196 VII. StaPHYLINIDAE. — 23. SCHISTOGLOSSA. — TOMOGLOSSA. — 



DaDOBIA. 24. NOTOTHECTA. 



Deze soort lieeFt den liabitus van Atlieta a n giis 1 11 la, doch is gemakkelijk te lierkeiincn aan 

 de duidelijke, dichte bcstippelini; der eerste tergitcn, liet bij het ff vrij diclit en lïjn 

 gekarteld uiteinde van het zesde onbedekt tergict, alsook door het zijdeaclitig grijs beliaarde, 

 dot' grauw-zwarte en weinig glanzige licliaani. Sprieten bruin, de wortelleedjes roodbrinn; 

 de pooten roodbruin, soms iets of wat donkerder. Kop veel smaller dan het halsschild, lijn 

 hestippeld, tamelijk glanzig. Halsschild ij iraal zoo breed als lang, weinig oF niet smaller dan 

 de dekschilden, met stompe achterhoeken en met eene niiddengroel, dicht en lijn hestippeld. 

 Dekschilden i^ maal zoo lang als het halsschild, iets dichter en duidelijker hestippeld dan 

 het halsschild. Bij het $ zijn de voorlaatste sprietlecdjes iets langer dan breed, bij het 5 

 even lang als breed. Lengte 24 — 3 itim. Zeldzaam, onder vochtige bladeren en in aanspoeisel. 

 Uitsluitend bij Breda aangetrollen. Ook in België i. viduata Kr. 



Toiuoglo.ssa Kraatz. 



Dif ,:::;-fni/s herinnert in habitus aan Ph toe opera en is va7i het aanverwante 

 genus Atheta onderscheiden , door de, tot aan de l>asis in tïcee smalle, divergecrcnde 

 tobben , gcspteten tong. Bovenlip zeer l;ort en breed , naar vorcii verbreed , aan den 

 voorrond Jtauw nitgerand. Voorkaken met genioon uiteinde. De achterkaken en de 

 tarsen als bij Atheta gevormd. Derde Icaaktaster-lid tamelijk verdikt. De kop is meer 

 i?!getrokken dan bij P hl oeopor a. 



De ccnigc Eirropecsche soort is pekzwart, tamelijk glanzig, het niteinde oF de achtcrlielFt der 

 dekschilden, veelal ook de gelieele ilekschilden en gewoonlijk ook het niteinde van het 

 achterlijF roodbruin ; de vrij korte, dikke sprieten geheel of minstens aan den wortel, hene- 

 vens de pooten roodgeel. Kop glanzig, vrij sterk en dicht hestippeld. Halsschild fijner en 

 dichter dan de kop bcstiiipeld. Dekschilden ongeveer j langer dan het halsschild, veel 

 krachtiger en minder dicht bestipjield, doch evenals het halsschild matig dicht en tamelijk 

 lijn behaard. AchterlijF meer glanzig en langer behaard dan het voorlijF. Bij het $ steekt 

 het zesde sterniet, eenigszins afgerond, uit. Lengte ij mm. In |ilantenaFval langs oevers. 

 Niet inlandsch. In de Rijnprov. bij CrcFeld en Düsseldorf . . . . (1 11 teicorn is Ericlis.) 



Dadobla Tliorns. 



Dit genus is vooral gekenmerkt door het zeer vlakke lichaam , den bijzonder grooten, 

 breed vierhoekigen kop , met parallele zijden , rechte achterhoeken en recht afgeknotten 

 achterrand , welke over de gcheele breedte gerand is; de kop is door een uiterst korten , 

 niet onbedekten hals met het halsschild verbonden. Bovenlip van voren Jlauw- , aan de 

 zijden en aan de voorhoeken sterk afgerond. De binnenste aehterkaakslob is aan de 

 binnenzijde , naar den gckromden top, met cencn kam van lange gebogen tandjes bezet. 

 Bovenzijde van het lichaam vlak gedrukt. 



De ecnige soort van dit genus komt in het aan^'renzeud gebied voor. 



Sprieten bruinachtig met gelen wortel. ICo]i even breed als het halsschild , met nagenoeg 

 rechte achterhoeken, zwartachtig, eenigszins verspreid en lijn hestippeld. Halsschild iets 

 smaller dan de dekschilden, iets breeder dan lang, naar de basis duidelijk versmald, inet 

 eene zeer onduidelijke langsgroef, zwart, tamelijk verspreid en lijn hestippeld. Dekschilden 

 ongeveer ; langer dan het halsschild, donkerbruin, iets meer glanzig dan kop en halsschild, 

 iets duidelijker, doch niet dicht hestippeld. Achterlijf glanzig zwart, aan het uiteinde iets 

 lichter, de eerste tcrgiten weinig en lijn bestipjield en aan de basis eenigszins in de breedte 

 ingedrukt, het laatste tergiet geheel onbestippeld. Pooten geelbruin, de dijen zwartbruin. 

 Bij bet <? zijn koji en halsschild duidelijker gegroefd. Lengte 14 min. Vooral aan uitvloeiende 

 boomsappen en achter schors. Over geheel Duitschland" verbreid, o. a. bij Gulik in de 

 Rijn|'™v (inimersa Er.) 



24. Notothecta Tlioms. 



D/t genus onderscheidt zich van Atheta door de zeer dicht aaneengesloten spriet- 

 lecdjes, de dieper gespleten tong en het naar verhouding korter eerste lid der achter- 

 tarsen. Ook is het lichaam breeder, de slapen zijn op de onderzijde niet gerand en het 

 achterlijf is naar het uiteinde duidelijk versmald. — De soorten leven als gasten bij 

 mieren. 



Van de 6 Europeesche soorten komen 3 /;/ Nederland voor. 



