15° 



VII. Staphylinidae. 



li 



r/sl. 



upr.) 



'lai', zicli ;ian den wünul in twee takken, van welke ile voorste den acliter- 



raml van den vleugel bereikt en een liasaal-lobje begrenst; de achterste 

 is verkort en slechts llanw aangeduid. Bij vele genera (b. v. Myr- 

 niedonia) zijn de soorten ongevleiigeld. 



Het prosternnm is voor de voorcoxae meer of minder sterk 

 ontwikkeld en soins gereduceerd tot ecnc smalle dwarslijst. liij de Xan- 

 tliolinini is het voorste gedeelte van het iirosternum als eenc keelplaat 

 daarvan afgescheiden (Fig. 20). Bij de S t a pliy I i n i n i en Pacderini 

 _ - , bevinden zich aan den voorrand van het prosternnm twee zijdelingsclic 



f 'iifcai^ "'^ uitsteeksels van het binncnskelet, de zoogen. clavicidae. De epimeren 



van den prothorax ontbreken öf geheel (bij de A leocliarin i, Tacliy- 

 porini en S ta pli y lin ini; zie Fig. 20, waar het stigma volkomen 

 vrij is), óf zij zijn slechts aangeduid als kleine vliezige of hoornachtige aan- 

 hangsels (opercnia) van de cpipleuren van het halsschild, welke liet 

 stigma van den prothorax niet of slechts onvolkomen bedekken (Fig. 

 21 en 22). Overigens zijn de epimeren duidelijk ontwikkeld, met de 

 epiplem-en van den luothorax versmolten en bedekken" het stigma volkomen. 



Het mesosternum is meestal vrij kort, zelden voor de middelcoxae sterker ontwikkeld of kort 

 siecivormig verlengd; de voorrand is recht afgeknot of meer of minder diep uitgeraud of uitge- 

 sneden. De cpisterncn van den mesothorax zijn meestal 

 met het mesostcrninii vergroeid, de epimeren daaren- 

 tegen altijd duidelijk gescheiden. Het metasternnm is 

 in verband met het vliegvermogen in grootte zeer 

 veranderlijk. Zijn de achtercoxac in de breedte ont- 

 wikkeld, dan is de achterrand van het metasternnm 

 aan weerszijden nauwelijks of slechts weinig nitgerand. 

 Puilen zij echter kegelvormig uit, dan staan zij in diepe 

 uitrandingen van het metasternmn. De episternen van het 

 metasternnm zijn meer of minder smal, naar achteren 

 versmald en toegespitst; de epimeren zijn veelal, 

 op een driehoekig of wigvormig achterstuk na, door de 

 dekschilden bedekt. 



De pooten vertoonen zeer grootc verscheidenheid 

 in bouw, vooral de groote verschillen in vorm en 

 grootte der voor- en achtercoxae zijn gewichtig voor de 

 systematiek. Zoo jniilen o. a. de voorcoxae bij de 

 Staphylinini ver nit het prosternnm en zijn aldaar 

 bijna even lang als de voordijen, terwijl b.v. bij de 

 Piestiui de ovaal-kegelvormige voorcoxae weinig 

 of niet uitpuilen en zij bij de Proteinini in de 



breedte 

 lang cylin- 

 dcrvormig 

 ontwikkelcl 

 zijn. Bij de 

 S t a p h y 1 i- 

 n i n i , P a e- 

 d e r i n i , 

 Euacsthetini en Stenini is het binnenblad der ach- 

 tercoxae bijzonder sterk ontwikkeld en steekt kegelvor- 

 mig naar achteren uit; het buitenblad daarentegen is slechts 

 weinig ontwikkeld en is verticaal op de basis van den 

 bnik gericht of wel als eenc zeer smalle strook aangeduid 

 (Fig. 23. I). Wanneer wij nu dezen vorm der achtercoxae 

 in de breedte uitgetrokken denken , doch in de lengte 

 verkort, dan verkrijgen wij de zeer in de breedte tnit- 

 wikkelde achtercoxac der Oxyporini en Oxytelini 

 (Fig. 23. II). Bij de Alcocharini, Tri cli ophy i ni 

 en Tachyporini zijn de achtercoxae zeer verbreed, 

 met opgericht binnenblad en breed, vlak uitgebreid 

 buitenblad (Fig. 23. III). Bij Habroccrns ziet men 

 aan de driehoekige achtercoxae geenc uitwendige afscheiding van een binnen- en buitenblad. De 

 trochanters der achterpooien zijn veelal tamelijk groot. De schenen zijn gewoon bcliaard of gedoomd, 

 liij gravende Staphyliniden zijn de voorschenen aan den buitenrand kraclitig gedoorud. Het aantal tars- 

 leedjes is zeer veranderlijl;, meestal 5, soms 4 (l)ij llygronoma, Oligota en Hy p o c yji t ns), of 

 3 (bij Dinopsis euvele Oxytelini). Volgeus Gi(«»//'rtKt-T zijn er hij 'Fhinobins slechts 2 leedjes. 



cpm.mes. 



eps.nut. 



epm.mil- 



metast. 



V\ 



\ iTnch. 



Olldi'ivijde van IMi i I ü ii t li u s. 

 r Ctimjünmcf . Guwijzipd. 



slapen, 



wunqcii 

 pms/. 



opcrc,-- 

 {=epm.pn) 

 si.-' 



(l/etit-C/Ulifh 



mes. 



V\c:. 



'2-2. e. 



e DS. mes. 



Ut' v;ui dl' .iiidcr/ijde v.ifi Q u e d i ii s. 



„■ l,n:„ill;n„r. ( M'^ij/lpd. 



