij het minste gevaar 7i'egduiken of 7ii eg- 

 zwem men , om wat verder wederom zich te verzamelen. — Van G. marinus is 



