VII. STAPIIVLINinAE. — OCYUSA. — 7. TniASOPHILA. 181 



naar het uiteinde matig verdikt. Het tweede liptaster lid duidelijk korter en smaller 

 dan het eerste. Sprieten vrij kort. Ilalsschild veel smaller dan de dekschilden , de cpipleiiren, 

 van terzijde f^czien , meer of minder duidelijk zichtbaar. Dekschilden met duidelijk 

 uitpuilende schouders, aan den achterrand binnen de achterhoeken iets uiti^^crand , zonder 

 aan:.:cduiden zijkant. Achterlijf met tamelijk parallele zijden , aan het uiteinde iets ver- 

 smald, de eerste 3 onbedekte ter,!;iten aan de basis dwars ingedrukt, het vijfde onbedekt 

 tergiet niet of slechts weinig langer dan het vierde , de eerste 3 sterniteu aan de basis 

 meestal duidelijk dwars gegroefd. Pooten vrij lang en slank. Alle tarsen l-ledig ; het 

 eerste lid der achtertarsen langer dan het eindlid. De soorten van dit genus herinneren 

 in habitus aan C aio de ra. — Zij leven langs rivieroevers en op vochtige plaatsen 

 onder afgevallen bladeren. 



Van de 10 Europeesche soorten komen 2 in het omliggend gebied voor. 



Halsscliild iets brctder dan lang, vrij dicht bcstippcld. Het eerste acluertarsen-lid dubbel 

 zoo lang als het tweede. Sprieten "donker met geelrooden wortel. Dekschilden rimiieli;; 

 bestippeld. Pooten pekbniin, de knieën en tarsen en soms de schenen min of meer geel- 

 bruin. Lengte il mm. Op vochtige plaatsen onder afgevallen bladeren en langs beek- 

 oevers. Niet inlandsch. Bij Hamburg, Crefeld en in België (ma 11 ra Er.) 



Halsscbild nagenoeg even breed als lang, dicht en iets korrelig bestippeld. Het eerste 

 acluertarsen-lid meer dan dubbel zoo lang als het tweede. Sprieten geheel rood, de pooten 

 roodbruin. Deze soort is naverwant aan maura, duch iets grooter en wat meer gestrekt, 

 met iets kraclitigcr ontwikkelde sprieten, dichter en duidelijker bestippeld halsscliild en wai 

 meer grauw-glanzig behaarde dekschilden. Achterlijf iets minder diclit-, duch duidelijker 

 bestijipeld. Lengte 2 mm. Niet inl. In Noord-Duitscliland en Noord-Frankrijk. 



(ruficornis Kraatz) (picina Aubé) 



7. Thiasopliila Kraatz. 



Lichaam gedrongen en iets gewelfd. Kop aan de basis niet ingesnoerd, met de 

 basis min of meer in het halsschild teruggetrokken , de slapen op de onderzijde scherp 

 gerand. Sprieten vrij kort, krachtig ontwikkeld, met zeer dicht opeengedrongen 

 'leedjes. Bovenlip van voren recht af geknot ; de rechter voorkaak in 't midden van den 

 binnenrand met een tandje en daarvoor zeer Jijn getand. Kaaktasters 4- , liptasters 

 yledig; het tiueede liptaster-lid nagenoeg even lang en even smal als het eerste lid. 

 Halssehild sterk verbreed, even breed of iets breeder dan de dekschilden , aan weers- 

 zijden van de basis iets uitgerand , met rechte of eenigszins spits naar achteren getrokken 

 achterhoeken, meestal met een duidclijken basaal-indruk, aan den achter- en zijrand 

 slechts zeer fijn gerand. Dekschilden breed , weinig langer dan het halsschild, zonder 

 aangeduiden zijkant, aan het uiteinde, binnen de achterhoeken , vrij sterk uitgerand. 

 Achterlijf tamelijk breed , naar het uiteinde weinig versmald , de eerste 3 onbedekte 

 tergiten aan de basis d-wars ingedrukt; de eerste 3 ster ui ten aan de basis niet dwars 

 ingedrukt. Poolen vrij kort, alle tarsen 5-/67/4'. — De soorten van dit genus leven in 

 mierennesteu 



Van de 6 Europeesche soorten komen 2 in Nederland en i in het aangrenzend 

 gebied voor. 



I Het vijfde tot tiende sprietlid li maal zoo lireed als lang. Kop lijn eii dicht besiippeld. De 

 achterhoeken van het halsschild zijn niet volkomen recht, doch overigens duidelijk . . 1 



Het vijfde tot tiende sprietlid dubbel zoo breed als lang. Kop sterk bestippeld. Achterhoeken 

 van het halsschild, door sterkere nitranding van den achterrand, recht, de top zeil 

 iets afgerond. Deze soort gelijkt zeer op angulata, doch is iets kleiner, de sprieten 

 zijn korter en krachtiger ontwikkeld. Kop en halsschild gewoonlijk pekbniin, zoo ook de 

 dekschilden veelal om het schildje en aan de buitenhoeken. Achterlijf gewoonlijk ook iets 

 donkerder gekleurd dan bij angulata. Kop en halsschild veel sterker bestiiipeld. Bij het 

 (? is het zesde sterniet min of meer hoekig verlengd. Lengte 2; mm. Uitsluitend bij 

 Lasius fuliginosus. Bij Roermond en Doorn. In de Rijnprov. bij Cleef. 



2. inquïlina Markel. 



