214 VII. Staphylinidae. — 25. Atheta. 



of meer duidelijke langsgroef. Delcschilden nauwelijks J langer dan het lialsscliild , fijn en 

 dichter besdppeld en behaard. Achterlijf lijn en zeer verspreid bestippcld, aan het uiteinde 

 onbestippeld en niet lichter gekleurd. Pooten geelachtig. Bij het <? is de achterrand van het 

 zesde onbedekt tergiet afgcknot en uiterst lijn gekarteld, zoodat de enkele tandjes niet, 

 zooals bij castanop tera, duidelijk te tellen zijn. De achterrand eindigt aan weerszijden 

 in een iets scherper aangeduid tandje. Lengte 3—3; mm. Gemeen aan uitvloeiende sappen 

 van eiken en andere boomen; ook onder mos, dorre bladeren en in jiaddestoelen. 



(validicornis Mark., snccicola Thoms.) 36. euryptera .Stepli. 



Het vijfde tot tiende sprietlid weinig verbreed. Lichaam zwart, tamelijk glanzig, dekscbilden 

 bruingeel, met eenc groote, driehoekige, tot aan het uiteinde reikende zwarte scutcllair-vlek 

 en met zwartacluige zijden. Sprieten geheel zwart of bruinzwart, pooten bruingeel met 

 donkerder dijen. Halsschild smaller dan de dekschilden, nauwelijks de helft breeder dan 

 lang, aan de basis in het midden met een onduidelijk dwarsgroefje. Dekschilden ongeveer 

 ; langer dan het halsschild, matig lijn en vrij dicht bestippeld. Achterlijf lijn eiï zeer 

 verspreid-, aan het uiteinde zeer weinig bestippeld, o|) het vijfde onbedekt tergiet veelal 

 geheel glad. Bij het ^ is het zesde onbedekt tergiet afgeknot en lijn gekarteld, het zesde 

 sterniet iets afgerond en vooruitstekend. Bij het $ is het zesde tergiet zeer weinig, het zesde 

 stcrniet duidelijker uitgebogen. Lengte 3^ mm. Rij Zeeburg (Amsterdam) op zeeklei. Januari. 

 Ook langs de Oostzee en de kusten van Engeland en Frankrijk (Duinkerken), onder zee- 

 wier. Zij zou ook aan uitvloeiende boomsappen gevonden zijn .... 37. triangulum Kr. 



80 Derde sprietlid langer dan het tweede 81 



Derde sprietlid niet langer of iets korter dan het tweede 84 



81 Dekschilden bruingeel of roodgeel, aan het schildje en in de achterhoeken veelal zwanacbtig. 82 

 Dekschilden zwart of donkerbruin, sprieten zwart, de dijen bruin. Deze soort is iets grooter 



en breeder dan era ssicorn is, met krachtiger ontwikkelde sprieten. Lichaam fijner en 

 dichter behaard, bet voorlijf dichter en duidelijker bestippcld. Het achterlijf is minder dicht 

 besti|ipeld, het uiteinde bijna onbestippeld. Halsschild breeder, slechts zeer oppervlakkig 

 ingedrukt. Bij het <? is het zesde onbedekt tergiet afgeknot cu iets gekarteld , met krach- 

 tiger zijtandjes; bij het J bet zesde sterniet aan het uiteinde dicht bcwiinperd en in het 

 midden vrij diep ingesneden. Lengte 3 mm. In mest, rottende paddestoelen, vooral in 

 bergstreken. Niet inlandsch. Bij Elbcrfeld en in VVestfalen. 



(fungicola Thoms., ignobilis Sharp) (11 i tid icol 1 is Fairm.) 

 8a Achterlijf ecnkleurig of met donker roodbruin uiteinde 83 



Het uiteinde van het achterlijf, alsmede de achterlielft van het vijfde onbedekt tergiet gcel- 

 rood. Sprieten lang afstaande behaard, het vijfde tot tiende lid duidelijk verbreed. Hals- 

 schild duidelijk smaller dan de dekschilden, li maal zoo breed als lang, zeer lijn lederachtig 

 gerimpeld en lijn besti])peld, met een onduidelijk basaalgroefje. Bovenzijde zwart, eenigszins 

 glanzig, de dekschilden bruin of geelbruin. Sprietvvortcl en pooten loodgeel. Dekschilden 

 iets langer^ dan het halsschild, duidelijk rimpelig bestippeld. De eerste onbedekte tergiten 

 niet zeer dicht bestippeld, de achterrand der sterniten en het uiteinde ruestkleurig. Bij het 

 (? is het zesde onbedekt tergiet aan den zeer zwak afgeronden achterrand een weinig' ver- 

 dikt en onduidelijk gekarteld; het zesde sterniet lang gewimperd. Bij het J is het zesde 

 onbedekt tergiet en het zesde sterniet aan den achterrand uitgebogen. Het zevende sterniet 

 in de uitranding dicht met korte wimperharen bezet. Lengte 3 mm. Zeer zeldzaam, een- 

 maal bij Leiden gevangen (pilosa Kr.) 40. pilicornis Thoms. 



83 I.icliaam zwart, matig glanzig, dekschilden bruingeel, aan het schildje en in de achterhoeken 

 bniiiiachtig. Sprieten bruin met roodbruinen wortel. Tasters roodbruin, pooien roodgeel. 

 Sprieten naar het uiteinde vrij sterk verdikt, het vijfde tot tiende lid vrij sterk verbreed. 

 Halsscliild zeer lijn en verspreid bestippeld, met uiterst geringen bronzigcn weerschijn, eeiiigs- 

 zuis glanzig zwart, sterk verbreed, ij maal zoo breed als lang, met eenigszins iiarallele 

 zijden, ^ in het midden naar de basis breed ingedrukt, bij het ^ duidelijker dan bij het J. 

 Dekschilden veel breeder en veel langer dan het halsschild, zeer dicht en lijn bestippeld. 

 De bestippcling op de eerste 3 onbcdekie tergiten lijn en niet dicht, veel meer verspreid 

 op het vierde en vijfde tergiet. Bij het <J is het vijfde onbedekt tergiet aan den top lijn 

 gekarteld en aan weerszijden van een scherp tandje voorzien. Deze soort is breeder, korter 

 en vlakker dan era s sic o r n is. Lengte 2^— 2j mm. Gemeen in paddestoelen, plantcnafval, 

 dorre bladeren, onder mos, steencn , aan boomsappen, iu molm en soms in mieren- en 



wespennesten (socialis Thoms.) 38. trinotata Kr. 



Lichaam zwart, de dekschilden bruinrood of roodbruin, om het schildje en nabij de achter- 

 hoeken veelal iets donkerder, de sprietwortel en de tasters gcelrood, pooten roodgeel. 

 Halsschild verbreed, matig lijn en vrij dicht-, eenigszins grof bestippeld, lijn neerliggend 

 behaard, aan de basis meestal met een groetje en veelal ook met eeiie oppervlakkige 



