VII. Staphyi.inidae — Phloeodroma. -- 17 Atemelf.s. 189 



der achtertarscn nage7ioeg eiicn kmg ah het tiveedc en korter dan het eindlid. — 

 De eenigc Europeesche , iets aan Homalota plana herinnerende soort keft achter 

 boomschors. 



lioven/.ijiie gluiizig zwart, de dcksdiildcn soms pcUbniin. HalsscliiUI brc-cdcr dan lang, naar 

 de basis versmald, met stompe acluerlioeUeii, op de bovenzijde een weinig vlak gedrukt. 

 Dckscbilden J langer dan liet balsschild, langer dan te zanien breed, aan bet uiteinde binnen 

 de acbtcrliocken slcdits zwak uitgerand, tamelij'k lijn en dieht bestippeld. Acli'erlijr lang 

 gestrekt, matig lijn en vrij dicbt bestippeld, het eerste tot vierde onbedekt tergiet aan de 

 basis in de breedte diep ingcdrnkt, bet zevende tergiet nagenoeg dubbel zoo lang als liet 

 zesde. IMj het g zijn de vo(n-laatste sprietleedjes matig, bij het j sterker verbreed. Pooien 

 pekbrnin. Lengte 24 mm. Niet inlandseli. In de Rijnprov. bij EUierfeld. Ik keu deze scinrt 

 naar een exemplaar uit het Weeiier Hormusenm (concolur Kr.) 



II. Tribus M YRMEDO NU N 1. 



17. Atemeles Sleph. 



Kop klein, de oogen vrij groot , de slapen op de onderzijde niet of slechts stotnp- 

 hoekig gerand. Sprieten vrij lang en krachtig ontwikkeld, naar het uiteinde iets dunner. 

 Bovenlip ongeveer did'bel zoo breed als lang, naar voren iets versmald , aan de zijden 

 nagenoeg recht ] 'oor kaken vrij sterk toegespitst, aan den ongctanden binnenrand met 

 een tamelijk breedcn, zeer fijn en dicht beivimperden vliezigen zoom. De binnenste 

 achterkaaks-lob smaller dan de buitenste, haar hoornachtig gedeelte is aan het uiteinde 

 naar binnen gekromd en loopt in 3 zeer fijne, gekromde tanden uit. Kaaktasters vrij 

 kort , zeer krachtig onlivikkeld , het derde lid cylindervormig , even lang als het slechts 

 weinig breeder t'weede lid. Liptastcrs eveneens krachtig ontwikkeld , ^-ledig, het eerste 

 lid nagenoeg even lang als de tioee volgende leedjes te zanten, kort cylindervormig , het 

 tweede lid ongeveer half zoo lang en half zoo breed als het eerste. Balsschild zeer 

 breed, aan de basis breeder dan de dekschilden , eenigszins trapeziumvormig, aan 

 weerszijden van den acht er rand diep uitgerand , waardoor de achterhoeken meer of 

 minder spits uitsteken ; de ongerande zijden zijn zeer breed opgericht ; de weinig omge- 

 slagen , van terzijde gezien , geheel zichtbare , fiauw uitgeholde epi pleuren zeer breed. 

 Dekschilden aan den achterrand, binnen de achterhoeken , uitgerand. Achterlijf zeer 

 breed, van achteren sterk opTcaarts gekromd, de eerste 3 onbedekte tergiten aan den 

 achter rand zonder gele beharing, doch aan de zeer sterk opgerichte zijden met bundels 

 van dicht opeenstaande goudgele haren bezet en aan de basis in de breedte diep gegroefd. 

 Dooien tamelijk slank , de dijen nagenoeg dezelfde breedte behoudend , gelijkmatig fijn 

 behaard , de schenen tamelijk recht. De voortarsen \-ledig , de overigen e^-ledig. — Het 

 sexueel verschil is aan het achterlijf uitleen dig weinig duidelijk ; het laatste ster niet is 

 bij het S iets meer uitgetrokken. — • De ontwikkeling en de levensivijzc is door Wasmanu 

 bekend geworden. Zij leven als imago, van af den nazomer tot in het midden van het 

 voorjaar, bij verschillende My r m ica-soorteu , door welke zij gevoederd worden. Zelf 

 scheiden zij aan de gele haar bundels van het achterlijf een vocht uit, dat door de 

 mieren gretig afgelikt wordt. Ook voeden de A t e in e l e s-soorten zich met doode mieren 

 en mierenpoppen. Zij overicinteren bij Myrmica in de diepste .i^angen van het nest 

 en verhuizen dan, in het einde van April of in het begin van Mei, naar de nesten van 

 For mica-soorten. Zij paren nog in de nesten van Myrmica, doch de ontwikkeling 

 der larven heeft bij Formica plaats. De larven worden, evenals die van hare eigen 

 soort, door Formica gevoederd, doch zij verslinden de eieren en later ook de poppen 

 der For mie a's. Wanneer na eenige dagen de van een stevig omhulsel voorziene 

 Formica-poppcn verlegd worden en zulks ook plaats vindt met de van een teeder 

 omhulsel voorziene At emele s-larven , dan mislukt daardoor het ver poppen en komen 

 slechts die Ate me l e s-larven tot ontwikkeling, icelke door de Formica's vergeten zijn. 

 In September komen de nieuw ontwikkelde kevers te voorschijn en verhuizen alsdan 

 naar de nesten van Myrmica. 



Van de 6 Europeesche soorten komen 3 /;/ Nederland voor. 



