256 VII. Staphylinidae. — 52. Tachinus. — 53. Tachyporus. 



slipjes, welke door cenc diepe insnijding, wier basis Mndvnrniig uitsteekt, gesclieidcn zijn. 

 Lengte 5 — 5^ nim. Onder dorre bladeren, rottende plantcnstoti'en , mest en soms aan uit- 

 vloeiende sappen van boomen. Verbreid, docb overal vrij zeldzaam . . . g. palHpes Grav. 



Halsscliild langs de zijden smal geel gezoomd. Dckschildcn te zamen even lang als breed, 

 niei eene uitgerande roodaclitigc sclioiulervlek. Deze soort gelijkt iets op bi p iis 1 11 1 a t iis, 

 docli liet halsscliild vertoont niet de duidelijke, du-arsrimpelige sculptuur. S|irieten en pooten 

 roodgeel. Dcksehilden uiterst fijn en dicht bestijïpeld, aan het uiteinde soms met een zeer 

 smallen, donkcrrooden zoom. Bij het ^ eindigt liet zesde onbedekt tcrgict in 4 tandjes, van 

 welke de middelste langer en scherper en door eene diepe insnijding gesclieiden zijn; het 

 vijfde sterniet is ingedrukt. Bij bet 5 vertoont het zesde onbedekt tergiet eene veel smallere 

 insnijding tusschen de middelste tandjes. Lengte 5J — ó.J mm. In rottende paddestoelen, aas, 

 koemest en onder steenen. Eenmaal bij den Haag. Ook in Hclgle bij Hollogne, Charleroi en 

 Luik (pallinlatus Kr.) 10. scapularU Stepb. 



14 Dckschildcn te zamcn even lang als breed, elk met eene groote, min of meer driehoekige, 

 roode sclioudervlck. S|irieien kort, geheel roodbi'uin, het vijl'de tot tiende lid iets verbreed. 

 Deze sü(^rt heelt den habitus van rufipes; het lialsscbild is lijn en duidelijk dwarsrimpelig 

 en bestippcid. Lichaam overigens zwart, een lijnc basaalrand van het halsscliild, de randen 

 der achterlij I'sringen, benevens de pouten roodachtig; de zijden van het halsscliild soms 

 iets bruin- of roodachtig. Halsscliild korter dan bij rufipes, naar voren meer versmald. Bij 

 oiiuitgckleurde exem|)laren zijn halsschild en achterlijf min of meer roodbruin. Bij het ^ 

 vertoont het zesde onbedekt tergiet twee scherpe middentandjes, welke door eene kleine 

 hoekige insnijding gescheiden zijn; het zesde sterniet met eene vrij diepe groef, het vijfde 

 met eene breede uitholling, welke zich in eene lijne streep voortzet, die wederom in 

 eene breede uitranding uitloopt. Bij het J is het zesde onbedekt tergiet 4-raiidig. de twee 

 middelste tandjes zijn gescheiden door eene zeer breede, korte uitranding; het zesde sterniet 

 met bewimperde slipjes, welke door eene, in 't midden iets getande uitranding gescheiden 

 zijn. Lengte 44— 5J mm. In molin van verschillende boomen, achter schors en in 't voorjaar 

 aan uitvloeiende sappen van boomen. Zeer zeldzaam. Den Haag, Leiden, Rotterdam, 

 Arnhem, Oldeuzaal i). In België bij Brussel en Hastière. In de Rijnprov. bij Aken en Crefeld. 



II. bipustulatus F. 



Dekschilden iets langer dan breed, aan den top fijn roodachtig gezoomd en soms met eene 

 bruine schouderstip. Sprieten, behalve de roodgele wortel, zwartachtig, het vijfde tot 

 tiende lid zeer verlengd. Lichaam zwart, eenigszins gewelfd, zeer fijn bestippcid, vooral 

 op het halsscliild. Een lijne zoom aan de basis van het halsscliild, de randen der achter- 

 lijfsringcn, benevens de pooten roodgeel. Halsscliild met stompe achterhoeken. Bij slecht 

 uitgekleurde exemplaren is het halsschild meer donker-geelachtig gerand en zijn de dekschil- 

 den bruin. Bij het (? vertoont bet zesde onbedekt tergiet twee vrij lange middeiitaiiden, 

 welke gescheiden zijn door eene tamelijk breede insnijding; het zesde sterniet met eene 

 breede groef; het derde en vierde sterniet is uitgehold; het vijl'de aan het uiteinde eenigs- 

 zins driehoekig, met een aantal wimpers. Bij het 5 's het zesde onbedekt tergiet drielobbig, 

 de middelste lob als een jiuntig uitgetrokken plaatje; bet zesde sterniet met bewimperde 

 slipjes, welke door eene gewone uitranding gescheiden zijn. Lengte 5^— 6 mm. Onder 

 steenen, rottende bladeren en paddestoelen, in mest en aanspoelsel; gemeen. 12. rufipes de Geer. 



51^. Tachjporus Grav. 



Bovenlip Tan vorci> rcclit afj^ckjiot . Eiiidlid der kaaklasters klein , pricnivorntix. 

 Sprieten tamelijk slank , naar het uiteinde weinig verdikt , niet zijdelings samcngedrukl. 

 Kop en halssehild kaal. Aehterlijf met seherp opgeriehten zijrand en naar het uiteinde 

 kraehtig liewimperd. Prothorax zonder epimcren ; het mesosternum ongekield. Het zesde 

 onbedekt tergiet hij het S geivoon , bij het % in 4 smalle tanden 'verdeeld. Het zesde 

 sterniet bij het $ diep driehoekig uitgesneden. Minste)is de middelsehenen duidelijk 

 gedoomd. De eerste drie leedjes der voortarsen bij het S sterker- , bij het $ slechts 

 zwak verbreed of getvoon. Aan de middel- en achtertarsefi is het eerste lid nagenoeg 

 even lang als de drie volgende leedjes te zamen Aan alle tatscn is het vierde lid zeer 

 klein. ~ De larve ''an 'J'. e h r x so 111 e l i n u s is door Schiödte beschreven. — De soorten 

 van dit genus leven onder mos , tusschen dorre bladeren en in aanspoelsel. 



Van de 18 Europeesche soorten komen 12 in Nederland en i /'// het aangrenzend 

 gebied voor. 



1) Een Pt'llip,>:7iiis oimilpcklciird lACiuiilLiar uil (ndt'tnrtril . v;m ij.'ii lirer f.', ili' \nf^ i'un Diif^hitrf/h untv;ingcn, >v;is lioor 

 inij U-u umtvlitf ala I. se :i ji ii 1 ;t r i s m-dfU-niiiut-t'rd. 



