vil. Staphylinidae. — 25. Atheta. 22t 



Bovenzijclc z\v;irt, lijn "cclacluig licliaani, (ie cickscliilden niccswl ccnklcurig gcclliruin. 

 Halsscliild (iiigcvccr de licll't brccdcr dan lang, aan de liasis in 'c niidticn soms met een 

 dwarsgrueljc 'en meestal met eene oppervlakkige langsgroef, vrij dicht en lijn bcstipp';ld. 

 Dekschildcn ongeveer ; langer dan liet lialsscliild , vrij diclit en tamelijk lijn hestippeld. 

 Aclitcrliil" aan liet uiteinde brnin ol' geelbruin, de eerste cjnbedekte tergiten zeer verspreid-, 

 doch diiidelijk en lijn hestippeld, \)e beide volgenden geheel onbestippeld. Bij niet goed 

 iiitgekleiirde "exemplaren zijn de achterlijlsringen bruinrood gerand. Pooten geel. liij het ƒ 

 is 'het uiteinde van het zesde onbede-kt tergiet afgcknot en lijn gekarteld, het zesde 

 sterniet is sterker nitgetrokken en aan het uiteinde meer afgerond dan bij bet ?. [.engte 

 3;. — 3^ mm. Geineen in mest, paddestoelen, boommolm, dorre bladeren en rottende planten- 

 stollen', vooral in hosschcn. (xanthoptcra Ste|)h., merdaria Thoms.) 33. castanoptera Mannli. 



110 Halsschild dicht, niet segrijnachtig hestippeld. Dcksdiilden vuil gcclbrnin, naast het schikije, 



alsook in de achterhoeken berookt. Het achtste tot tiende sprietlid breeder dan lang. Boven- 

 zijde eenigszins glanzig zwart, kop en halsschild met bronsachtigen weerschijn. Uiteinde 

 van het achterlijl bruin. Sprieten bruinachtig, met geclachtigen wortel. Pooien geelachtig. 

 Het voorlijl' is jijn en dicht grijs-, het achterlijl' meer verspreid behaard. De bestippeling 

 is. zeer lijn en ilicht, zeer dicht rimpelig op de dekschilden, tamelijk lijn en verspreid 

 op de eerste 3 onbedekte tergiten, bijna" niet op het vierde en vijfde tergiet. Sprieten 

 naar het uiteinde iets verdikt, het vierde lid iets langer dan breed, het cindlid zeer 

 groot, lang en toegespitst. Halsschild eenigszins gewelfd, verbreed, met een groefje aan 

 de basis, dat zich min of meer tot een langsindnd; naar voren voortzet. Dekschilden 

 I breeder en veel langer dan het halsschild. Achterlijf duidelijk stiialler dan de dekscliilden. 

 Bij het $ is het zesde' onbedekt tergiet aan het uiteinde van eenige iijne tandjes voorzien, 

 aan de onderzijde steekt het hoekig uit. Lengte 2^—3 mm. Onder steenen, dood riet, 

 stroo, algevallen bladeren, achter boomschors, in paddestoelen en in aanspoelsel der 

 rivieren (aeneicollis Sharp) 34. Pertyi Heer. 



Halsschild zeer lijn en niet dicht-, doch duidelijk segrijnachtig hestippeld. Dekschilden meer 

 eenkleurig vuilbruin of geelbruin, iets donkerder om het schildje. Het achtste tot tiende 

 sprietlid langer dan breed. Deze soort is iets grooter dan Pertyi, tamelijk breed en donker 

 gekleurd. De sprieten zijn weinig naar het uiteinde verdikt, zwart inet geelachtig wortellid, 

 het vierde lid iets langer dan breed, het eindlid vrij lang en spits, naar verhouding iets 

 korter dan bij Pertyi. Halsschild bronskleurig', smaller dan de dekschilden, ongeveer ; 

 breeder dan lang, met een breeden, ondiepen indruk voor het schildje. Dekschilden ongeveer 

 i langer dan het halsschild, dicht en duidelijk , eenigszins rimpelig hestippeld en zeer duidelijk 

 behaard. Achterlijf glanzig zwart, de eerste 3 onbedekte tergiten verspreid doch duidelijk 

 hestippeld, het vierde en vijfde bijna onbestippeld. Pooten geelachtig. Van castanoptera 

 is deze soort onderscheiden door de donkerder sprieten, het korter eindlid der sprieten, 

 den bronzigen weerschijn van kop en halsschild, alsook door de sterker bestijipelde en iets 

 donkerder gekleurde dekschilden. Bij het <? is het uiteinde van het zesde onbedekt tergiet 

 afgeknot en gekarteld. Lengte 3!-3i mm. Op vochtige plaatsen onder mos, dorre bladeren, 

 in paddestoelen en in aanspoelsel "der rivieren. Zeer zeldzaam. Den Haag, Loosduinen, 

 Kralingen, Breda, Winterswijk (subaenea Sharp) 35. aquatica Tlioms. 



Naverwant aan aquatica is eene soort, bij welke het halsschild breeder is en pekbruin 

 met zeer gcringen bronzigen weerschijn. Ook zijn de dekschilden meer verbreed. Overigens 

 is deze soort nog meer verwant aan castanoptera, doch grooteren breeder; kop en 

 halsschild duidelijker segrijnachtig, doffer, met zeer geringeii bronzigen weerschijn; dekschilden 

 donker geelbruin. Halsschild breeder, aan de zijden meer afgerond, iets minder dicht hestip- 

 peld. Dekschilden iets breeder, korter en iets 'krachtiger, korrelig hestippeld. Bij het S i'* 

 het zesde onbedekt tergiet aan den achterrand afgeknot of iets uitgerand, het^ zesde 

 sterniet steekt meer uit en is aan het uiteinde sterker al'gcnnid dan bij het $. Bij het J 

 is het zesde sterniet eenigszins afgerond-afgeknot of zeer oppervlakkig uitgerand. Lengte 

 3^- 4è mm. Onder nlantenafval en in dennenstronken. Zij komt in boschrijke streken van 

 het sidialpinc gebied voor. Een in België bii Fleurus gevangen exemplaar is cas tan optera. 



(incognita Sharp) 



111 De middelcoxae tegen elkaar aanstootend; het mesosterniMn daartusschen toegespitst en 



tot aan het midden der coxae reikend (Snb-gen. Metaxya Mids. & Rey) 112 



De middelcoxae van elkaar afstaamle, het mesostcrninn daartusschen tot o|i ] van de lengte 

 der coxae reikend ' 'y 



112 Het vierde en vijfde onbedekt tergiet zeer lijn en verspreid-, of bijna niet besti]>peld. 113 

 Alle tergiten nagenoeg gelijkmatig dicht bestip|)eld en behaard iil^ 



113 Halsschild weinig verbreed, hoogstens 1; maal zoo breed als lang. Het zevende tot tiende 



sprietlid niet of nauwelijks breeder dan lang ''4 



