VII. Stai'Hvi.inidae. — 55. CoNURUS. — 56. I5RVOCUARIS. 261 



vrij lang cii dicht grijs beliaard; zeer lijn en zeer dicht bestippcld. Sprieten geclrood, in 

 het midden gewoonlijk iets donkerder gcklcnrd, langer dan kop en halsschild te zamcn. 

 Halsschild naar voren sterk versmald, de achterrand lijn roodgeel gerand. Dekschildcn 

 duidelijk langer dan het halsscliild, naar liet uiteinde iets versmald, roodbruin, aan de basis 

 veelal "iets berookt. Achterlij fsringcn breed roodgeel gerand, liij oiuiitgekleurdc exe njilarcn 

 is het geheele lichaam roodgeel. Bij het J* zijn de voortarsen verbreed; het zesde sttrniet 

 is aan het uiteinde iets uitgerand. Lengte 3J— 4 mm. Gemeen onder stccuen, dorre blade- 

 ren, vermolmd hout, mos, op vochtige plaatsen; ook soms bij mieren. Hare bewegingen 



zijn cenigszins spartelend 4- pubescens 1'ayk. 



Eindlid der naar het uiteinde sterk verdikte sprieten iets hreedcr dan oF even breed als lang. 

 De zijden van het lialsschild voor de meer scherp aangeduide stompe achterhoeken weinig 

 afgerond. Dekschildcn doorgaans donkerder gekleurd. Overigens in kleur en habitus met 

 ))nbescens overeenkomend, doch veel kleiner. Lengte 2^—2; mm. Verbreid op voclitige 

 plaatsen onder plantcnalVal en dorre bladeren .... (fuscidus Er.) 5 immaculatus Steph. 



XV. Tribus Bol ITO BI INI. 



56. Bryocharis Boisd. el Lacoiil. 



Dit genus is navcr-iiiant aan Bulilobius en vooral onderscheiden door het zeer 

 groote eindlid der liptasters , hetwelk veel dikker dan de eerste fjvee leedjes en aan 

 den seheef a/geknotten top uitj^ehold is ; ook is het eerste lid der middel- en aehter- 

 tarsen op de onderzijde met eenige fijne doorntjcs bezet. Bij het i zijn de eerste drie 

 leedjes der voortarsen meer of minder verbreed. De soorten van dit ^i^eniis leven 

 onder mos en in molm van oude boom en. 



Van de 6 F.uropeesehe soorten komen 4 /// Nederland voor. 



1 Dekschildcn met eenige meer of minder duidelijke stipiielrijen, overigens onbestippcld. 



Halsschild zwart - 



Dekschilden over de geheele oppervlakte vrij diclit of meer verspreid en sterk bestippeld . . 3 



2 Voorcoxae zwartachtig. De eerste 3 en de laatste 1 sprietlcedjcs geel, het derde en tiende 



lid soms berookt De middelste stippels aan den voorrand van het halsschild staan nagenoeg 

 even ver van elkaar als van de b'jitenste stippels. Licliaam glanzig zwart, de mond en de 

 pooten geelachtig; de dekschildcn, de vijfde achterlij fsring, behalve het zwarte basaal- 

 gedeelte en de zesde geheel roodachtig. 'Dekscliilden en achterlijf een weinig iriscereud. 

 Halsschild naar voren vrij sterk versmald, met stompe achterhoeken. Dekschildcn langer 

 dan het halsschild, met ccne middenrij van 4 tot 5- en eene naadrij van 4 tot 7 sti()- 

 pels. Achterlijf kracluig doch niet zeer dicht bestippeld. Bij liet $ zijn de voortarsen 

 sterk verbreed. Het laatste sprietlid is meer dan dubbel zoo lang als het tiende; het zesde 

 sterniet is lobvormig verlengd en aan den top bewimperd, met eene sterk behaarde mid- 

 dengroef. Lengte 7—8 mm. Zeer zeldzaam. In rottende boomstronken , tnssclien dorre blade- 

 ren, onder mijs en steeuen. Breda, den Haag, Loosduinen, Hilversum, .'\rnhem. Roermond, 

 Crailoo (Drenthe),Maastriclit. In de Ivijnprov. bij Aken en Crefeld . i. cingulatus Mannerh. 

 Voorcoxae geelachtig, soms aan de basis iets berookt. De eerste 4 sprietlcedjcs geel, het 

 laatste lid soms min of meer berookt. De middelste stippels aan den voorrand van het 

 halsschild zijn van elkaar verder verwijderd dan van de buitenste stippels. Deze soort 

 gelijkt zeer op cingulatus, doch is kleiner en smaller. Sprieten korter en slanker, met 

 minder verlengde leedjes Zeer zelden zijn .Ie dekschilden een weinig berookt. Onuitgc- 

 kleurde (?) exemplaren met geelrood halsschild zijn als ^merdarius Gylh. beschreven. Bij 

 het $ zijn de voortarsen iets verbreed. Het elfde sprietlid is bijna gelijk aan de 3 vooraf- 

 gaande "leedjes te zamen; het zesde sterniet is minder lobvormig verlengd en iets bewim- 

 perd. Lengte 54—7 mm. Onder steenen, mos, plantenafval, dorre bladeren, achter boom- 

 schors, in aanspöelscl en soms in paddestoelen of bij Lasins fuliginosus. Verbreid doch 

 vrij zeldzaam. De vorm mcrdarius zag ik nimmer 2- analis F. 



3 Gevleugeld. Dekschilden sterk en dicht bestippeld, veel langer dan liet halsschild. Deze soort 



heeft den habitus van cingulatus. De bestippeling van het achteriijf is iets minder dicht, 

 vooral in 't midden van de eerste tergiten. Lichaam roodachtig. Kop en achterlijf zwart of 

 bruinzwart. Sprieten geelrood. Halsschild langs de zijden afgerond, naar voren aanmerkelijk 

 versmald. Je basaalrand aan weerszijden iets uitgerand, met twee stippels diclit bij elkaar 

 in het midden op de voorzijde. Dekschilden, evenals het achterlijf, een weinig iriseerend. De 

 achterlij fsringen zijn rood gerand, de laaisten gelieel roodachtig. Onuitgekleurdc exemplaren 



