148 VI. Gyrinidae. — 2. Gyrinus. — 3. Orectochilus. — VII. Staphvlinidae. 



Langer eivormig, kleiner, met veel grovere stippclrijen en meer opgericlit uiteinde der 

 deUscliilden. De lniiten,ste stippelrijeii der dekscliilden zijn zeer grot' en van voren groei- 

 acluig verdiept, de liinnenste worden .steeds fijner, docli blijven altijd nog krachtig ont- 

 wikkeld. De in eene ellips gerangscliikte stippels aan het uiteinde der dek.schilden zijn 

 veelal zwak aangeduid, soms bijna uitgewischt i). Lengte 4 — 5 mm. Zeer zeldzaam. Breda, 

 in de Mark. Ook in België bij Vilvoorden, in Oldenburg en op het eiland Borkuni. 



5. SuHriani Scriba. 



7 Voorrand van liet balsschild niet lijstvormig, doch aan weerszijden breed en vlak afgezet. 

 Lichaam zeer lang gestrekt, met evenwijdige ol' slcclits iets algcrondc zijden. Glanzig zwart, 

 aan de zijden geel koperkleurig, de (Muierzijdc zwart, de epipleiiren van het hals.schild en der 

 dekschilden roodgeel, liet mesosternum en het laatste sterniet soms donker roodbruin. Hals- 

 schild aan weerszijden achter den voorrand met eene sterk ingebogen , van den voorrand 

 afstaande stippclrij. Dekschilden aan het uiteinde afgerond-afgeknot, met volkomen afge- 

 rondeii, buitensten topboek. Stippelrijen der dekschilden matig sterk, de biiitensten krachtiger 

 ontwikkeld. Lengte 6^—8 inm. Zeer zeldzaam. Bij den Haag en Breda. 



(celo.\ Schiödte, ? elongatus Mrsh.) 6. bicolor Payk. 



Voorrand van liet hals.schild aan weerszijden lijstvormig afgezet, de stippelrij aan weerszijden 

 daaraan nagenoeg evenwijdig. Lichaamsvorm ongeveer als bij bicolor, met nagenoeg 

 evenwijdige zijden en soms in 't midden als het ware iets ingekncpen. Dek":childen aan het 

 uileinde recht afgeknot, aan den Iniitensten toplioek weinitt afgerond. Mesosternum en het 

 laatste sterniet altijd bruinrood. Lengte 5-7 mm. Verbreid en op .sommige plaatsen niet 

 zeldzaam, o. a. op Walcheren en op Texel .... (angustatus Aubé) 7. elongatus Aubc!. 



II. Tribus O re CTOC 11 in N i. 



3. Orectochilus Lacord. 



AcJitcrkakcii zoiidrr hiiifeiistc lob. Scliildjc zichtbaar. Anaal-scf^iiicnt kcgclvpnnig ver- 

 lengd , op de onderzijde met eene in 't midden verloopcnde langsrij van 7oimperliaren. 

 Middeleoxac driehoekig, naar buiten versmald. Vijfde voortarsen-lid hoogstens i^maa/ 

 zoo tang als het vierde. — De larve is door Schiödte , de pop door Griesbach beschreven. 



De eenige Enropeesche soort komt ook in Nederland voor. 



Langwerpig-ovaal, zijdelings iets samengcdrukt en van voren op de dekschilden lioog gewelfd, 

 de bovenzijde grauwzwart of bruin , met zeer zwakken metallischen weerschijn en korte grauwe 

 zijdeglanzige beharing; onderzijde rocstrood of rocstgecl, de pooten rocstgecl. llalsschild en 

 dekschilden lijn en tamelijk dicht bestippeld. Dekschilden aan het uiteinde scheef afgeknot, 

 met zeer slompen of nauwelijks aangcduiden buitensten topboek. Het $ met scherp recht- 

 liockigen buitensten topboek der voorschenen en verlengde en verbrecdc voortarsen. Lengte 

 54- fJ.V mm. In snel stroomend water, waar zij meer legen den avond dan over dag te 

 voorschijn komt. Volgens Rc'g'imhart heeft de copulatie buiten het water plaats. Onmid- 

 delijk daarop verslindt het ^ merkwaardigerwijze de uit zijn achterlijf uitstekende grootc 

 sperniatophoreii-jiatroon. Niet zeldzaam in Noord-Brabant en Limburg, o. a. in aantal over 

 dag met andere Cyriniden in de Marl; bij Hrcda en in de Geul hij Houtlicm. 



1. villosus Miill. 



Stib-Orde II. STAPHYLINOIDRA. • 



VII. Familie STAPHYLINIDAE. 



Deze onder den naam van „Kortscbildkevers" bekende familie bcsiaai uil meestal langgesirekte, 

 smalle kevers, met eenigszins vlakgcdrukt, soms bijzonder plai lichaam (b.v. Achcnium), ofwel zijn 

 zij meer cylindervormig (b.v. Stenus"). Zij zijn zeer in bet oog vallend door de sterk verkorte, het 

 metasicruum niet ol' slechts weinig overschrijdende dekschilden en door liet los gelede, geheel verhooriide 

 achterlijf, dat gewoonlijk slechts over de eerste twee tergiien , zcideu over een grooier gedeelte of bijna 

 geheel door de dekschilden bedekt is (b.v. Laihrimaeum, Antliohiuni, Protinus); bij de wijfjes 

 van enkele A n t h ob i u m-soorten overschrijden zij zelfs het achterlijf. — Kop veelal horizontaal 

 vooruitstekend en van achteren min ol' meer halsvormig ingesnoerd, ofwel eenigszins in bet hal.s- 

 schild teruggetrokken, gebogen of verticaal geplaatst of zelfs naar onderen en naar achteren gericht. 

 Oogen hetzij zeer groot en sterk uitpuilend (Stenus) of zeer klein en zelfs bij enkele Znideiiropeescbe 

 genera geatrophieerd. In enkele gevallen komen een of twee ocellen voor (b.v. Omaliuni, 



\) Vfniiocdclijk, fVfiiiiIs (1- ril I y lil tl II N. cnii' vaiiflvil viiii iiiit.Ttor 



