VII. Staphylinidae. — 32. K-URYUSA. — ;^;^. Leptusa. 235 



Halsscliilil nagenoeg cvcii breed als ot' slcclns iets brcedcr dan de dckscliildcn, naar vuren en 

 naar achteren iets versmald, de basis aan weerszijden naast de aclitcrimekcn llauw nii- 

 ycrand en daardixir de acbtcrhüel;en eenigszins stcnnp, diclit en duidelijk-, eenigszins 

 dwarsrinipelig bestipiield. Dekscliilden iets langer dan liet balsschild, iets kraeluiger-, doch 

 minder diclit bestippeld; aan den aeliterrand, nabij de buitenlioeken , nitgerand. Deze 

 snort is langer en stnaller dan sinuata, roodbrnin, docb ook veelal iets liclner geklenrd, 

 meer geelacbtig-roodbriiin , de kop en de dekschilden aan de basis donkerder. Aeluerlijr 

 voor het gcciroode uiteinde glanzig pekzwart. Pooten geel- of roodachtig. Sprieten iets 

 slanker, het uiteinde zelden lichter geklenrd. Hij liet t? vertoont liet vijfde onbedekt tergiet 

 eene kleine kielvormige verhevenheid. Lengte 3 mm. Deze soort zon liool'dzakelijk leven 

 in de nesten van Lasins b r u n n e n s en soms ook bij Lasins niger en fii 1 i gi n os 11 s. 

 Eenmaal bij Valkenburg, Juli. Ook bij Aken, Clcef en Düsseldorf in de Rijuprov. en bij 

 Ilumbeek in België (laticollis Heer, liiiearis Miirk.) i. optabilis lieer. 



Halsstliild zeer duidelijk brecder dan de dekschilden, meer dan dubbel zoo breed als lang, 

 met breed afgezetten, vlakken zijrand, naar voren versmald, aan weerszijden, nabij de 

 aciiterlioeken, iets nitgerand, bij het ,J de achterhoeken recht, bij liet J meer afgerond. 

 Lichaam vlak en breed, licht roodbruin; het achterlijf voor bet luteinde pekbruin, liju 

 geelachtig neerliggend behaard, eenigszins vctglaiizig. Sprieten vrij kort, krachtig ontwikkeld , 

 bet laatste lid vrij groot, geleidelijk toegespitst, evenals de wortelleeiljes lichter gekleurd. 

 Kop en balsschild dicht en lijn bestippcld. Dekschilden iets langer dan het lialsschild, iets 

 sterker bestippeld; aan den achterrand, naast de buitenhoeken, iets nitgerand. Achterlijf 

 vrij lang geelachtig behaard, de eerste tergiten dicht bestippeld, de volgenden bijna (nibe- 

 stippcld en sterk glanzig. Pooten roodgeel. Bij het ^ vertoont het vijfde onbedekt tergiet 

 in l.et midden eene kleine kielvormige verhevenheid. Lengte 2; mm. In de nesten van 

 Lasius brnnneus. Zij zou ook achter eikenschors en in boomnndin gevonden zijn. Bij 

 Aalbeek en Gronsvcld (Limburg). Ook bij Crefeld en Düsseldorf in de Rijuprov. 



(coarctata Miirk.) 1, sinuata l'-r. 



33. Leptusa Kiantz. 



A'<>/> aan il(- basis 11 iet iii,^rs/ith'nL Sprieten vrij I;ort , naar /iet ititcinde meer of 

 minder verdikt. Bovenlip aan den voorrand nauwelijks iiitgebo,i;en. De binnenste lob 

 der aeht er kaken nagenoeg geheel hoornae/itig , aan den binnenrand matig dicht bezet 

 met vrij lange , gekromde tandjes , welke naar den , naar binnen gebogen , top geleidelijk 

 in lengte afnemen , daarachter fijn en niet dicht behaard. De tong niet gespleten , niet 

 of slechts weini;.; langer dan het eerste lid der liptastcrs ; de paraglossen steken nau- 

 ivelijks uit. Liptasters T,-ledig . het tweede lid even lang en weinig of niet smaller dan 

 het eerste. Plalssehild smaller of hoogstens even breed als de dekschilden , naar de basis 

 gewoonlijk versmald, de zijrand van voren sterk benedenwaarts gericht , de omgeslagen 

 zijden , van terzijde gezien , zeer duidelijk zichtbaar. De dekschilden langer , even 

 lang als of korter dan het halsschild , met parallele zijden of naar het uiteinde verbreed. 

 De voortzetting van het mesosternum van achteren toegespitst , de iniddelcoxae vari 

 achteren duidelijk gescheiden of nagenoeg geheel tegen elkaar aanstootend Pooten vrij 

 slank., de voor- en middeltarsen 4-, de achtertarsen e^ ledig, het eerste lid der achtcr- 

 tarsen even lang als of korter dan de twee volgende leedjes te zamen. De vleugels zijn 

 alleen bij het sub-genus Leptusa i.sp. ont'wikkeld. De larve en de pop van L. angusta 

 zijn door Perris. de larve van L. h ae m o rr hoi da li s door P'auvel beschreven. — De 

 soorten van dit genus leven vooral achter boomschors , enkele in Oostelijk en Zuidelijk 

 Europa levende soorten onder mos, dorre bladeren en steencn. 



Van de ± 70 Europeesche soorten komen i in Nederland en 2 in het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 Achterlijf naar acinercu niet verbreed. Dekschilden duidelijk langer dan het balsschild (Sub- 

 gen. Leptusa i.sp.) 2 



Achterlijf naar achteren meer of minder verbreed. Dekschilden nauwelijks langer dan het 

 lialsschild (Sub-gen. Pachygluta Thonis.). Glanzig pekzwart, zeer in 't oog vallend door 

 het roode lialsschild. Sprieten roodbruin. Kop even breed als het lialsschild. lialsschild iers 

 smaller dan de dekschilden, de helft brceder dan lang, naar achteren duidelijk versmald, 

 met een basaalgroefje , hetwelk soms in eene tnidnidelijke laiigsgroef overgaat, niet zeer diclit 

 bestippeld. Dekschilden nagenoeg even lang als het halsscbilil, niet zeer dicht, doch vrij 



