2i6 VII. Staphylinidae. — 25. Atheta. 



knot of iets uitgebogen. Lengte a\ — 2j min. Verbreid doch niet gemeen in meststoflen, 

 paddestoelen, pl;intenat\'al en aanspocisel. Gewoonlijk in gezelschap met er assicor nis. 



(piibescens Heer) 42. nigritula Grav. 



8y Spiicten kraclitig ontwikkeld, liet vijlde tot tiende lid ongeveer dubbel zoo breed als lang; 

 het cindlid nagenoeg even lang als de twee voorafgaande leedjes te zamen, sKniip toege- 

 spitst. Kop zwart, U'atig lijn en vrij dicht bcstippeld. Halsschild pckzwart of bruin. Dek- 

 schilden bruingeel, om liet schildje en voor de aclucrliockcn soms donkerder, | langer dan 

 het halssdiild, matig lijn en zeer dicht, iets ruw bcstippeld. Achterlijf zwart, met rood- 

 bruin uiteinde, sinns ook aaii de basis roodliniin, op de eerste 3 onbedekte tergiten weinig 

 glanzig, lijn, vrij dicht en ruw bcstippeld, op het vierde en vijfde onbedekt tergiet 

 glanziger, op het vierde lijn en verspreid-, op het vijl'de weinig en iets korrelig bcstippeld. 

 Sprieten bruin, met roodbruinen of roodgelen wortel, soms geheel bruinrood of bruingeel. 

 Pooten roodgeel. Bij het J' vertoont het zesde onbedekt tergiet aan den acliterrand vier stompe 

 tandjes. Deze soort is naverwant aan nigritula en lituvata, doch onderscheidt zich 

 door de vrij krachtige , zeer dichte bestippcling en de sexiieele kenmerken van liet ,}. 

 Lengtes — 2^ mm. In paddestoelen. Noord-en Middel-Europa. Niet inlandsch. Zij zou in Oldcn- 

 burg voorkomen (pisciformis Kr.) (boletophila Thoms.) 



Sprieten vrij kort en krachtig, het vijfde tot tiende lid zeer sterk verbreed, ongeveer drie- 

 maal zoo breed als lang, het eindlid groot, even lang als de twee voorafgaande leedjes te 

 zamen, stomp toegespitst. Licliaani zwart, halsschild meestal pekbriiin of roodbruin. Dek- 

 schilden bruingeel, aan het scliildjc en in de achterhoeken meestal bruinachtig, ^ langer 

 dan het halsschild, matig lijn en zeer dicht bcstippeld. Achterlijf aan het uiteinde soms 

 bruin, matglanzig, op de eerste 3 onbedekte lergiten lijn en niet zeer verspreid-, vanaclitcren 

 slechts zeer weinig bcstippeld of glad. Kop fijn en verspreid bcstippeld. Sprieten geelbruin, 

 de eerste leedjes, alsook de pooten lichtgeel. Bij het ^ vertoont het zesde onbedekt tergiet 

 aan den achterrand 4 krachtige, paarsgewijze tegen elkaar staande tandjes; tusschen de beide 

 middelste, iets naar binnen gekromde tandjes zeer diep uitgerand; het zesde sterniet steekt 

 uit en is aan den top afgerond. Bij het J is het zesde onbedekt tergiet eii liet zesde sterniet 

 aan het uiteinde zwak uitgebogen. Deze soort onderscheidt zicli van nigritula door de 

 geringer grootte, de lichter gekleurde, veel korter en kraclitiger sprieten, liet zeer sterk 

 verbrecde vierde tot tiende lid, het korter, nagenoeg dof en dichter bcstippeld halsschild, 

 de minder verspreid bestippelde voorste tergiten en door de sexneele kenmerken van het ^. 

 Lengte li — 2 inm. In boomzwammen, vooral in den nazoiner. Niet inlandsch. In West- 

 falen (nigritula Gylh., erytiirocera Heer) (liturata Steph.) 



ijo Dekschilden aan den achterrand, binnen de achterlioeken, vrij sterk uitgebogen. Lichaam glanzig 

 zwart, dekschilden donker kastanjebriiiu of geelachtig-brnin; het uiteinde van het achterlijf 

 pekbrniu of roodbruin, sprietwortel en pooten roodgeel. Bij oiuiitgekleurde exemplaren is 

 ook het halsschild en de basis van het achterlijf roodbruin. Kop zeer sterk glanzig, zeer 

 lijn en verspreid bcstippeld. Halsschild smaller dan de dekschilden, ongeveer de helft 

 brecder dan lang, tamelijk lijn en weinig dicht bcstippeld, met een breedcn, ondicpen, veelal 

 dubbelen indruk aan de basis. Dekscliildcn ' langer dan het halsschild, matig fijn, dichten 

 eenigszins ruw bcstippeld, tamelijk glanzig. Achterlijf op de eerste 3 cnbcdekte tergiten 

 matig lijn en niet zeer verspreid-, op de 2 volgenden zeer verspreid bcstippeld of bijna 

 glad. Uij het J' is het uiteinde van het zesde onbedekt tergiet breed stomphoekig uitgerand; 

 het zesde sterniet naar het uiteinde versmald en aan deu top afgerond. Lengte 24 — 2! 

 mm. Verbreid in paddestoelen, aan aas, onder steenen, oud hout en soms bij mieren. 



43. sodalis Ër. 



Dekscliildcn aan den achterrand, binnen de aclitcrliockcn, niet of slechts onduidelijk uitgebogen. 91 



91 Dekschilden weinig of niet langer dan het halsschild. Deze soort herinnert in habitus vooral 

 aan gagatina. Pckzwart, weinig glanzig, dekschilden en veelal ook het halsschild brnin; 

 sprieten bruin met iets lichtercn wortel of geheel roestrood of geelrood. Pooten roodgeel. 

 Kop tamelijk klein, uiterst lijn en verspreid bcstippeld, veelal met een voorhoofdsgrocfjc 

 of met eene middengroef. Sprieten veel korter en naar het uiteinde meer verdikt dan bij 

 gagatina, de voorlaatste leedjes nagenoeg dubbel zoo breed als lang, het eindlid de helft 

 langer dan liet voorlaatste, stomp toegespitst. Halsschild ongeveer de lielft brueder dan lang, 

 dicht en matig lijn, eenigszins ruw bcstippeld, over het midden bijna altijd zeer dnidelijk 

 gegroefd. Dekschilden aan den achterrand, binnen de achtcrhoekeu, niet uitgebogen, zeer 

 dicht en rnw-, sterker dan op het halsscïiild, bcstippeld. Achterlijf naar liet uiteinde iets 

 versmald, op de eerste 3 onbedekte tergiten lijn en dicht-, van achteren zeer spaarzaam of 

 nauwelijks bcstippeld. Bij het ^ is het zesde onbedekt tergiet aan het uiteinde iets uitge- 

 rand, het zesde sterniet iets vooruitstekend en afgerond. Lengte 2— 2è mm. In boschrijkc, 

 bergachtige streken, soms bij Formica riifa en congé reus. Volgens Faiivel niet 



myrraecophiel. Niet inlandsch. In Wcstfalcn (myrmecobia Kr.) 



Dekschilden \ of '. langer dan liet halsschild 92 



