VII. Staphvi.in'iiiak. - 25. Atiif.ta. 213 



liet elfde vrij Uort en spits; bij liet $ is liet tweede tot vierde lid liiiiiieiiwaarts dicht wit- 

 aditig behaard. Ilalssehild breeder dan lang, naar voren versmald, met een oppervlakkig 

 groetje. Dekschilden duidelijk breeder en langer dan liet lialssL-hild , aan de bnitcnlioeken 

 iets iiitgerand, lijn en dicht bestippcld. De eerste 3 onbedekte tcrgiten lijn en matig dicht-, 

 het vierde verspreid-, het vijfde niet bestippeld. Hij het $ is liet zesde lergict breed boogs- 

 gewijze nitgerand, liet zesde sterniet steekt ver uit en is eenigszins afgcknot. Lengte 2— 2[ 

 mm." Zeer verbreid onder plantenafval en wieren, langs oevers. Ook in lioendermest en 



keldcrvnil 5+- palustrU Kiesw. 



Kop en halsschild vrij dof (Sub-gen. Tranmoecia Mnls. & Rcy) 76 



76 Dekschilden ongeveer de liclft langer dan het halsschild, zeer lijn en dicht bestippcld. Achter- 



lijf op de eerste 3 (nibcdekte tcrgiten zeer lijn en verspreid-, naar het uiteinde zeer 

 verspreid en oiulnidelijk bcsti|i|)ekl. Zwart, de dekschilden bruin, de pocjtcn bruin- 

 geel met donkere dijen. Kop weinig smaller dan het halsschild, zeer lijn en veelal onduidelijk 

 bestippeld, bij het $ soms in het midden ingedrukt. Sprieten lang en krachtig ontwikkeld, 

 het vierde tot tieiule lid geleidelijk in breedte toenemende, de voorlaatste leedjcs bij het 

 ? ongeveer de helft breeder dan "lang, bij het $ smaller, het eindlid toegespitst en even 

 lang als de twee voorafgaande leedjes te zamen. Halsschild duidelijk smaller dan de dek- 

 schilden, ongeveer ; breeder dan lang, zeer lijn en niet zeer dicht bestippeld, met een 

 basaalgroefje of korte middengroef. Deze soort onderscheidt zicli 'van pal ust ris door 

 donkerder pootcii, weinig glaiizigen kop en halsschild, smaller en naar achteren iets 

 versmalde halsschild, iets langere dekschilden en veel meer verspreide bestippeling der 

 voorste tcrgiten. Bij het $ is het zesde onbedekt tergiet aan het uiteinde iets uitgeraiui, 

 het zesde sterniet iets uitgetrokken en .aan het versmalde uiteinde afgerond. Lengte 

 2 — 1\ mm. Vrij gemeen in boomzwamraen , plantenafval, boommolm en achter boom- 

 schors, vooral van iepen en dennen; ook onder aas . (ravilla Kr.) 55. angusticollis Thoms. 



Dekschilden ongeveer \ langer dan het halsschild, lijn en dicht bestippeld. Achterlijf op de 

 eerste 3 onbedekte tcrgiten lijn en verspreid-, naar het uiteinde zeer weinig of bijna niet 

 bestippeld. Zwart, de dekschilden bruin, het eerste sprietlid en de tasters pekbruin of 

 donker roodbruin. 1'ooten bruingeel, de dijen soms donkerder. Kop veel smaller dan het 

 halsschild, lijn en tamelijk verspreid bestippeld, bij het <? in het midden breed ingedrukt. 

 Het vierde tot tiende sprietlid duidelijk, doch slechts weinig verbreed, het eindlid ongeveer 

 dubbel zoo lang als het voorlaatste, stomp toegespitst; bij het $ is het tweede tot vierde 

 sprietlid vrij lang en zacht behaard. Halsschild smaller dan de dekschilden, ongeveer ', 

 breeder dan lang, lijn en matig dicht, iets korrelig bestippeld, bij het $ 'm het midden 

 met een breeden , soms gedeelden langsindruk, welke bij het % zwakker en meestal van 

 .achteren meer verdiept is. Deze soort is iets grooter dan angusticollis, iets glanziger 

 en lijn bruin behaard. ISij het $ is het zesde onbedekt tergiet aan het uiteinde breed 

 stomplioekig-, bij het $ 'veel smaller driehoekig nitgerand. Het zesde sterniet steekt bij 

 het $ tamelijk ver voorbij liet zesde tergiet uit, is versmald en aan het uiteinde afgerond , 

 bij het % iets uitgetrokken , naar achteren veel sterker versmald en aan het uiteinde 

 slechts smal afgerond. Lengte %% — 3 mm. Niet inlandsch. Achter schors en aan uitvloeiende 

 boomsappen. In Noord- en Middel-Europa . . (cxcavata Muls. & Rey) (picipes Thoms.) 



77 Middelcoxae ver van elkaar afstaande. Halsschild naar voren vrij sterk afgerond versmald, 



aan weerszijden van de basis iets uitgebogen, met zeer duidelijke, slechts aan de uiterste 

 spits afgeremde achterhoeken (Sid)-gen. Alaobia Thoms.). Lichaam licht roodbruin, de kop 

 en de voorlaatste sterniten zwart. Sprieten krachtig ontwikkeld, donkerbrinn, met geelroo- 

 den wortel. Het halsschild iets smaller dan de dekschilden, veel breeder dan lang, evenals 

 de langere dekschilden dicht en lijn bestippeld. De eerste 3 onbedekte tcrgiten tamelijk lijn 

 en matig dicht-, de twee volgenden verspreid en vrij sterk bestippeld, het vijlde 

 onbedekt tergiet nagenoeg glad. 1'ooten geel. Bij het $ is de achterrand van het zesde 

 onbedekt tergiet aan weerszijden in een scherpen tand uitgetrokken en heeft in 't midden 

 twee dicht tegen elkaar staande, vrij spitse uitsteeksels. Lengte 3 inin. Niet inlandsch. Bij 

 Crefeld, op het .Noordzce-eiland Wangeroog en in België, (ochracea Er.) (scapularis Sahlb.) 

 Middelcoxac weinig van elkaar afstaande. Halsschild naar voren niet of slechts iets versmald, 

 aan weerszijden van de basis niet of slechts zeer zwak uitgebogen, met afgeronde achter- 

 lioeken (Sub-gen. Atheta i.sp.) 7<5 



78 De eerste 3 onbedekte tcrgiten zeer verspreid bestipjjeld 79 



De eerste 3 onbedekte tergiten meer of minder dicht bestippeld 80 



79 Het vijfde tot tiende sprietlid sterk verbreed, het tweede tot vierde binnenwaarts dicht wit- 



achtig behaard. Sprieten eenklcurig zwartbruin. Bovenzijde glanzig zwart, dekschilden vuil 

 lichtbruin, aan het schildje en aan de bidtenhocken iets donkerder. Deze soort is iets kleiner 

 en meer gedrongen dan cas tan o p te ra; liet voorlijf is fijner behaard en de dekschilden 

 zijn meestal iets donkerder gekleurd. Halsschild iets smaller dan de dekschilden, de helft 

 breeder dan lang, aan de basis in 't midden met een duidelijk dwarsgrocfje en met eene min 



