Vil STAPHYi.iNinAE. — 52. Tachinus. 253 



zesdeelig. Alle schenen gedoomd ; alle f ar se n ^-ledi^sf, de eer s/e 3 Icedjes der Toor/arsen 

 bij het $ verbreed. — De larve van T. lafieollis en s uh te r r a n en s zijn door Rey^ 

 die van rufipes door Schiödte en die van humeraHs door Perris besclireven. — 

 De soorten van dit ^s^'-enns leven onder allerlei rottende plantenresten en dierlijke stoffen, 

 als aas en mes/. 



Van de 2iZ Eiiropeesche soorten komen 12 /// Nederland en 3 in het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 Licliaam zeer liiiig en smal, eenigszins cylindervonnig, weinig gliinzig. Acluerlijl' nagenoeg 



met parallelc zijden; liet eerste tot derde onbedekt tergiet vertoont op liet midden twee 

 kleine witte vlekjes ([Snb-gen. Drymoporns Thonis.). Lichaam zwartbrnin, lijn geclia- 

 grineerd. De sprieten, een zeer smalle zoom aan de zijden en aan de basis van liet lials- 

 scliild, een dergelijke zonm aan bet uiteinde der dekscliildeii, welke veelal als een band 

 tot aan de scbonders reikt, alsook de randen der achterlij Tsringcii , het niteinde van liet 

 achterlijf en de pnoteii lichter of donkerder rood. Halsschild vrij dicht en niterst (ijn 

 bestippeld; dekschildcn vrij kraclitig, dicht en onregelmatig, hier en daar eenigszins tot 

 langsrijcn opeengedrongcn-, liei achterlijf daarentegen lijner en meer verspreid bestippeld. 

 Dekschilden dnidelijk langer dan het halsschild. Achterlijf aan weerszijden geelachtig behaard. 

 Hij het $ vertoont liet metasterninn twee luikjes, het vijfde sterniet eeiie breede nitranding, 

 bet zesde onbedekt tergiet 4 zeer korte, breede tandjes, van welke de middelste iets 

 langer dan de buitenste zijn; het zesde sterniet vertoont twee sterk naar bnitcn gebogen, 

 lange, spitse lobben. Bij liet J vertoont het zesde onbedekt tergiet aan bet niteinde 4 

 even lange, smalle, spitse lobben. Lengte 6i — 8 mm. Onder steeiien, koemest en op 

 mestvaalten. Deze lioogst zeldzame soort werd alleen in Limbnrg bij Maastriclit en Roer- 

 mond gevangen. Ook in de Rijnprov. bij Crefcld en Elberfeld; in België in de provincie 

 Luik en in het „ Bois de la Cambre" i. elongatus Gylli. 



Lichaam niet cylindervonnig, eenigszins vlak gedrukt, niet meer of minder toegespitst achterlijf; 

 het eerste en tweede, of ook nog het derde en vierde onbedekt tergiet vertooncn op het 

 midden twee kleine, witte streepjes (Sub-gen. Ellipsotomns Motsch.) 2 



2 Lichaam tamelijk smal, naar voren en naar achteren gelijkelijk versmald, de gelicelc boven- 



zijde lijn maar duidelijk gechagrineerd 3 



Lichaam naar voren verbreed en naar aciiteren versmald, bij iiitzoiideriiig over de gelieele 

 bovenzijde lijn gechagrineerd 4 



3 Lichaam glanzig zwart, de dckscliilden bruin; de schouders, liet uiteinde der dekschilden, de 



zijden en min of meer de basis van het halsschild, benevens de pooten, roodgeel. Sprieien 

 geheel donker gekleurd. Halsschild uiterst fijn-, de dekschildcn iets minder fijn en vrij diciit 

 bestippeld en met zeer zwakke sporen van langsstrepen; achterlijf tamelijk lijn en dicht 

 bestip|)eld, met geelgrauw behaarde zijden. Halsschild zeer verbreed, naar voren versmald, 

 met afgeronde achterhoeken. Dekschilden \\ maal zoo lang als het halsschild. Bij het $ 

 vertoont het zesde onbedekt tergiet 4 scherpe tandjes, van welke de middelste het langst 

 zijn; het zesde sterniet met zeer spits driehoekige slipjes; liet vijlde sterniet vertoont ccne 

 diepe uitranding aan den top, welke aan weerszijden in een scherpen tand eindigt. Bij liet 

 5 vertoont het zesde onbedekt tergiet 4 even lange, spitse tandjes; het zesde sterniet met 

 dicht aaneenstaande slipjes. Lengte 4 — 4^ mm. Zeer verbreid. Onder stecnen, dorre bla- 

 deren, in paardenmest en soms O]) bloeiende dennen en andere planten . . 2. iïmetarius F. 



Lichaam zwart, de dekschilden met eene breede oranjegele schoudervlek , welke zich soms 

 tot bijna over de gelieele lengte uitbreidt, zonder cenige aanduiding van langsstrepen. De 

 eerste 4 sprietleedjes en de randen der aciiterlijfsriiigen roodbruin; de tarsen geelachtig. 

 Halsschild veelal naar de achterhoeken of langs den gebeelen zijrand breed geel gezoomd. 

 Bij ab.c. bicolor Grav. zijn de zijden van het halsschild en de dekschilden op den naad 

 en den achterrand na, geelrood. Bij sommige exeniplarcu zijn halsschild en dekschilden, 

 behalve de zwarte naad, geheel roodachtig-oranjegeel, ook de pooten rood (ab.c. nijicolli.t 

 Eppelsh.). Halsschild zeer lijn en dicht bestippeld, de dekschilden alsmede het achterlijf vrij 

 sterk en zeer dicht bestippeld. Bij het <? liet zesde onbedekt tergiet met 4 stompe tandjes, 

 van welke de middelste scherper zijn, het zesde sterniet in tweeen gespleten, met lange, 

 gebogen scherpe slipjes; liet vijfde sterniet diep en breed uitgcrand, aan weerszijden met een 

 sterken, aan den top gespleten doorn, benevens een gelcaind slipje. Bij het $ vertoont het 

 zesde onbedekt tergiet 4 dooriuies, van welke de middelste veel korter en slanker zijn; 

 het zesde sterniet met bewinipcrde, vrij lange, smalle slipjes en eene gewone uitranding. 

 Lengte 5 — 65 mm. Niet zeldzaam op beenderen en anderen dierlijken afval; ook tusschcn 

 rottende plantenstollen. in oud hout en aan uitvloeiende sappen .... 3. subterraneus L. 



4 Halsschild en dekscliilden sterk glanzig. Halsschild cenkicurig diep zwart, lijn bestippeld, de dek- 



schilden eenkleurig levendig rood, grof en niet zeer dicht bestippeld. Liciiaam overigens zwart. 



