234 VII. Staphylinidae. — Heterota. — Tachyusida. — 32. Euryusa. 



aan dcii hinnenrariil ^ naar Jict uiteinde, inel eciüge gelei ilelijl; korter ^vordeiuic tandjes 

 bezet, daarachter op het vliezige gedeelte lang en fijn behaard. De tong niet gespleten , 

 nagenoeg tot aan het uiteinde 7<an het tweede liptaster-lid reikend , welk lid Tan het 

 eerste liptaster-lid zeer onduidelijk gescheiden is. De paraglossen steken ver uit. Sprieten 

 en poolen matig lang en slank. De voor- en niiddeltarscn 4-, de achtcrtarsen c^-lcdig ; 

 het eerste lid der achtcrtarsen iets korter dan de twee volgende Icedjes te zanten. 

 De eenige Europeeschc soort leeft langs de zeekust. 



Licimam dof zvvnrt, niet gcringeii loodghns, lijn en diclit grauw behaard. Sprieten pckbriiin ol' 

 donker roodbruin, de i)00tcn liciuer roodbruin met roodgele knieën en tarsen of gclieel rood- 

 geel. Halsscbild duidelijk smaller dan de dekscbilden , ongeveer j breeder dan lang, met een 

 zwakken basaalindruk, uiterst fijn gecbagrincerd, veel fijner en minder dicbt bestippdid dan 

 de kop. Dekscliilden 5 langer dan bet balsscliild, uiterst lijn gecbagrincerd en zeer lijn en diclit 

 bcstippcld. .Achterlijf minder dof en minder dicht bebaard dan bet voorlijf, uiterst lijn en dicbt 

 besti|)peld. Lengte 3 mm. Langs de Engelscbe kust oji kalkbodeni onder zeegras. Wellicht 

 langs onze kust aan te treffen (plumbca Waicrli.) 



TacliyiLsida Muls. et Rey. 



Dit genus komt in bouw der monddeelen met Leptusa overeen, doch onder- 

 scheidt zich door de lange , slanke poolen en vooral door het langgestrckte eerste lid der 

 middel- en achtcrtarsen , van welke dat der achtcrtarsen even lang is als de 3 volgende 

 leedjes te zamen ; zoo ook door de langere, slankere sprieten en het veel slankere lichaam. 

 Kop aan de basis iets versmald. De omgeslagen zijden van het halsschild breed , van 

 terzijde gezien, zichtbaar. Dekschildcn aan den ackterrand , binnen de achterhoeken , 

 sterk uitgebogen. Mesostertiaal-voortzetting van achteren toegespitst. 



De eenige Europeesche soort leeft in molm van oude boomen. 



Lichaam slank, de bovenzijde geelrood, weinig glanzig, lijn geelachtig bch.aard , de kop, de 

 buitcn-tophoeken der dekscbilden en bet achterlijf voor bet uiteinde |iekbruin. llaKvchild 

 naar achteren merkelijk versmald, met cene duidelijke middcngroef en rechte achterbüekeii. 

 Dekscbilden /, langer dan bet halsschild en krachtiger bestippeld. Aeluerlijf uiterst dicht en 

 en lijn bestippeld. Bij bet S bet vijfde onbedekt tergict in liet midden met cene korte, van 

 achteren scherp uitloopcnde middcnkiel. Lengte 2; — 3 mm. Achter dennenscbors en in 

 oude boomstronken. Niet inlandscb. liij Crefekï iu de Rijnpruv (gracilis Er.) 



32. Euryusa Eiichs. 



Lichaam tamelijk breed , zimik gewei fd . Kop van achteren zeer weinig versmald , niet 

 ingesnocrd , de slapen, ver onder de oogen , duidelijk gerand. Bovenlip aan de voorzijde 

 iets uitgerand. De binnenste achterkaaks-lob nagenoeg geheel hoornachtig , aan den 

 binnenrand matig dicht met vrij lange gekromde tandjes bezet, welke , naar den naar 

 binnen gebogen top , geleidelijk in lengte afnemen , daarachter fijn en niet dicht behaard. 

 De tong niet gespleten en niet of slechts weinig langer dan het eerste liptaster-lid ; 

 het tweede liptaster-lid even lang en nagenoeg even dik als het eerste ; het eindlid 

 duidelijk smaller dan hef tivcedc , alle 3 duidelijk van elkaar gescheiden. De paraglossen 

 steken nauwelijks uit. Sprieten en poolen matig lang en slank. Halsschild kort en breed, 

 breeder of minstens even breed als de dekschildcn , aan de zijden gelijkmatig afgerond 

 of wel naar voren iets meer afgerond en versmald dan naar achteren , de zijrand 

 iets naar onderen gebogen, de omgeslagen zijden breed, van terzijde gezien , nauwelijks 

 zichtbaar. Dekschildcn aan den achterrand , binnen de achterhoeken , diep uitgerand. De 

 eerste drie onbedekte tergiten aan de basis in de breedte ingedrukt. Mcsosternaal-voorl- 

 zetting toegespitst. Poolen tamelijk slank , het eerste lid der achtcrtarsen nagenoeg even 

 lang als de ticec volgende leedjes te zamen. — De soorten van dit genus lei>en in 

 boommolm , vooral van oude eiken, bij Lasius brunneus; zij worden door de mieren 

 vijandig bejegend en vervolgd. JIoc zij zich voeden .schijnt no,g niet te zijn iiitgemaakt. 



Van de 4 Europeesche soorten komen 2 in Nederland voor. 



