258 VII. Staphylinidae. — 53. Tachyporus. 



lic: midden iets beroola. Habitus en Uleiir van cliry sonie I in u s, doch veel lileincf, 

 smaller en minder gewelfd. Sprieten bruin, met gcelaclitigcn wortel. Halsschild korter en 

 smaller. Deksdiilden iets sterker en meer verspreid-, bet achterlij I' iets sterker bestip|ield. 

 Acluerlijl' zwart, de ringen geel gerand. Bij het f zijn de eerste drie leedjes der voortarsen 

 iets verbreed. Onder plantenatval, mos en in gras. Verbreid, docli vrij zeldzaam. 6. tersus Er. 



7 Halsschild geheel geelrood, hoogstens op het midden iets berookt 8 



Ilalsscliild zwart, met naar de achterhoeken sterk verbreeden, roodgelen zijrand. Dekschilden 

 rood, eene driehoekige sciitellair-vlek en een randzoom, welke bijna tot aan het niteinde 

 reikt, zwart. Achterlij 1' zwart, de ringen geelachtig gerand. Sprieten langer en dunner dan 

 bij ch r ysom elin us. Halsschild langer, met meer afgeronde achterhoeken. Dekschilden 

 langer. Bij het $ zijn de eerste 3 leedjes der voortarsen sterk verbreed. Lengte 3^-4 

 mm. Zeer gemeen; terzelfder plaatse als ch ryso mei in us. Ook soms bij mieren. 



5. hypnorum F. 



8 Scutellair-vlek der dekschilden klein, niet op den naad uitgetrokken, nekschilden sterk en 



verspreid bestippeld, overigens geheel roodgeel. Halsschild geelrood, soms met een donker 

 vlekje op het midden. Kop zwart, de dekschilden roodgeel. Achterlijf zwart of bruin, 

 met geel gerande ringen. Sprieten vrij lang, roodachtig, het vijfde tot elfde lid soms iets 

 donkerder. Halsschild iets brecder dan de deksciiilden, met afgeronde achterhoeken. Dekschilden 

 iets langer dan het halsschild, naar het uiteinde iets versmald, met lljne korte haartjes aan 

 de zijden. Bestippeling oji het achterlijf dichter dan op de dekschilden. Bij het $ zijn de 

 sprieten langer behaard en de eerste drie leedjes der voortarsen iets verbreed. Lengte 

 2j — 3t iiini. Verbreid en niet zeldzaam onder mos, plantenafval, op vochtige plaatsen. 



3. solutus Er. 



Scutellair-vlek der dekschilden ccnigszins driehoekig, zeer groot en min of meer over den 

 naad uitgetrokken. Halsschild cenkleurig roodgeel of slechts op het midden een weinig 

 berookt. Dekschilden dicht bestippeld, meer rood, aan de zijden tot over het midden 

 breed zwart gezoomd. Deze soort is zeer verwan: aan solutns. Sprieten iets dunner. 

 Halsschild korter, nagenoeg even breed als de dekschilden. Dekschilden langer, naar het 

 uiteinde nauwelijks iets versmald, veel iijner bestippeld, met lange zwarte haren aan de 

 zijranden. Achterlijf meer behaard. Bij het g zijn de eerste drie leedjes der voortarsen 

 vrij sterk verbreetl. Lengte aj — 35 mm. Zeer gemeen onder stcenen, plantenafval, mos, 

 in aanspoelsel en soms op bloemen of bij mieren 4. chrysomelinus L. 



9 Kop duidelijk bestippeld. Halsschild rood- of geelachtig, ongevlckt. Deze soort heeft den habitus 



van een kleinen chrysomelinus, doch is smaller. Sprieten korter. Dekschilden langer dan 

 het halsschild, meer behaard, aan de basis meer of minder uitgebreid zwart of zwartbruin; 

 overigens min of meer lichtrood, of wel eene roodachtige X-vormige vlek bevindt zich 

 over de beide donkere dekschilden te zamen. Soms zijn de dekschilden bijna geheel donker, 

 terwijl dan slechts een brecde roode zoom aan het uiteinde overblijft, liestipiitling minder 

 dicht. Bij onuitgekleurdc exemplaren zijn halsschild en dekschilden geelachtig, inin of meer 

 bruin gevlekt. Bij het $ zijn de eerste 3 leedjes der voortarsen iets verbreed en de middel- 

 tarsen meer behaard. Lengte il — 2\ mm. Onder steenen, durre bladeren, dood riet, mos, 

 stukken hout en soms bij mieren. Verbreid doch vrij zeldzaam. 



(^humerosus Er.) ~. atriceps Stepli. 



Kop niet of zeer onduidelijk bestippeld 10 



10 Lichaam kort en breed. Dekschilden iets korter dan het halsschild, zwart, soms ie:s irisee- 



rend, aan lie: uiteinde en soms aan den naad roodachtig, zelden cenkleurig zwart. Halsschild 

 geelrood; de kop zwart; de randen der achterlij fsringen zeer smal r.iodachtig; de pooten 

 geelachtig. Halsschild met vrij duidelijke achterhoeken. Dekschilden, even als het halsschild, 

 zeer onduidelijk-, he: achterlijf daarentegen zeer lijn en dicht bestippeld. Ongevleugeld. 

 Bij het i is'he: vijfde sternie: uiigerand, het zesde als gewoonlijk hoekig ui:gesneden. 

 De eers:c 3 leedjes der voor:arsen sterk verbreed. Lengte 2j — 3-^ mm. Onder mos, in bosch- 

 en duinstreken. Uiterst zeldzaam. Zurphen, Leiden, Roermond, Aalbeek (Limburg). Ook 

 in België en in de Rijnprov. bij Aken , Crefeld en Diisseldorf 8. ruficoUis Grav. 



Lichaam kort-ovaal. Dekschilden langer dan he: halsschild, zwar: of bruin. Halsschild zwar:- 

 achtig of |)ekbruin, rood- of gcclacluig gerand 11 



11 Halsschild, dekschilden en ach:erlijf zwar:. Dekschilden vrij duidelijk-, eenigszins rimpelig 



bestippeld, met rood- of geelaclitigen zoom aan den achterrand, welke zich soms min of 

 meer langs den zijrand voortzet. Lichaam sterk glanzig. De eerste 2 of 3 sprietleedjes geel- 

 achtig; de achterrand en de zijranden van het halsschild, vooral naar de achterlioeken, de 

 randen der achterlij fsringen en de pooten geelrood. Halsschild breed , naar voren aanmerkelijk 

 versmald, met afgeronde achterhoeken. Dekschilden iets langer dan het halsschild, lijn behaard. 

 Achterlijf lijn-, naar het uiteinde meer verspreid bestippeld. Bij het J* zijn de eerste 3 leedjes 



