Tgo VIL Staphvlinidae. — 17. Atemeles. 



1 Derde sprictliil slechts i^ maal zoo lang als liet tweede. Ilalsscliild aan de zeer spitse acliter- 



lioekcn aanmerkelijk breeder dan voor liet midden, ecnigszins breed trapeziumvormig, zelden 

 aan weerszijden met een duidelijk groetje (,de vorm /o)'c/co///.f Wasm., liijMyrmica scabri- 

 nodis en ru gin o dis); vrij duidelijk bcstippeld en uiterst kort behaard. Dekschildcn zeer 

 lijn en dicht bestippcld. Achterlij F nagenoeg onbesiippcid, zeer glad, aan de onderzijde zeer 

 verspreid bestippcld. Bovenzijde lichter of donkerder roodbruin, het halsschild veelal iets 

 donkerder dan de dckschilden , bij ab.c. "uigricoU'is Kraatz het halsschild zwartbniin en 

 de dekschildcn geelbruin (bij M. scabrinodis en rnginodis). Rij het type is de zijrand 

 van het halsschild geleidelijk in eene llaiiwe bocht iiitgerand, bij den vorm aiigidicollis 

 Wasin. is de zijrand hoekig uitgesneden en meestal ook aan weerszijden van de basis dieper uit- 

 gerand (bij M. scabrinodis). Bij den vorm reclicullh Wasni. zijn de zijden van het hals- 

 schild nagenoeg rechtlijnig en is meestal ook de basis minder uitgerand (bij M. scabrinodis). 

 Eindelijk komt nog een vorm "lihticollis Wasni. voor, bij welken het halsschild met 

 duidelijk langere gele haartjes bezet is, waardoor deze onder de lonpe gezien een eenigszins 

 ruw behaard voorkomen heeft. Lengte 3J — 4J mm. Verbreid in de tiiluviale streken, in 

 de nesten van Myrmica scabrinodis, laevinodis, rnginodis en rngulosa; als 

 larve bij Formica fusca en bij die soorten, welke F. fusca als slaven houden (F. san- 

 guinea, Polyergus rufesccus). Zelden komtzij in de duiustrcek voor. Ik zag een 

 e\em|)laar uit de omstreken van Haarlem. De ab.c. nigricollis in de Rijnprov. bij Creleld. 



1. emarginatus Grav. 



Derde sprietlid ongeveer tweemaal zoo lang als het tweede. Halsschild aan de achterhoeken 

 niet o F slechts weinig breeder dan voor het midden, eenigszins breed rechthoekig, in den 

 regel met dindelijke zijgroefjes 2 



2 Halsschild verspreid en vrij duidelijk bestippcld, in de stippels met duidelijke gele haartjes. 



De tergiten zeer verspreid bestippcld, de laatste 4 stcrniten verspreid bestippcld en 

 zeer kort verspreid geel behaard, welke haartjes niet langer zijn dan die van het hals- 

 schild. De zijrand van het halsschild is breed en vlak afgezet en weinig opgericht, met 

 zeer weinig zijwaarts uitstekende achterhoeken; de achterrai'd in het midden nagenoeg 

 recht afgesneden. Bij den vorm */Ic:vicollis VVasm. is de zijrand van het halsschild sterker 

 opgericht, steken de achterhoeken meer zijwaarts uit en is de achierrand in het midden 

 afgerond. Bovenzijde van het lichaam donkerder roodbruin, zeldzamer lichter rood- 

 bruin (ab.c. 'Forelii Wasm.), de kop, veelal het midden van het halsschild en het achterlijf 

 nabij het uiteinde donkerder i). Lengte 4^ mm. Eenmaal bij Doorn, Jtdi, een tyjiisch 

 exeinplaar in een nest van Formica r u fa. Leeft overigens bij verschillende Myrmica- 

 soorten en als larve bij Formica r u f a. Ook in België bij Rotnnont. 



(inflatus Kr.) 2. pubicollis Bris. 



Halsschild vrij dicht en lijn bestippcld, niet of zeer onduidelijk lijn behaard. De tergiten 

 vrij dicht bestippcld, zoo ook de sterniten dichter bcstippeld en met langere en dichtere 

 gele beharing, welke duidelijk langer is dan die van het halsschild. Achterhoeken van het 

 halsschild altijd eenigszins s)iits, doch minder dan bij emarginatus. Bovenzijde van het 

 lichaam gewoonlijk eenkleurig roodbruin, de kop donker. Bij het type is het halsschild 

 tamelijk smal, de achterrand in het midden meer uitgetrokken en smaller afgerond, de 

 zijden zwak idtgerand en de achterhoeken weinig zijwaarts gericht. Bij den iets grooteren 

 vorm Ititicullh Wasm. is het halsschild breeder, de achterrand in het midden minder. uitge- 

 trokken en voor het schildje meer, zooals bij pubicollis, breeder afgesneden (bij ^L sca- 

 brinodis en rugiuodis). Bij den vorm rliombkuUi.s Wasm., welke eveneens iets 

 grooter is, zijn de zijden van het iets smaller halsschild nagenoeg recht en meer gelijkmatig 

 en sterker opgericht dan bij het type; de voorhocken minder breed afgerond (bij M. rngi- 

 nodis). Bij den vorm 'aciiticulUs Wasm. zijn de zijden van het halsschild sterker uitgerand 

 en de achterhoeken spitser zijwaarts gericht. Bij de ab. obsoU-licuUis Wasm. ontbreken 

 de groefjes op het halsschild volkomen (bij M. rnginodis). Bij ab.c. pickullis Wasm. 

 is het halsschild donker gekleurd en daardoor gelijkt deze op pubicollis en ü|) de 

 ab.c. nigricollis van emarginatus; door de dichte bestippeling der tergiten nadert deze 

 tot de niet in ons gebied voorkomende A. bifoveolatus Bris., welke echter kleiner en 

 nog dichter bestip|)eld is. De zijden van het halsschild zijn schuin naar achteren verbreed, met 

 zijwaarts sterker uitstekende achterhoeken, daardoor aan emarginatus herinnerend (bij 

 M. scabrinodis). Lengte 3; — 4J mm. Verbreid in de nesten van Myrmica laevino- 

 dis, scabrinodis, rnginodis en rugulosa; als larve bij Formica rufibarbis. 

 Vooral in de diluviale streken. Ook eenmaal bij den Haag. De verschillende vormen werden 

 door den beer lynsmaiui bij Exaeten nabij Roermond waargenomen . 3. paradoxus Grav. 2) 



1) Bij den Skaniliuavi^clieri vurm cxciawi Tliuiiis. iluorMiijdt de iiiiddeii[iioer v:iii liei Imlsseliilti den L;isj;iIr;iii'I vuur ijetscliildje 

 201) sterk', diit de^e ais iiitj^esneden seliijilt (lilj M, su 1 e i ilddis). 



2) HuiifïSt \v:t:irs(lii|iiliik otllslaiiii enkele vijrinen van A. emarginatus ^-n [ia ra d u \ n s, welke iieideii lii] de^eilde niiei'eil- 

 syorl leven, duur kitiisin}; de/er beide suurteii. 



