VII. Staphylinidae. — 12. Ciiilopora. — IrvocARA. — 13. Calüdera. 185 



tarscn-lid even l;iny als de twee volgende Icetijcs te /.amen. Dijen gewoonlijk donUerbrnin. liij 

 licc (? is het zesde sternict meer verlengd en aan den top afgerond. Lengte sJ— 4 i"'"- 



Gemeen langs oevers van rivieren, nieren en plassen i. longitarsis Kr. 



Roodbruin, zeldzamer gcelrood, uiterst lijn grijs behaard. Kop en het uiteinde van bet acluerlijl' 

 meer zwartbrinn. llalsscbild en deUscliildcn duidelijk en diclu-, het acbterlijl' uiterst dicht 

 en lijn bcstippeld. Sprieten rood met gelen win'tel. llaLssebild langer dan breed, met eene 

 zeer ondindelijke langsgroel' en een duidelijk du-arsgroclje voor de basis. Dekschilden iets 

 langer en breedcr en iets minder dicht bestippeld dan het halsschild. Eerste acbtertarsen-lid 

 even lang als de 3 vidgcnde leedjes te zanien. Pooten lichtgeel. Deze soort is smaller dan 

 longitarsis. Rii' liet $ is liet zesde stcrniet meer verlengd. I, engte :v-:,i nmi. Langs 

 oevers. Eenmaal inj Katwijk, Mei. Ook in de Rijnprov. bij Elberleld . . 2. rubicunda Er. 



Ityoeara Thoms. 



Dit i^ctiiis is !iavcr'ii<ant aan Ca lo de r a , met dcnzclfdcn habitus , doch otidcrschcidcn 

 door den van achteren veel minder itigesnoerden kop , de gerande slapen en de niet in 

 de l'reedtc ingedrukte basis van het vierde onbedekt tcrgict. Sprieten krachtig ontwik- 

 keld, het eerste lid als eene korte schaft, het vierde tot tiende lid sterker verbreed dan 

 bij Chilopora, waar dit genus overigens eveneens aan verwant is. 



Van de 2 Europeesche soorten komt i in het aangrenzend gebied voor. 



Lichaam donker bruinrood of zwartbruin , uiterst dicht en fijn bestippeld en raat zijdeglanzig 

 behaard, bet eerste lid der brninroode sprieten en de pooten roodgeel. Onnitgekleurde exem- 

 plaren zijn lichter of donkerder roodbruin, met zwartachtigen kop en zwartachtige basis 

 der acbterlijfsringcn. Sprieten zeer kraelitig ontwikkeld, naar het iiiteinde sterk verbreed, 

 het cindlid lang ovaal , even lang als de twee voorafgaande leedjes te zamen. Halsschild 

 veel smaller dan de dekschilden, in het midden iets gegroefd, voor de basis met een d wars- 

 groetje. Dekschilden veel langer dan het halsschild, duidelijker en uiterst dicht bestippeld. 

 Deze soort gelijkt ecuigszins op Calodera proteiisa, doch onderscheidt zich door ilcn 

 van achteren "slechts weinig ingesnoerden kop, het meer verbrecde vierde tot tiende sprietlid, 

 het brecdere, naar achteren nauwelijks versmalde halsschild en de niet dwars ingedrukte 

 basis van het vierde onbedekt lergict. Lengte 2»;— 3 mm. Niet inlandsch. In de Rijnprov. 

 bij Elberleld (rubens Er.) 



13. Calodera Mannerh. 



Kop vooruitstekend , weinig smaller dan het halssehill, van achteren ingesnoerd, 

 de slapen niet gerand. Sprieten matig lan.i; en vrij krachtig ontwikkeld , het eerste 

 lid hoogstens aan den uitersten top ecuigszins scheef uitgerand. Bovenlip van voren 

 nagenoeg recht a/geknot. Voor kaken naar het uiteinde sterk gekromd , aan de binnenzijde 

 niet getand Tong kort , niet of slechts weinig langer dan het eerste liptastcr-lid ; het 

 tweede liptaster-lid veel korter dan het eerste. Halsschild veel smaller dan de dekschilden, 

 met een dwarsgroefje voor het midden der basis , veelal ook met eene middengroef; de 

 omgeslagen, zijrand , vati terzijde gezien , zichtbaar. Dekschilden aan den achterrand , 

 binnen de achterhoeken, uitgerand. Achterlijf met tamelijk parallele zijden , de eerste 4 onbe- 

 dekte tergiten aan de basis in de breedte ingedrukt , de eerste ^sierniten aan de basis in de 

 breedte gegroefd of ingesnoerd. Mesosternum ongckield. Poolen slank , alle tarsen '^■ledig , 

 het eerste lid der achtertarsen even lang of nagenoeg zoo lang als de 3 volgende leedjes 

 te zamen , langer dan het cindlid. — De soorten van dit genus leven op moerassige 

 plaatsen onder steenen , vochtige bladeren en in Sphagnuni. 



Van de 8 Europeesche soorten komen 3 in Nederland en 3 in hel aangrenzend 

 gebied voor. 



1 Halsschild met eene meer of minder duidelijke langsgroef over het midden. Bovenzijde zwart, 



vrij dof, dicht en fijn grauw behaard 2 



Halsschild zonder langsgroef over bet midden , slechts met een kleinen indruk aan de basis. 

 Bovenzijde zwart, soms bruin, lijn behaard 3 



2 Achterlijf naar het inteinde eenigszins verbreed, minder diclu bestippeld dan halsschild en 



dekschilden en daardoor iets meer glanzig. Lichaam lang gestrekt, dof grainvzwart door de 



