iS2 VII. Staphylinidae. — 7. Thiasophila. — 8. Stichoglossa. — 9. Dexiogyia. 



2 Sprieten bruinrood, met t^eel^clitigen wortel en uiteinde, liet derde lid duidelijk langer dan 

 het tweede, liet laatste lid cenigszins verlengd. Lichaam bruinrood, het voorlijC ecnigszins 

 liol", het achterlijf glanzig en vrij lang goudgeel behaard. Kop donker. Achterlijf voor het 

 inteinde pekbruin. Pooten rood. Halsschild voor de basis soms oppervlakkig in de lengte 

 gegroefd en me: een meer of minder duidelijken dwarsindruk. Bij hct(J is het zesde stcrniet 

 aan den top lioekig verlengd. Lengte 24 — 2; mm. Zeer gemeen in de nesten vsn Formica 

 riifa en pratensis i. angulata Er. 



Sprieten dinincr en nagenoeg geheel lichtrood, liet derde lid nagenoeg even lang als het 

 tweede, het laatste lid iets korter, meer langwerpig-ovaal. Kop en halsschild donkerbruin. 

 Dekschilden en achterlijf lichtrood, soms om het schildje en gewoonlijk aan de zijden der 

 dekscbilden donkerder. Het vierde en vijfde onbedekt tergiet grootendeels, het zesde aan 

 de basis pekzwart. Halsschild iets meer gewelfd en naar voren iets minder versmald dan 

 bij angulata, altijd met eenc duidelijke, verdiepte langslijn. Pooten geelrood. Overigens 

 aan angulata verwant, doch kleiner en te herkennen aan de lichter roode kleur van de 

 dekscbilden en Iict achterlijf. Bij hot <? is het zesde sterniet aan den top min of meer hoekig 

 verlengd. Lengte 2^ mm. In de nesten van Formica exsecta. Niet inl. Bij Linz aan 

 den Rijn. Ik zag een ex. uit de collectie- //''«ivnn;;;/ fcan al icu la ta Rey) 



8. Stichoglossa Fairm. el Laboulb. 



Dit genus her inner f in habitus aan Stenusa en is ook naverwant aan Ischno- 

 g los sa, doch onderscheidt zich door het hreederc halsschild, de kortere kaaktasters , 

 de scherp vooruitstekende voorhoeken van de kin , de niet in de breedte gegroefde basis 

 van het vierde onbedekt tergiet en de 7iauwelijks dwarsgegroefde basis der eerste 3 

 sterniten. Kaaktasters vrij dik. Sprieten van af het vierde lid vrij los geleed. Bij het 

 $ is de naad der dekschilden sterk opgericht en het vijfde onbedekt tergiet voor het 

 midden van den achterrand van een langsbultje voorzien. 



De eenige Europeesche soort komt ook iu Nederland voor. 



Zij heeft den liabitus van eene kleine Aleochara en is zeer kenbaar aan de lichtroode kleur 

 van halsschild en dekschilden, alsmede aan den zwarten kop en het zwarte, sterk glanzige 

 achterlijf. Dekschilden vrij dicht rimpelig bcstippeld. Sprieten roodbruin met lichteren 

 wortel. Pooten lichtrood. Lengte i\ inm. Zeer zeldzaam onder dorre bladeren en aan 

 uitvloeiende boomsappen. Loosduinen, Arnhem en Roermond, in het voor- en najaar. 



I. semirufa Erichs. 



9. Dexiogyia Thoins. 



Dit genus is zeer naverwant aan Is c h n oglo ss a , doch onderscheidt zich door 

 het breedere halsschild , waarvan de omgeslagen rand, van terzijde gezien , niet zicht- 

 baar is, door het korter eerste lid der achtertarscn , de niet in de breedte ingedrukte basis 

 van het vierde onbedekt tergiet en de minder diep iiigedntkte basis der eerste 3 ster- 

 niten. De kaaktasters zijn slanker dan bij Stichoglossa en de kin is geicoon uit- 

 gerand. 



De eenige Europeesche soort, welke ook iu Nederland voorkomt, leeft achter 

 boomschors. 



Lichaam roodbruin of bruinrood , lijn behaard en een weinig glanzig. Kop en een ring aan 

 het lichtere uiteinde van het achterlijf zwartacliiig. Sprieten en i)Ooten geelrood. Halsscliild 

 meer dan de helft breeder dan lang, met sterk afgeronde zijden, in het midden brecder 

 dan de dekschilden, met duidelijke achterhoeken en veelal nie't aangeduid dwarsgroefje aan 

 de basis. Halsschild en dekschilden zeer dicht bcstippeld. Aciiterlijf op de eerste ringen 

 dicht, naar liet uiteinde meer verspreid bcstippeld. Het vijfde onbedekt tergiet is niet 

 ol nauwelijks langer dan het vierde, bij het $ van achteren afgeknot en zeer zwak getand, 

 aan de acliterhoeken meestal met een duidelijk uitstekend tandje. Lengte 2—24 mm. Ver- 

 breid in de diluviale streken, doch overal zeldzaam \ . . i. corticina Kr. 



