VIL Staphylinidae. — i. Alf.ociiara. — 2. Dinarua. 171 



pcnnis. liovciizijilc zwart, du ilckscliildcii veelal bruin. Deze soort gelijkt overigens op 

 lire vi pen n is, docli is kleiner. De sprieten zijn iets knicluiger ontwikkeld, met geelroo- 

 den wortel, l'ooten geheel geelrood. Achterlijf iets minder grofhestippeld 1). Lengte 3; nint. 

 Onder dorre bladeren, in rottende paddestoelen en in aanspoclsel. Niet inlandsch. In \Vest- 

 l'alcn (eiirta Sahlb.) (liimata Grav.) 



30 liovcnzijdc glanzig zwart, de dekschilden op de binnenheUÏ lichter of donkerder roodbruin 

 of w^-l bijna geheel roodbruin en slechts met een zwarten zijraiul. liij liet ^ is het uiteinde 

 van het zesde onbedekt tergiet duidelijk, doch niet diep uitgerand en niet gekarteld. Deze 

 soort is zeer in 't oogvallend door de zeer breede sprieten, den brecden, naar hel uiteinde 

 eenigszins versmalden vorm en de vrij rnwebeliariug. Sprietwortel roodbruin; depooten pekbniin 

 met roodbruine tarsen ol' wel nagenoeg geheel roodbruin, llalsschilii vrij dicht en duidelijk 

 bestippeld. Uekschildeu dichter en veel krachtiger, rimpelig bestiiipcid. Achterlijf naar liet 

 uiteinde, vooral bij het g eenigszins versmald, op de bovenzijde verspreid grof bcstipjield, 

 de sternitcn gewoonlijk roodbruin gerand. Lengte 4. — yl inni. Gemeen in nienschen-nitwer|)- 

 seleu, zeldzamer onder rottende plantenstolVen (fuscipes F.) 22. curtula Gocze. 



Bovenzijde geheel zwart. Lichaam iets breeder en krachtiger gebouwd; de geheel zwarte 2) 

 dekschilden iets grover bestippeld dan hij fuscipes. Bij het ^ is het eenigszins uitgerande 

 uiteinde van het zesde onbedekt tergiet van 20 il 24 kartcltaiuljes voorzien. Wellicht eeiie 

 variëteit van fuscipes. Lengte 5 — 7 mm. Zeer zeldzaam. Langs de Maas bij Maastricht. 



23. lata Grav. 



2. Dinanla IMaiiiifih. 



Lichaam tamelijk vlak, van voren breed ^ naar hel uiteinde toe.s;espitst. Kop tamelijk 

 klein, de slapen op de onderzijde seherp .i^erand. Sprieten kort en kraehti^i^ o>itwikketd , 

 met dicht opeen_i;edro>i,i;en Icedjes , tot over het midden vcri>rced, naar het uiteinde 

 toegespitst. Bovenlip meer dan driemaal zoo breed als lan,i^, na,^enoe,iC recht af,i^eknot. 

 Voor kaken 'weinig uitstekende , achter hel uiteinde aan de binnenzijde met een zeer 

 klein tandje. Binnenste achterkaaks-lob aan het uiteinde met een hoornhaak. Onderlip met 

 vorksxetoijs gespleten ton.i^ , af,i(eronde paraxlossoi en ^-ledi.i^'e tasters Ilalsseliild zeer kort 

 en breed , aan de basis breeder dan de dekschilden , met spits nit.i^etrokken , de schouders 

 omvattende achterhoeken , naar voren aff^^erond-versmald , aan den voorrand booxsf^cwijs 

 uitgesneden , aan de basis en aan de zijden, niet ,i^erand. De bovenzijde der dekschilden 

 is door een scherpen kant van de breede , doch naar de spitse achterhoeken plotseHn,i( 

 versmalde , om^esla^i^en zijden begrensd. Achterlijf naar het uiteinde sterk versmald , 

 de eerste drie onbedekte terxiten aan de basis in de breedte ingedrukt. Tarsen ^■ledi,i,'; 

 de leedjes der achtertarsen f^elcidelijk in len,i;te afnemende. — De larve van D. dentata 

 is door Wasmann bekend ,i;ni.'orden. — De soorten van dit genus leven in de nesten van 

 F or mica-soorten , waarin zij door de mieren indifferent geduld en niet vervolgd 

 worden. Zij le''cn , zoo7c>el hare larven, i^an miercnpoppen en doodc mieren. 



Van de tïcee Europeeschc soorten komt één , in t^^'cc sub-species of rassen , in Ne- 

 derland voor. 



Lichter of donkerder steenrood, eenigszins vet-glanzig en zeer lijn behaard, de kop en het 

 midden van het halsschild wat meer uitgebreid, benevens het achterlijf grootendeels zwart- 

 bniin, soms slechts nabij het uiteinde zwartbriun. De wortel en het uiteinde der sprieten , be- 

 nevens de pooten steenrood. Achterlijf eenigszins verspreid en meer of minder grof bestippeld. De 

 steeds als soorten beschouwde vormen, worden door //'rf.vmrt;;;; als sub-species of rassen geduid 

 en als volgt beschreven. — De siib-sp. Miirkflii Kiesw. is de grootste en breedste vorm, 

 \\- S """• I-iiig- De zijden van het halsschild zijn vlak uitgebreid en nauwelijks uitgehold, de 

 zijrand gewoonlijk in een vlakken boog afgeroiici en de achterhoeken niet zijwaarts uitstekend. 

 De bcstippcliug van het halsschild is verspreid en tamelijk gelijkmatig. Dekschilden donker- 

 rood, de zijden van het halsschild smal licht rood. Sprieten dikker, het vijfde tot negende 

 lid ongeveer dubbel zoo breed als lang. Bij Formica rufa L.(= F. r u f a L. i. sp., 

 pratensis de Geer, truncicola Nyl.). — De snh-sp. dentata Grav. i. sp. is slanker, 

 smaller en kleiner dan MiirkeVü., 3J— 4Ï inm. lang. De zijden van het halsschild zijn uit- 

 gehold en iets opwaarts gebogen, tie randen gewoonlijk hoekig gebogen en voor de achter- 

 hoeken nitgebogen, zoodat deze zijwaarts uitsteken, liet halsschild is dichter en meer 



I) VuIjUMis Slitiifi nju flfzc iuurl ft'Hf v;iri''liil ^:lll \ l>ii'vi|M 

 ^) Vülgeiii Viil^mtit /uaden (!■_■ ilfkscliilduii uok suiiia ruuiüiniiii 



