i68 VII. Staphylinidae. — i. Aleochara. 



13 liet cindlid der sprieten bij het ^ en het 5 even lang of nauwelijks langer dan de twee 



voorafgaande leedjes te zamen 14 



Het eindlid der sprieten is bij liet <? even lang als de 3 , bij het J even lang als de 2 vooraf- 

 gaande leedjes te zamen (D y scli ara Mnls.). Dekseliildcn aan den aehterrand naast de buitenhoe- 

 ken zwak nitgebogcn , waardoor deze laatsten nagenoeg reeht zijn. Deze soort is kenbaar 

 aan het nagenoeg onbestippelde acluerlijf, waarvan slechts de eerste tergiten op het inge- 

 drnktc gedeelte van de basis duidelijk bcstippeld zijn. Glanzig zwart, niet dicht maar vrij 

 grof behaard. Halsschild iets smaller dan de dekschilden , met sterk afgeronde aclnerhoeken, 

 tamelijk gewelfd en zeer verspreid en lijn bestippeld. Dekschilden vrij dicht en krachtig 

 bestippeld, soms iets zwart-briiinachtig. Pooten pekbniin, de knieën en tarsen roodbrnin. liij 

 het J' is de aehterrand van het zesde onbedekt tcrgiet gekarteld. Lengte 2; mm. Zeld- 

 zaam; aan uitvloeiende boonisappen, onder afgevallen bladeren en aan doode vogels. Den 

 Haag, .Scheveningen , Doorn, Kralingen, Wageningen, Hilversum, Amsterdam, Cuyk, Maas- 

 tricht, Arnhem en Breda 17. inconspicua Aubc'. 



14 Het derde kaaktaster-Iid naar liet uiteinde zwak verbreed, het vierde aan de basis niet verdikt, 



korter dan het derde (Polychara Muls.) 15 



Het derde kaaktastcr-lid naar het uiteinde sterk verbreed, driehoekig, het vierde aan de basis 

 verdikt en even lang als het derde (Homoeochara Muls.). Dekschilden aan den achter- 

 rand naast de buitenhoeken zeer zwak uitgerand, waardoor deze laatsten nagenoeg recht 

 zijn. Achterlijf op de rugzijde xeer weinig of nagenoeg niet bestippeld, sterk glanzig, de 

 eerste 3 onbedekte tergiten aan de basis duidelijk ingedrukt. Lichaam glanzig zwart ofpek- 

 zwari, de dekschilden geheel of gedeeltelijk donkerbruin. Sprieten donkerbruin, de jiooten 

 geelaclitig-rood. liij het <? is het zesde onbedekt tergiet eenigszins uitgerand en onduidelijk 

 gekarteld; het zesde sterniet is aan de zijden uitgerand, in het midden sterk hoekig verlengd 

 en aan de randen lang bewimperd. Lengte 2J — 34 mm. Zeldzaam onder rottende plantenstollen , 

 vooral in bosschen; ook in mest. Scheveningen, Den Haag, Amsterdam, Vlissingen, Maas- 

 tricht, Valkenburg, Oirschot, Roermond, Ede en Groesbeek (latipalpis Rcy) 16. succicola Thoms. 



15 Dekschilden aan den aehterrand naast de afgeronde buitenhoeken een weinig uitgebogen, zoodat 



de hoeken zelf iets duidelijker zijn . ^ 16 



Dekschilden aan den aehterrand niet uitgebogen, niet volkomen afgennidc bintenhoeken. Alle 

 tergiten tamelijk gelijkmatig bestippeld 24 



16 Halsschild en dekschilden met eenigszins opgerichte beharing 17 



Halsschild en dekschilden met meer of minder duidelijk neerliggende beharing 19 



17 Dekschilden zwart, hoogstens aan het uiteinde roodachtig 18 



Dekschilden licht geelrood. Glanzig zwart, de sprietwortel, de pooten, het uiteinde van het achterlijf 

 en de aehterrand der sterniten roodbrinn. Ivop vrij groot, duidelijk doch verspreid bcstip- 

 |ield. Halsschild iets smaller dan de dekschilden, nagenoeg didjbel zoo breed als lang, vrij 

 dicht en duidelijk bestippeld, fijn behaard. Dekschilden even lang als het halsschild, om 

 het schildje iets donkerder, dicht en tijn bestippeld. De eerste tergiten vrij dicht bestippeld. 

 Bij het (J is de aehterrand van het zesde onbedekt tergiet iets uitgerand en zeer lijn 

 gekarteld. Overigens gelijkt deze soort op A. sanguinea, doch zijn de sprieten krach- 

 tiger ontwikkeld, de dekschilden lichter gekleurd en fijn bestippeld en de eerste onbe- 

 dekte tergiten dichter bestippeld. Lengte 3i mm. Niet inlandsch. In de Rijnprov. bij 

 Gulik (^haemoptcra Kr.) 



18 De eerste tergiten aan de basis krachtig en dicht bestippeld. Lichaam cenklenrig zwart, 



glanzig, vrij lang en dicht, opgericht, grijs behaard. Het uiteinde der dekschilden naar 

 den binnenhoek gewoonlijk iets roodachtig; bij onuitgekleurde exemplaren breidt zich 

 dit rood wat verder uit. Sprieten geheel zwart. Halsschild iets smaller dan de dekschilden, 

 meer dan de helft breeder dan lang, vrij dicht en niet grof bcstippeld. Dekschilden onge- 

 veer even lang als het halsschild, vrij grof en dicht bestippeld. l'ooten pekzwart, de sche- 

 nen veelal pekbruin , de tarsen altijd roodbruin. Bij het <f is het uiteinde van het zesde onbe- 

 dekt tergiet in het midden iets uitgerand en lijn doch duidelijk gekarteld. Lengte 3 — 4.} 

 nnii. Overal zeer gemeen in niest, aas en tusschen rottende bladeren , vooral in het voorjaar. 



8. lanuginosa Grav. 

 De eerste tergiten verspreid en fijn bestippeld. Lichaam smaller, meer gestrekt en vlakker 

 dan bij lanuginosa. Eenkleurig zwart, eenigszins dof. Sprietwortel en pooten pekbruin, 

 de tarsen roodbruin. Sprieten dunner. Halsschild naar verhouding kleiner dan bij lanuginosa, 

 smaller en korter dan de dekschilden, niet dicht bestipiield, bruingrijs behaard. Dekschilden 

 vrij dicht en tamelijk grof bestippeld, weinig glanzig, als het halsschild behaard. Bij het,? 

 is het zesde sterniet aan het uiteinde sterker driehoekig uitgetiokken. Lengte 4 mm. <>. a. 

 in duiveunesten. Niet inlandsch. Vooral in de bergstrekeu van Duitschland en Frankrijk. 

 Zij zou bij lilberfeld en Oldenburg voorkomen, (alutacca Muls. & Rey) (villosa Mannerh.) 



