VII. Staphvlinidae. - 21. Thamiaraea - 22. Callicerus. - z^- Sciiistoglossa. 195 



Halsscliild met cciie lijne, doch iiicc zeer duidelijke middcngroef. De eerste 3 nnliedekte 

 tcrgiten diclit en krachtig-, het vierde verspreid hestippeld , liet vijfde imgcnoeg gl:id. Kleiner 

 dan cinnamomea. lloven/.ij<le vuil roodbruin. Sprieten bruin mei licliteren wortel. Kop 

 donkerbruin, vrij dicht en zeer lijn hestippeld. llalsschild iets smaller dan de dekschildcn, 

 nagenoeg dubbel zoo breed als lang, dicht en tamelijk lijn bestippeld. ückscliilden iets 

 langer dan het halsscliild, bij liet <? aan den naad duidelijker dan bij het J gerand, dicht 

 en tamelijk lijn bestippeld, geelbruin, aan de achterhoeken en om het schildje iets don- 

 kerder. Achterlijf pckbrnin, de achterrand der ringen en de geheele laatste ring veelal 

 geelbruin. 1'ootcn geel. Rij het ^ is het zesde onbedekt tergiet in twee dicht naast elkaar 

 staande spitse tandjes uitgetrokken. Lengte 3 — 3J mm. Aan uitvloeiende sappen van hoornen 

 en in de gangen van Cossus-riipsen. Den Haag, Wassenaar, Roermond en bij Maastricht. 



I. hospita Mark. 



Halsscliild niet gegroefd. De eerste 3 onbedekte tcrgiten weinig-, de overigen bijna niet 

 hestippeld. liovcnzijde licht roodbruin. Sprieten donkerbruin, met licliteren wortel, llals- 

 schild niet zeer dicht en lijn bestippeld. De dekschilden iets langer dan het halsscliild, om 

 het schildje bruin en soms in de achterhoeken donkerbruin, dicliter en duidelijker bestip- 

 peld dan het halsscliild. Achterlijf glanzig zwart, de acliterrand der afzonderlijke ringen en 

 de heide laatsten niet zelden bruinachtig. Pooten geelachtig. Bij het <J bevindt zich op het 

 zesde onbedekt tergiet een klein bultje; bovendien is de naad der dekschilden aan de basis 

 eenigszins bultig opgericht of over de geheele lengte kielvorinig gerand. Lengte 34 — 4 mm. 

 Aan uitvloeiende sappen van eiken, iepen en berken; ook veelal in de boorgaten van Cossus- 

 rupsen. Bij Roermond. In de Rijnprov. bij Crefeld en Diisscldorf . . 2. cinnamomea Grav. 



'22. Callicerus Gravenh. 



Z)// ^^c/ti/s is vooral gekenmerkt door het zeer groot en sterk verdikt derde kaak- 

 iaster-lid en de zeer krachtig ontroikkelde lange sprieten. Bovenlip van voren a/geknot. 

 Voorkaken sterk gekromd. Hei vierde kaaktaster-lid zeer klein , priemvormig. De 

 hreede epipleuren van het halsschild zijn , van ter zijde gezien, geheel zichtbaar. 



Van de 6 Europeesche soorten komt één in Nederland en één in hef aangrenzend 

 gebied voor. 



Het voorlaatste sprietlid veel langer dan de voorafgaande Icedjcs (Sub-gen. Callicerus i.sp.) 

 Lichaam zwart, de dekschilden gewoonlijk pekbruin of ook wel roodbruin, soms ook het 

 llalsschild bruin of roodbruin, het achterlijf glanzig zwart, de achterrand der eerste tergiten 

 en het uiteinde meestal bruinachtig; de sprieten bruin of roodbruin, de pooten bruingeel, 

 gewoonlijk met donkere dijen. Vetglanzig, zeer lijn en dicht bestippeld en lijn grijs behaard. 

 Kop weinig smaller dan bet halsschild. Halsschild aan de basis meestal met eene ondiepe 

 langsgroef. Bij het $ is het voorhoofd in de lengte gegroefd en zijn de twee laatste spriet- 

 leedjes nog langer dan bij het J. Lengte 2i — 1\ mm. Op vele plaatsen in aantal van lage 

 planten en grassen gesleept. Ook onder dorre bladeren en aangespoeld riet in het voorjaar. 



1. obscurus (Irav. 



Het voorlaatste sprietlid nagenoeg even lang als cje voorafgaande leedjes (Sub-gen. Scmiris 

 HeerJ. Lichaam zwart, het halsschild soms pekbruin; de dekschilden bruin, om den naad 

 roodachtig of geheel bruinrood; het achterlijf pckzwart met bruinrood uiteinde en brtiiii- 

 roodc achterranden der eerste ringen; de sprieten roestrood , de jiooten roodgeel. Kop 

 veel smaller dan het halsschild. Halsschild over het midden meer of minder duidelijk gegroefd. 

 Bij het $ vertoont het eerste onbedekt tergiet in 't midden een scherp langsbultje. Lengte 

 3^-4^ mm. Niet inlandsch. In de Rijnprov. hij Crefeld (rigid icorn is Er.) 



23. Sciiistoglossa Kraatz. 



Dit genus is vooral gekenmerkt en van Atheta onderscheiden , door de aan het 

 uiteinde gespleten voorkaken. Sprieten vrij lang en slank, naar het uiteinde iets verdikt , 

 fijn bewimperd. Kaaktasters tamelijk slank, het derde lid duidelijk langer dan het 

 tweede en iets verdikt, het vierde lid klein, priemvormig. Liptasters duidelijk y ledig, 

 het itaeede lid smaller en veel korter dan het eerste, het derde lid langer en slanker 

 dan het tweede, cylindervormig. De omgeslagen zijden van het halsschild, van ter 

 zijde gezien , een weinig zichtbaar. Dekschilden aan den achterrand , binnen de achter- 

 hoeken, duidelijk uitgebogen. Achterlijf met tamelijk parallele zijden, de eerste 3 onbe- 

 dekte tergiten in de breedte ingedrukt. Het eerste lid der achtertarsen duidelijk langer 

 dan het tweede. 



De eenige Europeesche soort komt ook in Nederland voor. 



