VII Staphyi.inidae. — 25. Atheta. io^ 



ciiullid even lang als lic twee voorafgaande Icciijcs te /.amen, toegespitst. Halssdiiltl iets 

 smaller lian de del<scliildeii , ongeveer de lielft lireeder dan lang, matig lijn en vrij dicht 

 korrelig besti|)peld, aan de zijden" bewimperd, over liet midden meestal gegroelil. Dekscliil- 

 den iet's langer dan het halsschild, matig lijn en zeer diclit hesti|)peld. Achterlijf sterk toe- 

 gespitst, op de eerste 3 onbedekte tergiten lijn en matig dicht-, naar het uiteinde veel meer 

 verspreid of weinig bcstiiipeld, lang' bewiinpcrd. Bij het ^ het zesde sterniet afgerond, 

 bij het $ tiitgerand." Lengte lè — It "'"i- Verbreid onder mos, stcencn, planienalval, paar- 

 deninest, soms aan intvloeiende boomsappen en bij Formica rtita. 



(cauta Er., parva Sharp, spreta Fairm. et Lab.) 17. parvula Mannerh. 



Dekscbildcn lichtbrnin, de pooien bruingeel. Kop grover en dichter bcstippeld, veelal met eene 

 middengroef. Sprieten langer, naar liet tnteinde bijna niet verdikt, van af liet zesde lid 

 onbewiinperd, de voorlaatste Icedjes niet breedcr dan lang, het eiiullid groot, even lang 

 als de twee voorafgaande Icedjes te zamcii. Overigens op parvnia gelijkend. Lengte i- — it 

 mm. Onder steencn, koe- en paardenmest, soms in aanspoelsel. Bij Rotterdam en Zntplien. 



18. macrocera Thonis. 



47 Sprietwortel roodgeel of licht brninrood 48 



Sprieten geheel donker 5° 



48 Dekscbildcn de helft langer dan het balsscliild. Bovenzijde van bet lichaam zwart, eenigszins 



glanzig, de dekscliilden bruin of bruingeel. Sprieten nagenoeg even lang als het halve 

 fichaam, sterk bewimperd. Voorlijf met geringen bronskleurigen weerschijn cn_ vrij lang en 

 dicht geelschtin behaard. Sprietwortel en pooten roodgeel. Bestippeling zeer lijn en ondui- 

 delijk op deif kop, niet dicht en eenigszins rimpelig op het halsschild, zeer dicht op de 

 dekscliilden. Halsschild weinig verbreed, naar de basis iets versmald, met een basaalgroeijc. 

 Dekscbildcn veel breeder dan het halsschild. Bij onnitgekleurde exemplaren zijn halsschild 

 en dekscbildcn vuilgeel. Bij bet ^ is het tweede tot vierde sprietlid sterker bewimperd en 

 het derde sprietlid knotsvormig verdikt. Het zesde (nibedekt tergiet aan het uiteinde atge- 

 rond-afgeknot; bet zesde sterniet weinig of niet kegelvormig verlengd. Lengte 2j— 3 mm. 

 Onder verrotte paddestoelen, inos, plantenafval, paardenmest en aas. Zeer zeldzaam; alleen 

 bij Zntplien gevangen. Ook in de Rijiiprov. bij Crefcld en in België ... 21. marcida Er. 

 Dekschilden slechts een derde langer dan het halsschild 49 



49 Halsschild en dekscbildcn roodbruin of geelrood. Acliterlijf op de eerste 3 onbedekte tergiten 



zeer verspreid bestippeld. De slapen iets langer dan de oogen. Deze soort is door bet_ 

 bebaarde achterlijf en de behaarde sprieien eenigszins verwant aan marcida. Voorlijf 

 zonder broiizigeii" weerschijn , de dekscbildcn smaller, iets breeder en iets langer dan het bals- 

 schild. Achterlijf donker, de voorste ringen roodbruin; de zijden van het halsschild veelal 

 lichter. Sprieten aan den wortel geelachtig. De bestippeling op de dekscliilden duidelijker 

 en minder dicht. Het halsschild minder kort en minder breed , met sterk afgeronde zijrauden. 

 Bij het (? is bet zesde onbedekt tergiet aan den top afgeknot of slechts iets uitgerand. 

 Lengte 2j— 2; mm. Onder dorre bladeren en achter korstmossen van dennen. Vooral in 

 bergstreken. Niet inl. Zij zon bij Hamburg en EIberfeld gevangen zijn. (livida Muls. & Rcy) 



Hieraan verwant is eene soort, welke zich vooral van livida onderscheidt, doordat 

 de sprieten met kortere afstaande haartjes bezet zijn, het halsschild breeder en iets vlakker, 

 aan de zijden minder afgerond en veel sterker en dichter korrelig besti|i|ield is, de dek- 

 schilden riierUbaar langer zijn, ongeveer ; langer dan het halsschild, iets dicliter korrelig 

 bcstippeld en bet achterlijf op de eerste drie onbedekte tergiten zeer fijn en veel dichter 

 bestippeld is. Kop en halsschild zwart, met geringen bronzigen weerschijn, de dekschilden 

 vuil geelbruin, bet achterlijf diep zwart, aan het uiteinde bruinachtig, het eerste sprietlid 

 bruinrood, de pooten roodgeel. Bij bet <? is bet zesde onbedekt tergiet aan bet uiteinde 

 scherp afgeknot of zeer zwak uitgerand. Lengte 2^—2^ mm. Niet inl. In de Rijnprov. bij 

 EIberfeld. Ik ken deze soort naar een exemplaar uit het Weener Hofmuseum. (pntrida Kr.) 



Halsschild pekzwart of pekbruin. Achterlijf op de eerste 3 onbedekte tergiten zeer lijnen 

 zeer dicht bestippeld. De slapen niet langer dan de oogen. Dekschilden geel of roodgeel, iets 

 breeder en duidelijk langer dan het halsschild. Achterlijf naar bet uiteinde eenigszins ver- 

 smald. Het vierde sprietlid slechts iets langer dan breed. Het voorlijf zonder bronsachtigen 

 weerschijn. Sprietwortel geelachtig. Lichaam breed; het halsschild dicht-, de dekscbildcn 

 uiterst lijn en dicht bestippeld. Pooten geel. Bij het <? steekt het zesde sterniet eenigszins 

 kegelvormig uit. Lengte 2^ mm. Onder paardenmest, mos en plantenafval. Zeer zeldzaam. 

 In het Bloemeiulaalsche bosch bij Haarlem, September 22. intermedia Tlioms. 



50 Kop en halsschild zonder bronzigen weerschijn 5' 



Kop en halsschild met duidelijk bronzigen weerschijn 52 



51 Vierde sprietlid iets smaller dan het vijfde, meestal iets langer dan breed, de eerstvolgende 



leedjes iets langer dan of even lang als breed, de voorlaatste even lang als breed of iets ver- 



