VII. Staphylinidae. — 25. Atheta. 203 



Halsscliild breed, veel brecdcr dan bng. De dekscliilden korter dan te zaïncii breed (Siil'-gen- 

 Paraineotica Ganglb.). Deze kleine soort is /.wartbriiiii , lijn bebaard, liet voorlijf zeer 

 dicbt en Kjn bestippeld, ccnigszins glanzig. Sprieten naar bet uiteinde iets verdikt, geheel 

 liclitbrnin. Kop pekzwart, uiterst lijn bestippcld. Halsscliild sterk verbreed, weinig ol niet 

 smaller dan de dekscliilden, naar acbtcren duidelijk versaiald, diclit en lijn bcstippeld, aan 

 de basis inct een ondnidclijk dwarsgroeljc en scnns ook met eene zwakke aanduiding van 

 ' eenc langsgruel'. Dekscliilden iets langer dan bet lialsscbild. Achterlijf aan liet uiteinde rood- 

 bruin, d'e eerste onbedekte tergiten dicht en zeer lijn-, bet vierde verspreid-, het vijfde 

 nagenoeg niet bestippeld. Pootcn lichtgeel. Bij bet <? steekt het zesde sterniet eenigszins uit 

 en is aan bet uiteinde iets driehoekig uitgesneden; bij bet J flauw uitgerand. Lengte U niin. 

 Onder dood riet, o]) slib, langs stilstaande wateren en in aanspoclsel der rivieren. Niet 

 inlandscb. In de Rijnprov. bij Crefeld (la tice ps Tboms.) 



25 Lichaam zeer sinal en lang, roodgeel, de sprietwortel en de pooteii bleekgeel. Kop groot, even 

 breed als bet halsscbild, uiterst tijn en nauwelijks zichtbaar bestippeld, in bet midden veelal 

 met een grocfje of eene oppervlakkige langsgroef. Sprieten kort, naar het uiteinde sterk 

 verdikt, het vijfde tot tiende lid sterk verbreed, de voorlaatste leedjes ongeveer dubbel 

 zoo breed als lang, bet eindlid nauwelijks zoo lang als de twee voorafgaande leedjes te 

 zamen, ovaal, stomp toegespitst. lialsscbild iets smaller dan de dekscbildeii, even lang als 

 breed, naar achteren iets en nagenoeg rechtlijnig versmald, uiterst fijn en dicbt-, nauwelijks 

 zichtbaar bestippeld, uiterst lijn bebaard, met eene meer of minder duidelijke middengroef. 

 Dekscliilden een derde langer dan het lialsscbild, uiterst lijn en zeer dicht bestippeld, zeer 

 tijn behaard. Achterlijf lang gestrekt, op de eerste 3 onbedekte tergiten duidelijk, zeer lijn 

 en dicbt-, van achteren veel minder bestippeld, het vijfde onbedekt tergiet veel langer dan 

 bet vierde. Bij het ^ is bet zesde onbedekt tergiet van achteren afgeknot en zeer zwak 

 uitgebogen, bij het J stomp afgerond. Lengte lï— 2 mm. Op zandige rivieroevers. Niet 

 inlandscb. In de Rijnprov. bij Gulik rmacellaEr.) 



Naverwant is eene iets grootere soort, met iets breeder, naar achteren nauwelijks versmald 

 halsschild. Bij bet J' vertoont bet eerste onbedekt tergiet, in het midden van den achter- 

 rand , een kegelvormig naar achteren gericht bultje. Lengte 2i mm. Op zandige rivieroevers. 

 Niet inlandscb. In de Rijnprov. bij Giilik . (pallens Muls. & Rey) (Mulsanti Ganglb.) 

 i6 Achterlijf naar het uiteinde versmald of min of meer toegespitst 27 



Achterlijf met parallele zijden of slechts aan het uiteinde versmald 55 



27 De omgeslagen zijrand van het halsscliild, van terzijde gezien, onzichtbaar. De zijrand van 



het halsscliild loopt, in eene gelijkmatige bocht, tot aan de voorboeken door en is weinig 

 of niet bewimperd. Halsscliild naa'r voren versmald. Habitus van Oxypoda 28 



De omgeslagen zijrand van bet halsschild, van terzijde gezien, zichtbaar. De zijrand van het 

 halsscbild aan de voorzijde in eene sterke bocht naar onderen gericht, zeer duidelijk bewim- 

 perd, behalve bij het sub-gen. Datomicra Muls. & Rey, waar de bewimpering lijn en 

 onduidelijk is 39 



28 Derde sprietlid duidelijk langer dan het tweede (Sub-gen. Coprotbassa Tlioms.) .... 29 

 Derde sprietlid korter of hoogstens even lang als het tweede (Sub-gen. Acrotona Tlioms.) 30 



29 Mesosternum in bet midden fijn gekield. Sprieten niet afstaande bebaard, het vierde lid dui- 



delijk breeder dan lang. Halsscbild met eene zwak aangeduide langsgroef. Bovenzijde zwart, dek- 

 scbi'lden okergeel, om bet schildje zwart. Sprietwortel, de randen der sterniten en de |)00ten 

 geelachtig. Deze soort heeft den habitus en de kleur van Oxypoda 1 i vid ipen nis, doch is 

 veel kleiner. Bestippeling op bet voorlijf zeer Hjn en zeer dicht, op bet achterlijf minder lijn 

 en dicbt. Bij het ^ is bet zesde sterniet aan het uiteinde afgerond en steekt eenigszins kegel- 

 vormig uit, bij bet S is bet vrij diep uitgerand. Lengte 3— 3i mni. Zeer gemeen onder 

 mos, plantenafval, in inesthoopen , paardenmest, ondersteenen, in rottende paddestoelen 

 en langs oevers (lividipennis Mannh.) i. sordida Mrsh. 



Mesosternum niet in bet midden gekield. Sprieten fijner, korter, geheel zwart, kort maar 

 duidelijk afstaande bebaard, bet 'vierde lid duidelijk vierkant, even lang als breed. Hals- 

 schild zonder langsgroef. Deze soort gelijkt overigens op sordida, doch is doorgaans iets 

 kleiner en naar bet uiteinde meer verstnald. Bovenzijde zwart, de dekscliilden elk over bet 

 midden met eene driehoekige, okergele vlek, waarvan de top naar den schouder gericht is. 

 Achterlijf geheel zwart, het uiteinde iets bruinachtig. Pooten bruinachtig, de tarsen geelachtig. 

 Bestippeliirg op bet voorlijf veel grover, doch minder dicht. Bij het ,? steekt het zesde sterniet 

 kegelvormig uit en is aiin het uiteinde afgeruild, bij het $ slechts iets uitgerand. Lengte 

 2;— 3 mm. Zeldzaam onder koe- en paardenmest, steenen en soms in aanspoelscl. Ook 

 bij Lasius fuliginosus. Breda, de Bilt, Amsterdam, Haarlem, Warnsveld, Maarsbcrgen, 

 Roermond, Maastricht en op Terschelling, (tenera Salilb., testudinea Er.) 2. melanaria Mannh. 



