26o VII. Staphylinidae. — 55. Conurus. 



aa7i het uiteinde krachtig hcwimperd , het zesde onbedekt tergiet bij het c? ongedeeld, 

 bij het 5 /;/ 4 tandjes gespleten. Het zesde stemlet bij het c? uitgerand, bij hei ? afge- 

 rond. Voorschenen aan den buitenrand uiterst dicht met korte doorntjes bezet. De eerste 

 3 leedjes der voortarsen gewoonlijk ook bij het ? , doch zwakker dan bij het $ verbreed. 

 De gehecle hovcnzij de - van het lichaam Jijn neerliggend behaard. — De larve van 

 C. 'litorei/s is door Perrls beschreven. -- De soorten van dit genus leven tusschen 

 schimmelende, afgevallen bladeren, rottende plantenstoffcn , in vermolmd hout en achter 

 schimmelende boomschors. 



Van de 14 Europcesche soorten komen 5 /// Nederland en i /// het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 DcksdiiUIen elk nabij de basis met ccne diiick-lijkc rood- of geebclitige vlek 2 



Dekscliildeii zonder liditerc vlek aan de basis 4 



2 Deksdiilden langs de zijraiidcn en aan liet niteinde met lange wimperliaien. Rovenzijde zwart, 



lijn sTcelatlitig bebaard. Kop en lialssebild tamelijk glanzig. Basis en uiteinde der sprieten, 

 ecne "scboudervlck, welke zidi tot aan bet uiteinde van den naad boogsgewijs voortzet, alsook 

 de pooten roodgeel. Halssdiild met stompe aehtcrboeken. Deksdiilden l langer dan bet bals- 

 scbild, fijn docb niet zeer dicbt bestippeld. Bij liet $ is het eerste lid der voortarsen langer 

 dan de twee volgende leedjes te zanien en dikker dan bet tweede lid; bet zesde sterniet 

 is drieboekig uitgesneden. Bij bet ? is bet zesde sterniet afgerond en bewimperd, bet zesde 

 onbedekt tergiet is van 4 tandjes voorzien. Lengte i| — 2i mm. Acliter boonisebors en in 

 vermolmd bout. Eenmaal bij Berkel nabij Delft in Juli. Ook in de Rijnprov. bij Clccf en 



Düsscldorf en in België in de prov. Brabant i. bipunctatus Grav. 



Dckscbilden zonder wimperharen. Lengte 4—44 min 3 



S Licbaam uiterst fijn bestippeld. De oranjegele dwarsvlek aan de basis der deksdiilden is kort 

 en breed en reikt nimmer lot aan den naad of den zijrand. Hiilssdiild ongeylekt, docb aan 

 de basis zeer smal roodacbtig gezoomd. Deze soort beeft den habitus van 1 ito reus, docb 

 de kleur van b iini n c ta tus;" zij is brceder en meer gewelld dan eerstgenoemde soort. 

 De sprieten zijn korter en reiken niet over de basis van bet halssdiild. llalsscbiid breeder, 

 met stompe, niet naar achteren uitgetrokken aditerboeken. Dckscbilden iets langer dan het 

 halsschild, evenals bet achterlijf geelachtig bebaard. Achterlijf lijn en zeer dicbt bestippeld, 

 aan den zijrand en vooral naar bet uiteinde lang bewimperd, de ringen geelachtig gerand. 

 Bij het $ zijn de voortarsen iets meer verbreed dan bij het J; bet zesde sterniet is sterk 

 driehoekig ingesneden. Bij het J vertoont het zesde onbedekt tergiet 4 tandjes. Lengte 

 4— 4J mm. Onder mos, in vermolmd bout en paddestoelen, ook in kelders. Niet iiil. Zij 

 komt in de Rijnprov. bij Crefeld, Düsscldorf en Aken voor . . . (bi pus t ulatus Grav.) 



Lichaam uiterst lijn gediagrinecrd. De gele of roodgele vlek op de deksdiilden verloopt min 

 of meer in schuine richting van af de basis naar het midden van den naad. Halssdiild aan de 

 rechte, eenigszins naar achteren uitgetrokken achterhoeken breed geel gevlekt. Licbaam 

 donkerbruin, tamelijk dof, lijn en zeer dicht zijdeachtig bebaard. Basis en uiteinde der sprieten , 

 de randen der achtérlijfsringen en de pooten "geel. Naad en uiteinde der deksdiilden veelal 

 roodachtig gerand. Deksdiilden ^ langer dan het halssdiild. Bij onuitgekleurde exemplaren is 

 de grondkleiir licht roodbruin. Bij het $ zijn de voortarsen verbreed; bet zesde sterniet is 

 diep driehoekig intgcrand. Bij bet ? steekt bet zesde sterniet uit en is bet zesde onbedekt 

 tergiet van 4 tandjes voorzien. Lengte 4— 4i mm. Verbreid, onder rottende plantenstolVen, 

 in vermolmd hout, achter boomschors en soms hij Lasi us fu li gi n osus. . 2. Utoreus L. 



4 Epii'leuren der dekschilden smal en nagenoeg onbehaard. Lichaam 1^—2; mm. lang. Deze 



soort is zeer verwant aan immac ulatus, doch kleiner, naar verhouding iets korter en 

 breeder en ook iets duidelijker bestippeld. Halsschild zwartbrinn, roodbruin of geelachtig, 

 met eenigszins afgeronde aducrhoeken. Dekschilden iets korter of even lang als bet bals- 

 schild, zwartbruin of bruin, aan het uiteinde geelachtig gerand; soms zijn zij nagenoeg 

 geheel licht roodbruin. Zwartbruine exemplaren, bij welke de dekschilden korter dan het 

 halsschild zijn, vormen het ras pc'.icidar'tus Grav.; licht gekleurde exemplaren met langere 

 deksdiilden i het ras Uy'idus Er. Bij het $ zijn de voortarsen iets verbreed. Vooral het ras 

 liriiliis in bet voorjaar zeer gemeen onder steenen, dorre bladeren en oud hout. Het ras 

 pediciilciritis zeldzaam; Rotterdam, Valkenburg .... (lividus Er.) 3. pedicularlus Grav. 

 Epipleurcn der dekschilden breed en even duidelijk bebaard als de bovenzijde. Lichaam 

 23 — 4 mm. lang 5 



5 Eindlid der, naar bet uiteinde weinig verdikte, sprieten veel langer dan breed. De zijilen yan 



het halsschild voor de zeer stompe, eenigszins afgeronde achterhoeken tamelijk sterk alge- 

 rond. Lichaam zwart of zwartbruin, eenigszins dof, vooral de dekschilden en bet achterlijl; 



