250 VII. Staphvlinidae. — 48. Trichophya. — 49. Habrocerus. 



II. Sub-Familie TRICHOP H YIN AE. 



XI. Tribiis Tri c 11 o p 11 Y I N I. 



48. Trichophya Maiinerh. 



Lichaam cenigszitis vlak gedrukt. Sprieten tamelijk ver voor de oogen , onder den 

 zijrand van het voorhoofd, ingeplant, ii-ledig, de eerste tivcc leedjes groot , de overige 

 haarfijn en in kransen beiuimperd. Bovetilip nagenoeg dubbel zoo breed als lang, aan 

 den voorrand afgerond en vliezig. Kaaktasters vrij lang en krachtig ontwikkeld. Kin 

 recht af geknot ; de tong kort en breed , achter het uiteinde ingesnoerd. Lip tasters uiterst 

 klein, ^ ledig. Dekschilden den mctathorax iets overschrijdend , aan de zijden niet 

 gerand en binnen de achterhoeken zeer zwak uitgerand. Achterlijf op de bovenzijde en 

 langs de zijden beiviwperd. Schenen fijn behaard. Alle tarsen e^-ledig. 



De eenige Europeesche soort komt ook in Nederland voor. 



Deze soort herinnert ecnigszins a.in l'hlococlia r is, doeh is veel grooter; briiinzwnrt, vrij 

 dof en tamelijk diclu en lang grijs behaard. Sprieten, het uiteinde van liet achterlijf en 

 de pooten roodbruin, de dekschilden soms donkerbruin. Voorlijf diclu en rimpelig-, het 

 achterlijf veel fijner en dichter bestippekl. ICop driehoekig, met kleine uitpuilende, dicht 

 aan den acluerrand staande oogcn. Halsschild sterk verbreed, in 't midden eenigszins 

 hoekig, met zeer stompe achterhoeken en breed ingedrukte zijranden. Dekschilden te 

 zamen nagenoeg vierkant, \\ maal zoo lang als het halsschild. Bij het $ zijn de voor- 

 tarsen sterker verbreed. Lengte i\ — 1\ mm. Onder stcenen en plantenafval langs oevers, 

 onder dorre bladeren, achter boomschors, tnsschen vochtige houtspaanders in dennen- 

 boschen, in vochtig Iioutzaagsel, in afzanderijen , ook wel rondvliegende. Deze hoogst 

 zeldzame soort werd eenmaal bij Zutphen gevangen. In België bij Leuven, in de Rijnprov. 

 bij Crcfeld, Aken en Elberfeld; ook in Westfalen i. pilicornis Gylh. 



III. .Sub-Familie H A B R O C ERIN A E. 



XIl. Triluis 11 A lut oc E 11 1 N I. 



49. Habrocerus Erichs. 



Dit genus komt in habitus met Jachinus overeen, doch onderscheidt zich vooral 

 door de, van af het derde lid, zeer dunne en in kransen hc'wimperde sprieten, de 

 scheef af geknotte buitenste tophoeken der dekschilden en de naar bui/en sterk versmalde 

 achterco.xae , bij loelke geen e scheiding tusschen een binnen- en een bui ten blad zichtbaar 

 is. Bovenlip eenigszins vierhoekig , van voren hoekig uitgesneden en '"au een. uiterst 

 kort bewimperden , vliezigen zoom voorzien. Voorkaken kort en zeer scherp. Kin recht 

 a f geknot , de tong zeer du?i vliezig, ongeveer tof aan het midde?i gespleten Halsschild 

 aan voor- en achferrand met 4- , aan den zijrand met 2 haarstippels. Dekschilden den 

 metathora.v iets oversclirijdend , met scherpe zijrandlijst en daardoor met scherp 

 begrensde epipleuren. Prosfcriium achter de voorcoxae vliezig, fnet onbedekte stigmata. 

 Voor- en middelschenen fijn en -rcrsprcid- , de acliterscheticn bijna niet gedoomd. Alle 

 tarsen ^-ledig. 



De eenige Europeesche soort komt ook in Nederland voor. 



Zwartbruin, sterk glanzig, liet vimrlijf onbehaard, het achterlijf eenigszins dof, ten gevolge 

 van de uiterst lijiie, dichte beharing en de lijne, dichte bestippeling. Sprieten, de randen 

 van het halsschild, de randen der achterlijfsringen , het uiteinde van het achterlijf en de 

 pcxiten geelachtig. De zijden van bet lichaam en vooral het uiteinde van liet achterlijf met 

 wiinperharen bezet. Soms is liet halsschild meer donker geelbrtiin. Bij het $ is het vijfde 

 onbedekt tergiet aan het uiteinde breed afgerond; het vijfde sterniet in het midden van 

 den acluerrand iets uitgerand, het zesde driehoekig toegespitst. Bij bet ? is bet vijfde 



