236 VII. Sta!>hylinidae. — 3^. Leptusa. — 34. Phytosus. 



sterk licstippcld, pckbruin ot' pekzwart. Achterlijf aan de basis soins bniinaclitig, aan liet 

 uiteinde steeds roodaclitig, de eerste tergiten verspreid bestippeld, de volgenden gclicel 

 onbcstippeld. Bij liet J' zijn de dekschilden langs den naad sterk kielvorniig opgericht en 

 vertoont het vijlde onbedekt tergiet op het midden eene meer ül' minder dnidelijke, 

 kielvormige verhevenheid. Lengte 1^—2 mm. Achter boomschors, vooral van den ahorn, 

 in beid;enmolm en in mos van eiken en berken. Eenmaal een ^ bij den Haag. Ook in 

 België en in de Rijnprov. bij Aken, Cleet" en Crefeld i. ruficoUis lir. 



2 Bovenzijde donker roodbruin, de kop en een band op liet achterlijr meer zwartachtig. Het 

 vijfde onbedekt tergiet bij het ^ vertoont eene langskiel. Lichaam smal, cylindervormig, 

 lijn, doch niet zeer dicht behaard. Sprieten roodbruin, naar het uiteinde iets verdikt, het 

 eindlid langer dan breed, toegespitst, het derde lid niet dnnner dan het tweede. Kop iets 

 smaller dan het lialsschild. Halsschild nagenoeg even breed als de dekschilden , ongeveer 

 de helft broeder dan lang, met geringe aanduiding van eene langsgroef. Dekschilden de 

 lielft langer dan het halsschild, dicht en duidelijk bestip|ield. De eerste tergiten iets dichter 

 bestippeld dan die naar het uiteinde. Pooten roodachtig-geel. Lengte 2j — 2j nnn. Deze 

 soort leeft achter losse beukenschors, soms in aantal. Volgens Perris leeft de larve in de 

 gangen van Tomicns laricis. Niet inl. In geheel Dnitscbland, o. a. bij Elbcrfeld. 



(^analis Gylh.) (angusta Anbé) 



Bovenzijde zwartbrnin, met roodachtig uiteinde van het achterlijf. Sprieten naar het uiteinde 

 iets verdikt, het derde lid iets dinmer dan bet tweede. Bij het <f vertoont het vijlde 

 onbedekt tergiet in het midden een klein bidtje. Deze soort is iets kleiner, korter en meer 

 gedrongen dan angusta; glanzigcr en zeer lijn behaard. Sprieten bruin met geelachtigen 

 wortel. Kop iets smaller dan het halsschild. Halsschild iets smaller dan de dekschilden, de 

 helft breeder dan lang, met een onduidelijk basaalgroefje, lijn en dicht bestipi)eld. Dek- 

 schilden de helft langer dan het halsschild, vrij grof en dicht bestippeld. Achterlijf tamelijk 

 glanzig, de eerste tergiten dicht-, de volgenden veel meer vcrsjireid bestippeld. Pooten 

 geel. Lengte 2 — 2j mm. Levenswijze als van angusta. De larven leven in aantal bijeen 

 van Mei tot Juli, achter schors van gevelde beidden, in de gangen van Cerylon dcpla- 

 n a t u m. Niet iul. In de Rijnprov. bij Elbcrfeld. (fumida Er.) (h ae m o r rb oid al is Heer) 



34. Ph.vtosiis Gurtis. 



D// ,i;enus komt iii IiaHtus met Leptusa overeen^ ilocli oiidcrsilicidt zich vooral 

 door de aan den buitenrand ster/z gedoomde voor eu middclsclicncn , welke daardoor 

 tot j^raven geschikt zijn. Kop groot en dik, aan de basis niet ingesnoerd. Tong kort, 

 aan het uiteinde zeer flaun' uitgerand. De paraglossen duidelijk toegespitst. TJptasters 

 y ledig. De zijrand van het halsschild va/i voren benedemoaarts gebogen , de omgeslagen 

 zijden. , van terzijde .("-ezien , duidelijk zichtbaar. Achterlijf met parallele zijden of naar 

 het uiteinde iets verbreed, de eerste 4 onbedekte tergiten aan de basis in de breedte 

 ingedrukt. Prosternum voor de 7'ooreoxae uiterst kort. De voortzetting van het me.fo.iter- 

 num kort toegespitst, de middelco.xac raken elkaar aan De voor- en middellarsen 4-, 

 de achtertarsen ^-ledig. De eerste 4 leedjes der achtertarsen even lang. — De larve 

 van P. nigri vent ris is door Fitin'cl beschreven. — De soorten van dit genus leven 

 uitsluitend langs de zeekust onder doode visch , tusschen 7i.iier en in de eicrkloinpcn van 

 Buccinuin u n da t u m. 



Van de 3 Kuropccschc soorten konicii 2 in Nedcrla)id en i in het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 Metasternum zeer kort. De episternen van den metathorax naar achteren verbreed. Dekscliilden 



veel korter dan het halsschild. Halsschild, de dekschilden, alsook de sprieten en pooten 

 geel. De kop iets donkerder, het achterlijf gedeeltelijk zwart of berookt. De mannetjes zijn 

 wat kleiner, smaller en iets donkerder gekleurd. Ongcvleugeld (Stdigen. Actosus Muls.) 2 



Metasternum iets langer. De episternen van den metathorax met parallele zijden. Dekschilden 

 iets langer dan het halsschild (Sidi-gen. Phytosus i.sp.). Lichaam dof zwart, dicht grijs 

 behaard, zeer dicht en lijn bestippeld. Halsschild naar achteren duidelijk versmald, over bet 

 midden met eene langsgroef. Dekschilden naar het uiteinde roodbndnachtig. Gevleugeld. 

 Sprieten en pooten geelbruin, de dijen donkerder. Bij het $ is het vijfde sterniet aan het 

 uiteinde lutgerand en steekt het zesde stomplioekig tiit. Lengte 2—2!, mm. Langs de 

 stranden met baltic lis 2. spinifer Curtis. 



2 Dekschilden even breed als het halsschild. te zameu dubbel zoo breed als lang. De vijfde en 



zesde achterlij fsring geheel-, de zevende alleen O]) de voorhelft zwart. Lichaam doorgaans 



