254 VII. Staphylinidae. — 52. Tachinus. 



(ie tasters, de eerste 4 sprictlecdjes en de pootcn rood. De sprieten overigens bruin, de 

 dijen en soms liet uiteinde en de naad der dcl;scl)ilden eenigszins bcroolvt. Achterlijf tamelijk 

 krachtig en niet zeer dicht bcstip|ield, lijn brnin gerand. Halsschild groot en breed, met 

 stompe achterhoeken. Dekschildcn iets langer dan breed. lÜj het J vertoont het zesde 

 onbedekt tergict ecne, van stompe tandjes voorziene middcnlob, welke tandjes door eenc 

 insnijding gescheiden zijn; het zesde stcrniet niet, als gekromde lioorntjes ontwikkelde, 

 middelste lobben; het vijTde sterniet iets nitgeliold en met diep uitgeranden achtcrrand. Bij 

 het J vertoont Iict zesde onbedekt tergiet 4 doorntjes en eene diepe insnijding iii het midden, 

 de buitenste doorntjes zijn zeer lang en krachtig ontwikkeld; het zesde sterniet met bewiin- 

 perdc slipjes, welke door een groefje gescheiden zijn. Lengte bi — 7 mm. Onder koemest, 

 rottende plantenstolVcn, aas en aan hoomsappen. Niet inlandsch. In I5elgie bij St. Gilles nabij 

 Luik, in de Rijnprov. bij Ahrwciler en Elbcrlcld (rul'ipennis Gylh.) 



Halsschild en dekschilden glanzig. Halsschild meestal aan de randen liclitcr gekleurd; de dek- 

 schildcn bij uitzondering eenkleurig rood, in welk geval zij lijn en zeer dicht bestippeld zijn 5 



5 Lichaam 3—4 mm. lang. Het eerste tot vierde onbedekt tergiet op het midden met witte 



streepjes 6 



Lichaam 4^ — 7J mm. lang 8 



6 Halsschild en dekschilden krachtig, doch minder dicht bestippeld. Dekschilden slechts aan het 



uiteinde lijn roodgeel gezoomd. Deze soort gelijkt overigens op ma rgi nellus. Pekbruin, 

 de sprieten roodbruin met roodgelen wortel. Dekschilden korter, te zamen even lang als 

 breed. Halsschild roodachtig, min ol' meer over het midden berookt, veelal geheel rood. 

 Aciiterlijl' krachtig bestip|)eld. Bij het <? vertoont liet zesde onbedekt tergiet 4 korte tandjes, 

 van welke de middelste het langst zijn; het zesde sterniet is uitgesneden, met driehoekige, 

 eenigszins toegespitste slipjes; het vijfde sterniet is diep driehoekig ingesneden. Bij het j 

 vertoont het zesde onbedekt tergiet 4 even lange doorntjes. Onuitgekleurde exemplaren zijn 

 geheel licht roodachtig, met berooktcn kop en halsschild. Lengte 3-35 mm. Niet zeldzaam 

 onder steenen, mos, dorre bladen; ook in aanspoelsel of bij mieren ... 4. collaris Grav. 



Halsschild en dekschildcn lijn en dicht bestippeld. Dekschilden meer of minder scherp geel- of 

 roodachtig omzoomd 7 



7 Halsschild i^ maal zoo breed als lang, nagenoeg even breed als de dekschildcn, met stompe 



achterhoeken. Het eerste sprietlid roodgeel, de overige leedjes donkerder, die naar het uit- 

 einde zwartachtig; het tweede tot vierde sprietlid dun. Glanzig zwart, de zijden en de basis 

 van het halsschild scherp begrensd roodgeel; het uiteinde der dekschilden, de randen der 

 achterlijfsringen, benevens de jiooten eveneens roodgeelachtig; bovendien met een doiiker- 

 rooden band, welke van de schouders ongeveer tot aan het uiteinde der dekschilden verloopt. 

 De bestippcling op het halsschild is fijner dan op de dekschilden. Dekschilden duidelijk 

 langer dan het halsschild. Bij het ^ vertoont het zesde onbedekt tergict 4 lange tandjes, 

 van welke de middelste meer uitsteken; het zesde sterniet is diep ingesneden en van drie- 

 hoekige slipjes voorzien. Het vijfde sterniet met eene hoekige uitranding in het midden. 

 Bij het 2 vertoont het zesde onbedekt tergiet ook 4 tandjes, van welke de zijdelingsche 

 lang, smal en spits zijn. Lengte 3-4 mm. Verbreid tusschen rottende plantenstollen, onder 

 mos, steenen en in aanspoelsel. Vooral in de duinstreken komt deze soort soms in groot 

 aantal voor 5. marginellus F. 



Halsschild ongeveer dubbel zoo breed als lang, minstens even breed, gewoonlijk iets brceder 

 dan de dekschilden, met afgeronde achterhoeken. Sprieten bruin, de wortel roodachtig, het 

 tweede tot vierde lid verdikt. Deze soort is naverwant aan marginellns, doch korter 

 en brceder. De sprieten zijn korter en krachtiger ontwikkeld. Dekschilden weinig langer 

 dan het halsschild. De lichter gekleurde randen van liet halsschild en de dekschilden zijn 

 minder scherp begrensd dan bij marginellus, en meer donkerrood. Bij het <? vertoont 

 het zesde onbedekt tergiet 4 tandjes, van welke de tnssclienruirate der twee middelste 

 ongeveer dubbel zoo breed is als bij marginellus; het vijfde sterniet met eene breede 

 half-cirkelvormige uitranding, waarvan het hasaalgedcelte korrelig is, bij marginellus 

 daarentegen glad. Bij het J vertoont het zesde onbedekt tergict 4 vrij lange tandjes, 

 van welke de buitenste krachtiger, doch nagenoeg even lang als de middelste zijn. Bij 

 onuitgekleurde exemplaren is de grondkleur soms min of meer roodachtig. Lengte 3i— 4 

 mm. In koemest, onder mos, aanspoelsel en steenen. Verbreid en op sommige plaatsen 

 niet zeldzaam 6. laticollis Grav. 



8 Het eerste tot der<le of vierde onbedekt tergiet met witte streepjes in het midden. Dekschil- 



den lichter of donkerder roodbruin, meestal over het midden berookt 9 



Alleen het eerste en tweede onbedekt tergiet van witte streepjes voorzien. Dekschildcn 

 donkerbruin tot zwart 11 



y Lichaam tamelijk smal; hei halsschild even breed of slechts iets smaller dan de dekschilden. 



