VII. Stai'iivlinidak. — 57. BoLiTOBius. 263 



3 De basis van hci lialsschiUl iiict gcraiul. Het cimllid der Sjirietcn nageiioe;; even lang als de 



twee voorafgaande leedjes te zamen. Scliildje zwart; de beide gele drieliocliige dwarsvleklten 

 aan de basis der dcUscliilden door den breeden , zwarten naad geseheiden. Licliaani sterk 

 toegespitst, glanzig geclrood. Kop, bor'it, middel- en acluereoxae en liet vijlde tot tiende 

 sprietlid zwart. Het achterlijf is geclrood. liet uiteinde, behalve de basis en den gcelaclnigcn 

 of breed geel gezoomden acluerrand van den zevenden ring zwart. Dekschilden langer dan 

 het lialsscliild, niet eenc naad- en niiddcnrij nit (5 tot 8 stippels bestaande. Achterlijf ver- 

 spreid en sterk-, naar bet uiteinde iets ilichter besti|ipcld. Hij het <? is liet laatste sprietlid 

 iets langer dan de txyee voorafgaande Iccdjcs te zanien; het zesde stcrniet aan de zijden 

 vrij dicht bestippeld, langs bet luidden glad, aaii den achterraiid afgeknot of zwak uitgerand. 

 Lengte 5 — 65 inni. Zeer gemeen in paddestoelen, vooral in de heidestreken. 



(atricapillns K.) i. lunulatus I,. 



De basis van het lialsschild lijn gerand. Het eindlid der sprieten veel korter dan de iwee ■ 

 voorlaatste leedjes te zaïnen. Schildje geel; de gele dwarsvlekken aan de basis der dek- 

 schilden stooten op den naad bijna tegen elkaar. Overigens in habitus en kleur met 1 11 11 n- 

 latiis overeenkomende, doch doorgaans Iets kleiner. Sliddelcoxae grootendeels gccladuig. 

 De beide rijen der dekschilden uit 4 tot 5 stippels bestaande. Achterlijf iets meer bestippeld. 

 liij liet $ is het zesde steniiet aan den top afgeknot. Lengte 4 — 5 mm. In paddestoelen, 

 onder mos en acliter boomschors, N'iet inlandsch. In België bij Verviers en in de Rijiiprov. 

 bij Crefeld (lunulatus Er.) (pn lelie Uns Mannh.) 



4 Geel- of bruinrooil, eeiie grooie driehoekige vlek in de achterhoeken der dekschilden, het 



metasternnm en het achterlijf zwart, de eerste 4 sprietleedjes en de pooten roodgeel, de 

 overige sprietleedjes, behalve het roodachtige uiteinde van het eindlid, zwartbruin. Dek- 

 schilden met breed gegroefde middenrijen. Eindlid der sprieten dubbel zoo lang als het voor- 

 laatste lid. Bij het $ het zevende sterniet met een kielvormig bultje. Lengte 6 — 75 mm. 

 Niet inlandsch. Zij zou in de Rijnprov. gevangen zijn (bicolor Grav.) 



Kleur veranderlijk, de kop echter altijd zwart of bruin. De middenrijen der dekschilden niet 

 of slechts smal verdiept 5 



5 Zevende tot tiende sprietlid langer dan of even lang als breed 6 



Zevende tot tiende sprietlid duidelijk breeder dan lang. Naverwant aan exoletns, doch zeer 

 veranderlijk in vorm en kleur. Kop zwart, het halsschild donkerbruin, geel gerand, de dek- 

 schilden geelachtig, aan het uiteinde en oin het schildje donker gevlekt. De vlekken der 

 dekschilden ontbreken veelal, evenals die van het halsschild, waardoor het lichaam geheel 

 geelachtig is met zwartachtigeu kop en naar het uiteinde berooktc sprieten. De kop en de 

 liekschilden zijn iets korter dan bij c^oletus. Dekschilden met rijen van 3 tot 6 stippels, 

 welke ook soms nagenoeg ontbreken kunnen. Achterlij I' dichter bestippeld, op de eerste 

 tergitcn wat Hjner. Bij liet ras hiiiuttains Stcph. is het lichaam geclrood, doch neemt de 

 zwarte kleur liet geheele Inisscliild in, behalve aan de zijrandcn en aan den basaalrand; zoo 

 ook de dekschilden behsive eene scheeve vlek aan de basis, alsook het achterlijf, belialve 

 de randen der ringen. Bij een exemplaar uit den Haag zijn lie dekschilden nagenoeg gelieel 

 zwart. Bij het $ vertoont het zesde stcrniet een gladden driehoekigen langsindrnk in 't 

 midden, welke aan den top als een klein kielvormig bultje opgericht is. Lengte 25 — 4^ 

 mm. Zeer gemeen in paddestoelen 4. pygmaeus F. 



6 Halsschild aan de basis lijn gerand. Dekschilden met eene zwarte .scutellair-vlek, welke zich 



min of meer langs den naad voortzet, en eene zwarte vlek aan den buiteii-tophoek, welke 

 niet tot aan den acluerrand reikt en ook zelden den zijrand bereikt. Deze soort is ook zeer 

 veranderlijk in kleur en grootte. Lichaam geelachtig, het halsschild iets roodachtig, gewoonlijk 

 met eene meer of minder duidelijke donkere middeuvlek, welke echter ook dikwijls ont- 

 breekt. Achterlijfsrin Jen aan de basis min of meer zwartachtig of bruin, ofwel geheel 

 roodachtig, behalve de achtste ring, die aan de basis bruinachtig is. Kop zwart. Soms ont- 

 breken de vlekken op het halsschild en de dekschilden nagenoeg geheel. Halsschild naar 

 voren versmald, met stompe achterhoeken. Dekschilden veel breeder en veel langer dan het 

 hal.sschild, niet eenc, soins iets verdiepte naad- en middenrij van 6 tot 11 stippels. Achterlijf 

 sterk-, doch zeer verspreid-, naar het uiteinde iets dichter bestippeld. Bij het $ vertoont 

 het zesde sterniet een langsindrnk in het midden en aan de basis eene kielvormige verhe- 

 venheid of een bultje. Lengte 4 — 5 mm. Vrij zeldzaam. In rottende paddestoelen. Breda, 

 Vorden , Roermond en Maastricht. In België bij Leuven en Tervueren. 



(trimaculatus Steph.) 2. trinotatus Er. i) 



Halsschild aan de basis niet gerand. Dekschilden slechts met eenc min of meer uitgebreide 

 zwarte vlek aan den buiten-tophoek, welke tot aan den acluerrand reikt. Halsschild eenkleurig 



1) De uil Cifif'ld, Dii^si^ldurf ru Belj;ie veriiii'ldt' eXL'iu|»l3reii van It. Iri in acii hi t us I'ayk.. biMiuuivii tot B. trinütalus 

 Er. Ecrslgpnufiiidr suurl wordl iiKxr in OusIl-IijIy Europa aangelruflen. 



