VII. StaPIIVLIN'IDAE. — 19. MVRMEDONIA. I93 



cii verspreid bestippcIJ. Lengte 4^ nini. In de nesien van T;i|)inoni;i errniicuin. Niet 

 inlnndscli. In de RiJn]irov. bij Diis.seldinM' cil' Alirweiier. 



(Fussii Kraacz, bitnlicrcnbita CI1. I!ris.) (co n fraijosa Ilochli.') 



5 Ilaisschild hoogstens lA maal zoo breed als lang, de zijden achter het midden tamelijk recht, 



naar de basis iets convergeercnd en voor de achterhoeken zeer llaiiw uitgebogen, zoodat 

 deze, ofscIu)(ni afgerond, toch aangeduid zijn ö 



Halsschild didibcl zoo breed als lang, de zijden sterk afgerond, ook de voor- en achterhoeken 

 afgerond. Alle tergiten onbestippeld. lïovenzijdc van het licliaani zwartbrnin. Sprieten naar 

 bet uiteinde sterk verdikt 10 



6 Minstens de eerste tergiten bcstipjield. Laatste sprietlid duidelijk langer dan de twee vooraf- 



gaande leedjes te zanien 7 



Alle tergiten nagenoeg onbestippeld. Laatste sprietlid nagenoeg even lang als de twee vooraf- 

 gaande leedjes te zamcn 8 



7 De eerste 4 onbedekte tergiten vrij dicht-, het vijfde verspreid- en het zesde minder duidelijk 



bestippeld. F.indlid der sprieten zeer groot, even lang als de 3 voorafgaande leedjes te zamen, 

 toegespitst. Bovenzijde bruin, het halsschild aan de zijden iets dichter, de dekschilden aan de 

 basis en min of meer aan de zijranden licht roodbruin of geelrood; gewoonlijk ook het 

 basaalgedeelte van het achterlijf geelrood. Halsschild en dekschilden intcrst dicht en lijn 

 bestippeld en behaard. Sprieten roodbruin, aan de basis en aan het uiteinde lichter. Hals- 

 schild bij het 5 met eene meer of minder duidelijke basaalgrtief, bij het J* met eene zeer brcede, 

 diepe niiddengroef. Pooten roodgeel. Bij het J' is de achterrand van bet zesde onbedekt 

 tergiet diep intgerand , met S|iits uitgetrokken achterhoeken en in de nitranding zeer fijn 

 getand. Lengte 4J — 5 inm. Verbreid onder dorre bladeren in de nabijheid van miereiniesten. 

 Ook in aanspoelscl 4. limbata Payk. 



De tergiten zeer weinig, slechts aan den achterrand bestippeld, de laatsten nagenoeg glad. 

 Eindlid der sprieten minder toegespitst dan bij limbata, nauwelijks zoo lang als de 3 

 voorafgaande leedjes te zamen. Bovenzijde donkcrbriun , de schouders der dekschilden , zeld- 

 zamer de geheele dekschilden geelbridn. De achterrand der tergiten , benevens de pooten 

 geelrood. Sprieten roodbruin, aan de basis en aan het inteinde iets lichter. Halsschild en 

 dekschilden uiterst dicht en lijn bestippeld en behaard. fLilsschild met een basaalgroefje, 

 hetwelk in eene meer of minder ontwikkelde middengroef nitlooiit. Bij het <y is de achterrand 

 van het voorlaatste tergiet onduidelijk nitgerand en de langsgroef op bet halsschild din- 

 delijker en dieper. Lengte 4} nuii. Bij Lasius fuliginosus. Zeer zeldzaam. Slechts 

 bij Roermond (Exacten) gevangen 5. similis Mlirk. 



De eerste twee onbedekte tergiten lijn en niet dicht bestii'iield , de overigen glad. Het eindlid 

 der sprieten naar het inteinde eenigszins toegespitst, slechts iets langer dan de twee vooraf- 

 gaande leedjes te zamen. Deze soort gelijkt in habitus en kleur eenigszins op laticollis, 

 doch is veel smaller. Sprieten rood, de eerste leedjes iets donkerder, de pooten roodachtig. 

 Lichaam zwart, dekschilden pekbruin. Kop lijn bestippeld, uict gladde nüddellijn_. Halsschild 

 met een basaalgroefje, dat in ecnc langslijn overgaat. Dekschilden even lang als het bals- 

 schild, dicht bestippeld. Achterlijf glanzig, de randen der ringen iets roodachtig. Lengte 

 3.\ mm. Niet inlandsch. Bij Elbcrfeld in de nesten van Tapinonia erraticuiT). Ik 

 zag een typisch exemplaar van r. IIiii;i:is nit de coll. Wastnaim . . (erratica v. Hagens) 



8 Halsschild aan de basis vrij sterk gerand, vlak voor den achterrand eenigszins opgericht . . 9 



Halsschild aan de basis zeer lijn gerand, tot aan den achterrand vlak. Bovenzijde zwartbrnin, 

 soms de dekschilden aan den schouder lichter. Halsschild en dekschilden uiterst fijn en dicht 

 bestippeld. iCop met een scherpen dwarskant voor den achterrand. Halsschild met een basaal- 

 groefje, hetwelk naar voren in eene onduidelijke middengroef uitloopt; aan weerszijden 

 daarvan met een meer of minder duidclijken, scheven indruk. Achtcrlijfs-ringen roodbruin 

 gerand. Sprieten en pooten roodbruin; het eerste en laatste sprietlid iets lichter. Bij het J' 

 is bet zesde onbedekt tergiet aan het uiteinde iets nitgerand en het zesde sterniet iets meer 

 uitgetrokken. Lengte 4i— 5 mm. Bij Lasius fuliginosus in de diluvialc streken gemeen. 

 Bij uitzondering bij Lasius n i ge r 8. cognata Mark. 



(; Bovenzijde geheel zwart, soms de dekschilden iets meer bruinachtig. Halsschild i^ maal zoo 

 breed als lang, met zeer weinig gebogen zijden, bij het J met een zeer oppcrvlakkigen indruk 

 aan de basis, bij het ^ met eene ondiepe middengroef. Halsschild en dekschilden minder 

 dicht bestippeld dan bij cognata. Sprieten iets slanker, evenals de pooten roodbruin. Bij 

 het (J is bet zesde onbedekt tergiet aan het niteinde iets intgerand en het zesde sterniet 

 iets meer uitgetrokken. Onuitgekleiirde exemplaren zijn brninachtig. Lengte 4; — 5 mm. 



Gemeen in de nesten van Lasius fuliginosus 6. funesta Grav. 



Bovenzijde bruin, de schouders der dekschilden en de basis van het achterlijf geelrood. Hals- 

 schild Ij maal zoo breed als lang, met meer afgeronde zijden. Halsschild en dekschilden 



13 



