200 VII. Staphvlinidae. — 25. Atheta. 



gewoonlijk een Iniltje, liet zesde aan het uiteinde vier tandjes, van welke de middelste 

 klein zijn en soms ontbreken. Ivop zwart ot' bruin , Iialsscbild en dekscliilden geelrood. De 

 sprictwortel en de pooten meer gcelacluig. HalssehiM iets smaller dan de dekscliilden, de 

 helft breeder dan lang, in 't midden naar de basis, in den regel, met een oppervlakkigcu 

 langsindruk, zeer verspreid bestipiicid. Dekscliilden iets langer dan het halssehild, aan den 

 naad en om het sclnldjc gewoonlijk donkerder, iets minder glanzig dan liet halssehild, 

 vrij dicht en duidelijk hcstippeld. De eerste onbedekte tergiten vrij dicht en tamelijk 

 sterk-, het vierde verspreid bestippeld, hei vijTde glad. Lengte 3—4 mm. Onder mos, 

 dorre bladeren, plantenalVal, in boomiiiolm, aan uitvloeiende sappen van boomen, soms op 

 Umbel 1 i Ie re 11 en ook wel eens bij Lasius f 11 1 i gi n iis us. Verlireid, doch overal 

 zeldzaam 60. brunnea F. 



Kop tusschen de bestippeling lijn gechagrinecrd, evenals het geheele voorlijl' doffer. Het achterlijf 

 zwartachtig, het eerste en het zesde onbedekt tergiet iets lichter gekleurd, de overigen iets 

 rood gerand. Bij het ,? is het vijfde en zesde onbedekt tergiet gewoon. Deze soort is na- 

 verwant aan brunnea, doch iets smaller. De kleur is iets donkerder, pckzwart of donker- 

 bruin, met roodbruin halssehild en lichtbruine dekschilden; bet voorlijf is dichter behaard. 

 Halssehild iets smaller dan de dekschilden, vee! breeder dan lang, met eene breede, ondiepe, 

 naar voren smaller wordende langsgroef, aan de zijden iets lichter, niet dicht en lijn bc- 

 stipjield. Dekschilden ] langer dan het halssehild, tamelijk dicht en lijn bestippeld. De 

 eerste onbedekte tergiten vrij sterk en tamelijk dicht-, het vierde meer verspreid besti|)peld, 

 het vijfde nagenoeg geheel glad. Het <? heeft slankere sprieten en een ingedrukt voorhoofd. 

 Lengte 3^—4 mm. Onder steenen, dorre bladeren en plantenafval, vooral in bosschen. 

 Niet inlandsch. In België bij Verviers Oi'Sfilrons Er.) (ni elan oceph ala Heer) 



12 Dekschilden veel korter dan het halssehild. Oogen klein. De slapen veel langer dan de langs- 



doorsnede der oogen 13 



Dekschilden langer, even lang als, of slechts iets korter dan het halssehild 14 



13 Kop breed, rondaehtig, weinig smaller dan het halssehild. Het c? zonder bijzonder kenmerk op 



het vijfde onbedekt tergiet fSub-gen. O u s i p a 1 i a Gozis). Lichaam glanzig, ondindelijk behaard, 

 zwartachtig, de dekschilden soms meer bruinachtig. Halssehild tluidelijk breeder dan lang, 

 iets breeder dan de dekschilden, niet een meer of minder duidelijken langsindruk aan de basis, 

 vrij sterk, doch niet dicht bestippeld. Dekschilden naar het uiteinde verbreed, dicht en 

 krachtig bestippeld. Achterlijf aan de basis weinig-, naar het uiteinde bijna niet bestippeld. 

 Pooten geelachtig. Sprieten bruin, het eerste lid geelachtig, de laatste leedjes verbreed. Bij 

 liet (? is het zesde onbedekt tergiet aan het uiteinde afgeknot, het zesde sterniet steekt ver 

 uit en is aan den top lang behaard. Lengte i — i^ mm. Vooral onder steenen; ook in mos, 

 achter schors, tusschen dorre bladeren en soms bij mieren. In aantal bij Scheveningen in 

 het voorjaar onder steenen op de duinen. Ook op Texel, bij Roermond , Zutpheii en Arnhem. 



74. caesula Er. 



Kop klein, roiulaeluig-ovaal, veel smaller dan het halssehild. Het ^ op het vijfde onbedekt 

 tergiet met e'e'11 , zelden met twee langsplooien of bultjes (Sub-gen. Gcostiba Tluuns.). 

 Lichaam weinig glanzig, duidelijk lijn behaard, bruinachtig, dikwerf meer geelbruin; de kop 

 pekzwait of pckbruin. Het derde en vierde onliedekt tergiel, als^nede de voorhelft van het 

 vijfde pckbruin, de rest van het achterlijf meer roodbruin; bij donkere exemplaren is soms 

 het achterlijf bijna geheel pekbriiin. Halss.hild nagenoeg even lang als breed, iets smaller 

 dan de zeer korte dekschilden aan het uiteinde, de achterrand in het midden iets stomp- 

 hoekig uitgetrokken, met een dwarsindruk aaii de basis, welke in eene zeer onduidelijke 

 langsgroef overgaat, dicht en uiterst lijn bestippeld. Dekschilden dicht en krachtig bestippeld. 

 De eerste onbedekte tergiten vrij dicht-, het vierde en vijfde zeer verspreid en lijn bestip- 

 peld. Punten geel. S|)rieten roodbruin met lichtere basis, de laaisie leedjes sterk verbreed. 

 Ongevleugeld. Bij het ^ bevindt zich op de dekschilden, aan weerszijden van het schildje, een 

 klein roodachtig bultje. Lengte 2 — ai mm. Eene der gemecnsie soorten, onder mos, afge- 

 vallen bladeren en in aanspoelsel 73. circellaris Grav. 



Hier vindt wellicht eene mij onbekende, niei met zekerheid te duiden, soort eene plaats. 

 Zij zou door den grootcn kop en den vum van het halssehild aan Pliytosiis herinneren 

 en wellicht geen Atheta zijn. Lichaam roodgeel, de kop pekzwart, het achterlijf zwart- 

 bruin met roodbruin uiteinde en meestal met geelbruine basis. Kop in het midden breeder 

 dan de voorrand van het halssehild, lijn bestippeld. Sprieten naar het uiteinde geleidelijk 

 verdikt. Halssehild nagenoeg even lang als breed, naar de basis duidelijk versmald, zeer 

 vlak, met zwakke middeiigroef, vrij dicht en lijn bestipjield, fijn behaard. Dekschilden 

 ongeveer ^ korter dan he: halssehild, aan het uiteinde iets uitgebogen , vrij dicht en duidelijk, 

 dwarsrimpelig bestippeld. Achterlijf naar het uiteinde iets verbreed, op de eerste drie 

 tergiten lijn en tamelijk verspreid bestippeld. Lengte ongeveer 2] mm. Volgens Krniilz in 

 enkele exemplaren bij Crefeld in de Rijnprov. gevangen (tabida Kiesw.) 



14 Oogen tamelijk klein uf zeer klein. De slapen veel langer dan de langsdoorsneile der oogen. 15 



