VII. STArnYLiNiDAE. -- Pronomaea. — 45. Myi.laena. 247 



Licliaani gcscrcUt, incc parallclc zijMcn. Ilalsscliild iets lirccdcr dan lang, naar acliteren ccn 

 weinig vcr.smakl, met nagenoeg rechte achterhoeken, tlicht en lijn hestippelil , met een dui- 

 delijk hasaalgroel'je. DeUschilden iets hrceder dan, doch even lang als liet halsscliild , grover 

 en cenigszins rimpelig bcstippeld, aan de luiiten-tophueken sterk uitgerand. Achterlij 1' ver- 

 spreid en minder duidelijk hestippeld. liovenzijile glanzig zwart, vooral op de dekscliilden 

 lijn geelachtig behaard en naar het uiteinde gewoonlijk lichter gekleurd. Pootcn rood- ol' 

 gcelroodachtig. Soms het gelieele lichaam meer pckbrnin en ook het eerste sprietlid 

 geelachtig. Lengte iJ -3 mm. Onder ruitende plantenstolVcn en langs rivieroevers. Niet 

 hil. Bij üiisseldorl' en Crellld (rost rata Er.) 



Vlll. Tribus M V L L A 1; N I N I. 



45. Mjilaeiiii Erichs. 



Dit ,(^€11113 herinnert in habitus cenigszins aan de soorten-Tan hef genus Oxypoda 

 met sterk toegespitst aehtcrlijf en is in 't oog vattend door den eenigssins snuitvormig 

 toegespitsten kop , de ver uitstekende , borstelvormis^e , onduidelijk T,-ledige li piasters en 

 de lange kaaktasters. Bovendien is het lichaam uiterst f ju geehagrineerd en zeer fijn , 

 neerliggend, zijdeachtig behaard. Bovenlip vrij groot, weinig breeder dan lang, va?! 

 voren breed afgerond. Voorkaken aan de binnenzijde ongetand. Achterkaaks-lobben zeer 

 lang , geheel hoornachtig. Kin groot , zeer breed en diep vierhoekig uitgesneden ; de tong 

 zeer klein , ongedeeld. Halsschild aan den achterrand even breed als de dekschilden en 

 volkomen daartegen aansluitend , aan de zijden afgerond , naar voren versmald, de 

 achterrand, binnen de nagenoeg rechte achterhoeken, iets uiti:^ebogen. Dekschilden aan het 

 uiteinde , te zamen , stomphoekig uitgesneden , binnen de achterhoeken diep uitgerand of 

 hoekig uitgesneden. Gevleugeld. Voor- en middeltarsen 4-, de achtertarsen ^- ledig. — 

 De soorten van dit genus leven op vochtige plaatsen onder afgevallen bladeren en mos , 

 langs oevers en in aanspoelsel. 



Van. de 14 Europeesclic soorten komen 7 in Nedcrla)id en i in het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 Lichaam li — z\ mm. lang 2 



Lichaam i^ — ij mm., lang 6 



2 Lichaam breed en kort; het achterlijf sterk toegespitst. Dekschilden nagenoeg even lang als 



ot' slechts iets korter dan het halsschild. Het zevende tot tiende sprietlid zeer verlengd. . 3 



Lichaam meer gestrekt, tamelijk smal, soms met min ol' incer parallele zijden; het achterlijl' 

 weinig toegespitst 4 



3 .Achterhoeken van het halsschild cenigszins stomp, naar achteren duidelijk uitgetrokken. De 



grootste soort van het genus, breed en kort gedrongen, gewelfd, dof zwart, zeer dicht 

 zijdeachtig grijs behaard; de dekschilden, bij sterke vergrooting gezien, uiterst lijn geeha- 

 grineerd. Her eerste sprietlid, de wortel der tasters, het uiteinde van het vijfde onbedekt 

 tergiet, nagenoeg het geheele zesde onbedekt tergiet, alsmede de pooten roodgeel; de dijen 

 gewoonlijk iets donkerder gekleurd, de randen der achterlijfsringen veelal bruinachtig. Hals- 

 schild naLjcnoeg half-cirkelvormig, breed, aau weerszijden van de basis sterk uitgerand. 

 Dekschilden even lang als, doch iets breeder dan het halsschild. Rij het J is het zesde 

 onbedekt tergiet scherphoekig verlengd, het zesde sternict afgerond. Lengte 2-23 ram. 

 Onder planteuafval langs oevers van rivieren, slooten en poelen. Ook in aanspoelsel van 

 overstroomingen. Zeer zeldzaam, lienmaal in Januari bij lireda in aanspoelsel van de Mark. 

 In de Rijnprov. bij Crel'cld 1. dubia Grav. 



Achterhoeken van het halsschild recht, niet naar achteren uitgetrokken. Deze soort heeft de 

 korte en spitse gedaante van dubia, doch is veel kleiner en minder gewelfd. De sprieten 

 zijn veel fijner en gewoonlijk naar het uiteinde geelachtig. Lichaam dicht zijdeachtig-grijs 

 behaard. Halsschild naar voren minder versmald, aan weerszijden van de basis bijna niet 

 uitgerand. Dekschilden iets korter dan het halsschild. Achterlijf langer behaard. Onuitge- 

 klcurde exemplaren zijn bruin- of roodbruinachtig, liij het J is het zesde sterniet aan het 

 uiteinde stomphoekig verlengd. Lengte 14 — ij mm. Gemeen onder iilantenafval , steeuen, 

 dood riet en vooral op slib langs oevers 2. intermedia Er. 



4 Dekschilden iets langer dan of nagenoeg even lang als het halsschild. Lichaam die|) zwart. 



