204 VII. SXAPHYLINmAE — 25. AtHETA. 



30 Alle onbedekte tergiten diclit besdpiield en fijn zijdcaclitig behnard, het vijlde tergiet veel 



langer dan liet vierde. Halsscliild over liet midden, ten minste aan de basis, duidelijk of in 

 liet geheel niet gegroefd (Colpodota Mids. & Rey) 31 



Het vierde en vijfde onbedekt tergiet meer verspreid bestippeld en het gcheele achterlijf 

 fijner bebaard; het vijfde tergiet weinig langer dan bet vierde. Het eerste lid der achter- 

 tarsen weinig of niet langer dan bet tweede 34 



31 Het zevende tot tiende sprietlid zeer weinig of nauwelijks verbreed 32 



Het zevende tot tiende sprietlid sterk verbreed. Bovenzijde zwart, de dckscliilden soms bruin , 

 bet achterlijf naar het uiteinde roodbruin; zeldzamer is de gebeele bovenzijde roodbruin. Sprieten 

 zwart, met lichtere basis. Habitus en kleur van pygmaea, doch doorgaans iets kleiner en 

 naar voren iets meer versmald; bet halsscliild korter en breeder, sterker gewelfd, zeer lijn 

 en dicht bestippeld. Het vierde sprietlid vierkant. Halsscliild dof, niet gegroefd. Lengte 

 2 — 2^ mm. Onder mos, dorre bladeren, rottende paddestoelen en dierlijke overblijfselen. 

 Den Haag, Amsterdam, Hillegom, Doorn 6. ]<arens Muls. Ik Rey. 



32 Het eerste lid der aciitertarsen duidelijk langer dan bet tweede. Halsschild zonder langsgroef. 



Dckscliilden fijn bestippeld 33 



Het eerste lid der aciitertarsen nauwelijks langer dan bet tweede. Halsschild over bet midden, 

 ten minste aan de basis, duidelijk gegroefd, bij de var. miiscoriim Cb. Bris. niet gegroefd. 

 Dekscbilden duidelijk grof, dwarsrimpelig bestippeld. Bovenzijde geheel zwart, soms de 

 dekscbilden iets bruinachtig. S|)rieten zwart met bruinachtigen wortel. Achterlijf glanzig en 

 fijn bestippeld. Vierde sprietlid even lang als breed. Lengre 15 — 2 mm. Verbreid in koe- 

 en paardenmest, plantenafval, paddestoelen en onder mos. De var. iiuiscorum met bet type. 



(pilosiventris Tlionis., stercoraria Kr.) 5. parva Salilb. i) 



33 Sprieten en de geheele bovenzijde zwart, de dekscbilden soms iets bruinachtig. Deze soort 



heeft den habitus van eeiie kleine, spitse Oxypoda; zij is iets breeder dan pygmaea, 

 eenigszins vlak gedrukt. Pooten vuil geelbruin, als berookt, de knieën en tarsen geelachtig. 

 Vüorlijf zeer fijn en diclit-, bet achterlijf zeer dicht bestippeld en sterk toegespitst. Hals- 

 schild meer dan de helft breeder dan lang. De sprieten zijn langer en slanker dan bij 

 pygmaea. Lengte 14 — 2^ mm. Zeer gemeen in koe- en paardenmest, onder steenen, 

 dorre bladeren en soms in aanspoelsel 4. aterrima Grav. 



Sprieten zwart, bet eerste lid geel; bij den vorm obfuscata Grav. zijn de sprieten geheel 

 roodbruin. Bovenzijde zwartbrnin, de dekscbilden bruinachtig of roodbruin. Pooten geel- 

 achtig. De zijden van het halsschild soms en bet uiteinde van het achterlijf meer of minder 

 roodachtig. Habitus van aterrima, doch iets smaller en meer gewelfd. Voorlijf fijn 

 en dicht-, achterlijf zeer dicht bestippeld; soms zijn de aciiterlijfsringen lichter gerand. 

 Lengte 2 — 2^ mm. Zeer gemeen onder mos, dorre bladeren, plantenafval, hoenderniest en 

 soms in aanspoelsel (^obfuscata Grav.) 3. pygmaea Grav. 



34 Het eerste sprietlid iets langer, doch nauwelijks dikker dan het tweede. Halsschild met eene 



duidelijke iniddengrocf (Solenia Muls. & Rey) 35 



Het eerste sprietlid veel langer en dikker dan bet tweede, llaksschild met een groefje aan 

 de basis of bovendien mee flauwe aanduiding van eene middengroef (A cro tona Muls. 

 & Rey) 37 



35 Het zevende tot tiende sprietlid is weinig breeder dan lang 36 



Het zevende tot tiende sprietlid is sterk verbreed. Deze soort is naverwantaan melanaria, 

 doch smaller en met meer parallele zijden , meer bruin , de dekscbilden op bet midden geelachtig- 

 bruin of wel geheel geelbruin met eene driehoekige, donkere vlek aan het schildje. Pooien 

 geelachtig. Uiteinde van het achterlijf geelachtig. Sprieten donkerbruin , met lichtercn wortel. 

 Het vierde sprietlid is opvallend klein, vierkant, smaller en korter dan bet vijfde, dat 

 langer is dan bet zesde. Halsschild smaller en meer gewelfd dan bij melanaria, met eene 

 middengroef, met meer afgeronde achterhoeken, soms inet lichtere zijden. Dekscbilden iets 

 breeder en langer dan het halsschild. Het voorlijf fijner en dichter bestippeld; bet achter- 

 lijf, vooral aan de basis, meer verspreid bestijipeld, minder bebaard en minder toegespitst. 

 Lengte 2 -2; min. Onder doode dieren, paardenmest, in paddestoelen en op mesthoopen. 

 Niet inl. In de Rijnprovincie bij Ahrweiler (fuscipes Heer) 



36 .Sjirieten roodbruin of bruin met gelen wortel. Bovenzijde donkerbruin, het halsschild met 



lichtere randen. Dekscbilden, behalve aan het schildje, vuil geelbruin. Halsschild zeer 

 verbreed, met duidelijke middengroef, aan weerszijden van de basis duidelijk uitgebo- 

 gen. Aciuerlijf naar het uiteinde versmald, aan de basis zeer duidelijk eu vrij dicht-, 

 naar bet uiteinde versiireid bestippeld, de ringen geelachiig gerand. Lichaam vrij kort 



L Kfin- uil Kn,.-il.-IJ iniiirlJ.- A. lil c f r I i 111 ;i AiiU; biliijiil ihiimi Sulill.. w iiju. 



