240 VII. Staphylinidae. — 39. Placusa. — 40. Gyrophaena. 



minder iliclit op liet achterlijf, vooral op de laatste tcrgiten. Dcksciiilden ; langer dan 

 liec lialsschild, vlak. Achterlijf iets toegespitst, liij liet $ het vijfde onbedekt tergiet minder 

 liestippeld, het zesde met een roodachtig glad Indtje in het niidden, aan weerszijden met 

 een zeer klein tandje en daarbniien niet twee scherpe doorntjes. Lengte i,*— 2{mm. Achter 

 dennenschors, in de gangen van Tomicus s te no gra pli n s; ook aan iiiivlüeiendc sappen. 

 Niet inl. In Noord-Frankrijk bij Rijssel en in de Rijnprov. bij Elberfcld (.complanata Kr.) 



lialsschild naar voren meer versmald, iets gewelfd, aan de basis lijn gerand en aan weers- 

 zijden slechts zwak uitgebogen. De bestippeling op bet achterlijf naar het uiteinde bijna 

 even dicht als op de eerste tergiten. Overigens als complanata, doch iets kleiner en slanker. 



Lengte \~ — 2 mm. Achter beukenscliors. Niet inl. In Westfalen (bumilis Er.) 



4 Achterlijf duidelijk, docli niet zeer lijn bestippcld, eenigszins glanzig. Achterhoeken van het 

 balsschild eenigszins afgerond. Deze soort herinnert in hahitns aan Atbeta gagatina, 

 doch is smaller en een weinig gewelfd. Het voorlijf is meer versmald en evenals bet 

 achterlijf iets glanzig. Ook is de bestippeling duidelijker. Dekschilden veelal over het 

 midden lichter geklenrd. Halsschild duidelijk smaller dan de dekschilden, zeer kort, bijna 

 tweemaal zoo breed als lang, naar achteren meer versmald en aan den achterrand zeer 

 llauw uitgcrand, evenals de dekschilden dicht en vrij sterk rimpelig bestippeld. Bij het $ 

 vertoont het zesde onbedekt tergiet op bet midden twee kielvormige verhevenheden, 

 daartiisschen eene derde verhevenheid, welke op den achterrand een tandje vormt; aan 

 weerszijden van de eerste twee verlievenheden nog een zeer 0|i|)ervlakkig bultje en naar 

 buiten aan weerszijden een kort doorntje. Lengte il — 2 mm. Acliter schors van dennen en 

 vooral van eiken, meest in bet najaar. Bij Arnhem in Juni. In de Rijnprov. bij Crefeld. 



I. puoiilio Grav. 



Achterlijf tamelijk dof, zeer dicht bestippeld; de achterhoeken van het lialsschild bijna recht. 

 Lichaam breed en meer gewelfd dan bij pumilio, gemakkelijk te berkennen aan liet veel 

 kortere halsschild en het veel minder dicht-, doch sterker bestippelde voorlijf. Lichaam 

 zwart, iets glanzig. De sprieten, min of meer de zijden van het halsschild, benevens de 

 dekschilden bruin-, soms roodachtig. Eerste sprietlid en de pooten geelachtig, de dijen min 

 of meer bruinachtig. Halsschild tweemaal zoo breed als lang, naar voren merkelijk versmald. 

 Dekschilden iets breeder en veel langer dan het halsschild. Bij het $ vertoont het zesde 

 (Mibedekt tergiet in het midden twee bultjes en van achteren 4 scherpe tandjes en twee 

 zijdoorutjes. Lengte 23- -2^ mm. Achter schors en aan uitvloeiende sappen van eiken, 

 dennen en populieren. Arnhem, Wageningen, Winterswijk en Roermond. In de Rijnprov. 

 bij Düsseldorf; ook bij Norden (inlinia Er.) 1. tachyporoides W'altl. 



40. Gyrophaena Mannerh. 



Lichaani meer of iii/i/ih-r kort 01 dik , Je kop tamelijk vooruitstekend , zeer 

 breed , doch smaller dan het halsschild , met sterk uitpuilende oogen en van achteren 

 meer of minder sterk versmald. Bovenlip van voren afi^eknol of iets uit,i;ebo^en. Voor- 

 kaken met j^e'ivoncti , scherpen top. Tonx tamelijk smal , ongedeeld en aan het uiteinde 

 afgerond of gespleten Li piasters kort, 2- ledig, het eerste lid niet verdikt , onge- 

 veer cylindervormig. lialsschild korter en smaller dan de dekschilden. De voortzetting 

 van het mesosternum reikt tot over het midden der middclco.xae en is naar achteren 

 geleidelijk versmald. Dekschilden langer dan het halsschild, met eene onduidelijke , 

 verdiepte streep langs den naad. Voor- en middeltarscn 4-, de achtertarsen ^-ledig. — 

 JJe larve van G. affinis is door Rey beschreven. — De soorten van dit genus leven , 

 in aantal bijeen , in Fungi , enkelen ook onder vochtige bladeren. 



Van de iS Europeesche soorten komen 10 in Nederland en 5 /// het aant^renzend 

 gebied voor. 



I Het eerste lid der achtertarsen weinig langer dan het tweede. Mesosternum aan bet uiteinde 

 iets uitgerand, tot aan liet uiteinde der middelcoNac reikend. Tong afgerond. Lichaam niet 

 zeer breed 2 



Hel eerste lid der achtertarsen dubbel zoo lang als liet tweede. Mesosternum aan het uiteinde 

 recht afgeknoi, tot op i van de lengte der iniddelcoxae reikend. Tong diep gespleten 

 (Sub-gen. Agaricochara Kr.). Lichaam kort ovaal, in grootte en kleur eenigszins op 

 minima gelijkend, docli meer gewelld en met iets smalleren kop en kleinere oogen. 

 Donkerbruin, weinig glanzig, lijn grijs behaard. Halsschild roestklcurig. Sprieten bruin, de 

 eerste 3 lecdjes, alsoid; de dekschilden, behalve langs den naad en naar de buitenhoeken, 

 benevens het uiteinde van het achterlijf en de pooten geelachtig. Sprieten sterk behaard. 



