178 VII. StaPHYLINIDAE — 5. OxVPODA. 



Het vijfde sprietlid niet langer dan liet vierde en zesde, liet zesde tnt tiende lid stcrU 

 verbreed; liet eerste lid der aclitertarsen even Inng als liet tweede en derde te zamcn . . 21 



19 Halsscliild met eene fijne, maar duidelijke niiddellijn en niet eenigszins stompe acliterlioeken. 



Deze soort komt in liabitiis en klenr met nmlirata overeen, doeli liet lialsseliild is smaller. 

 Een lieliter bruin geklenrd exemplaar nit Maastriclit liecl't liet achterlijf geheel roodgeel, 

 behalve naar het uiteinde zwartachtig. Bij het $ is het zesde sterniet aan den top stoinp- 

 lioekig verlengd. Lengte i\ mm. Zeer zeldzaam. Alleen bij den Haag en Maastricht aan- 

 getrolVen (neglecia Uris.) 11. induta Rey. 



Halsscliild zonder middcllijn, maar met een groefje aan de basis 20 



20 Achterhoeken van het halsscliild breed afgerond. Sprieten naar het uiteinde zeer weinig 



verdikt. Habitus en kleur van iimbrata, doch iets kleiner, met breeder halsschild, minder 

 sterk zijdeglanzig, overal gelijkmatig, uiterst dicht en lijn bestippeld, weinig glanzig, 

 zwart; halsscliild en dckscliilden soms donkerbruin. Sprieten donker, niet lichtcrcn wortel. 

 Halsscliild iets fijner dan de dekschilden bestipjield. De laatste twee tergiten aan het uiteinde 

 roodbruin. Pooten roodbruin, met ieis donkerder dijen. Bij het g is het zesde sterniet 

 aan den top eenigszins hoekig verlengd. Lengte ij — ij mm. Niet inl. In VVestlalen. 



(1 e n t tl I a Er.) 



Achterhoeken van bet halsscliild stomp, weinig of niet afgerond. Sprieten naar bet uiteinde 

 tamelijk verdikt. Lichaam zwartbruin , uiterst dicht en fijn bestippeld en fijn grauw zijdc- 

 aclitig behaard. Halsschild geheel bruin of slechts met bruinachtige zijden; de dekschilden i* 

 maal zoo lang als het halsschild, bruin of roodbruinachtig. Achterlijf met roodbruin ge- 

 zoomde randen der afzonderlijke sterniten. Eerste sprietlici en pooten geelbruin of rood- 

 bruin. Bij het $ is het zesde sterniet aan den top, in het midden, stomphockig verlengd. 

 Lengte 2-2i mm. Zeer verbreid onder vochtige bladeren, aangespoeld riet, dood stroo 

 en bij mieren (cuniculina Er.) 12. umbrata Gylli. 



21 Bovenzijde zwart, uiterst fijn en dicht bestippeld, eenigszins dof zijdeachtig behaard. Sprict- 



wortel, pooten en uiteinde van het achterlijf roodachtig of geelrood. Het laatste s|>rietlid is 

 iets breeder dan de voorafgaande leedjcs. Dekschilden meer bruinachtig. Bij het (J is het zesde 

 sterniet aan den top hoekig verlengd. Lengte 2 mm. Deze soort zou hij Formica rufa 

 voorkomen; volgens Faiivii echter niet myrmecopbiel. Arnhem, Venlo en Tiel. Ook in 

 België 13. sericea Heer. 



Halsschild en dekschilden lichter of donkerder roodbruin 22 



22 Achterlijf verspreid bestippeld en aan het uiteinde glanzig. Kop en achterlijf zwartbruin. 



Halsschild en dekschilden donker roodbruin, zeer lijn en dicht bestippeld. Sprietwortel en 

 pooten geelachtig-roodhriiin. Lengte 14 mm. Lliterst zeldzaam. Eenmaal bij den Haag. 



14. parvula Bri.s. 



Achterlijf dicht en gelijkmatig bestippeld. Bovenzijde, benevens de sprieten, roodbruin. Kop 

 en eene breede vlek nabij het uiteinde van bet achterlijf, donker gekleurd. Sprietwortel en 

 pooten geelachtig. Halsschild en vooral de dekschilden tamelijk grof en rimpelig bestippeld. 

 Lichaam vrij lang gestrekt. Lengte 2 mm. Niet inlandsch. Bij Düsseldorf. 



(? riparia Fairm.) (r u g u 1 o s a Kr.) 



23 Bovenzijde eenkleurig roodgeel, fijn geelachtig behaard. De achterhoeken van het halsschild 



min of meer recht. Dekschilden even lang als het halsschild, tamelijk grof en rimpelig be- 

 stippeld. Sprieten en pooten iets lichter gekleurd. De eerste 5 onbedekte tergiten aan de 

 basis iets donkerder. Lengte 2J mm. Eene uiterst zeldzame soort, welke eenmaal bij Doorn 

 in een nest van Lasius fuliginosus werd aangctroflen 16. testacea Er. 



Bovenzijde zwartbruin, pekhruin of roodbruin. De achterhoeken van het halsschild min of 

 meer stomp of afgerond 24 



24 Halsschild nauwelijks i\ maal zoo breed als lang, niet breeder dan de dekschilden, met 



weinig afgeronde zijden en afgeronde achterhoeken; de basis aan weerszijden niet uitgebogen. 

 Dekschilden iets langer dan het halsschild. Het uiteinde van het achterlijf roodachtig. . . 25 



Halsschild nagenoeg dubbel zoo breed als lang, iets breeder dan de dekschilden aan de basis, 

 met sterk afgeronde zijden en aangeduide achterhoeken; de basis aan weerszijden duidelijk 

 uitgebogen. Sprieten naar hel uiteinde sterk verdikt, de voorlaatste leedjes dubbel zoo 

 breed als lang 26 



25 Sprieten naar het uiteinde zeer sterk verdikt, geelrood, de voorlaatste leedjes meer dan 



dubbel zoo breed als lang. Bovenzijde pekbniin, dekschilden bruin. Pooien geel. Overigens 

 beeft deze soort de grootte en habitus van haemorrhoa, dncli is dichter behaard en daar- 

 door minder glanzig. Onuitgekleurde exemplaren zijn meer geelachtig. Lengte 14—2 mui. Vrij 

 zeldzaam onder vochtige bladeren, in zandkuilen. Den Haag, Amsterdam en Vogelsang. 



17. ainoena Fairm. 



