VII. SrAi'HYLiNinAi':. — 59. Mvcetopokus 265 



Sprieten liniin met geeluclitig eerste lid, ol' wel i;eelaclnig en alleen in liet niiililcn berooki. 

 Kop eenigszins langwerpig en naar voren versnialil. Kin veel langer ilan aan ilen voorraml 

 breeil. llalsseliild naar voren duidelijk versmald, aan. weerszijden van de basis met twee 

 stippels. Dckschilden veel langer dan of even lang als liet lialsscbild, met cene naad- en 

 middcnrij van 5 tot 1 1 sti|ii)els. Achterlijl' vrij dielit en tamelijk krachtig besiippeld. Bij de 

 var. loiijiiconih Miikl. is de kop korter, ongeveer even lang als breed, de kin zeer weinig 

 langer dan aan den voorrand breed; de kop en de dcksebilden geel, zelden met eene 

 zwarte vlek op de dekseliilden; bet achterlij 1' veelal grootcndeels geelrood , de voorlaatste 

 ringen aan de basis donkerder. Bij het $ is het vijfde sterniet meer oCminder diep uitgerand, 

 in de nitranding met gele haartjes in 't midden en zwarte haartjes aan de zijden; het zesde 

 sterniet scherp" driehoekig ingesneden, aan weerszijden met een haarbnndelije. Onnitge- 

 kleiirdc eKem|ilarcn zijn geheel geel of niet eenigszins berookt achterlijf en cene meer ol' 

 minder duidelijke, donkere vlek aan de basis der dckschilden. Lengte 3—4 mm. Zeer 

 gemeen onder steenen , plantcnafval, dorre bladeren, mos, in aanspoelscl en soms bij 

 Lasius umbratus. De var. loiigiconiis werd nog niet in Nederland waargenomen. Zij 

 zon in Westfalen voorkomen. Volgens Oiinglbiiiicr is deze eene goede soort. 



]. splendidus <".rav. 



Sprieten vrij kort, zelfs de ba.sis der dekschildcn ternanwernood bereikend, naar het niteinde 

 verbreed, de meeste Iccdje's breeder dan lang. Achtertarsen lang, de eerste drie leedjes- 

 even lang als de schenen, het vijfde lid langer dan het vierde. Epipleiiren der dckschilden 

 naar voren niet versmald (Sub-gen, Mycetoporus i.s]).) - 



Dckschilden met 2, 3 of 4 langsrijen van stippels over het midden, daaronder niet begrepen 

 cene naad- en cene uiterste randrij S 



Dek,scliildcn slechts met eene enkele rij stippels over het midden 7 



lialsscbild, behalve de stippels nabij den voorrand, zonder bijkomende stippels aan weers- 

 zijden van het midden. Zie ook bij jni n c t u s Gylh. (ab. semirufiis Heer) 4 



Hal.sschild, behalve de stippels nabij den voorrand, met twee, bij bicolor Miikl. met drie 

 bijktnnende stippels ter weerszijden van bet midden; deze zouden ook kinincn ontbreken 

 ('st-minif'ns Heer). Lichaam geelrood of licht roodachtig, de kop, de omgeslagen zijden der 

 dekschildcn gewoonlijk, bet sternuni en de basis der achterlijfsringen zwart. Sprietwortel 

 en pooten geelachtig. Dekschildcn soms over het midden bruin gevlekt, eenigszins iriscerend. 

 Sprieten korter dan bij rufescens, met breedere leedjcs. Hal.sschild korter, breeder en 

 naar voren meer versmald. Dekschildcn eveneens korter, met eene middenrij van 8 tot 10 

 stippels en daarnaast cene tweede rij, int weinige stippels bestaande. Achterlijf iets dichter 

 en krachtiger bcstippeld. Lengte 4—4.) mm. Onder mos, dorre bladeren, achter dennen- 

 schors en in plantcnafval. Vrij zeldzaam. Amsterdam, Utrecht, Rotterdam, Leiden, den 

 Haag, Brommen, Amerongen, Berg-en-Dal en Roermond, (imnctatus Fanvel) 4. punctus Gylh. 



Dekschildcn, behalve de naad- en rand-stippelrij nog met 4 rijen van 12 tot 14 stippels over 

 bet midden. Halsschild niet breeder dan de dekschildcn. Lichaam tamelijk breed, glanzig. 

 Kop zwart, de dckschilden en het achterlijf lichter of donkerder bruin of zwartachtig, sterk 

 biauwachtig-iriscerend; het midden van het halsschild en de sprieten donkerrood, de eerste 

 twee sprietlecdjes, de randen en soms ook het midden van het halsschild, eene schondervlek 

 en een smalle zoom aan het niteinde der dckschilden, de randen der achterlijlsringcn , 

 benevens de pooten geelachtig. Bij var. "luevicoUis Epp. is het halsschild zwart, met rood- 

 acbtigen achterrand; de dckschilden rood, de omgeving van het schildje en de omgeslagen 

 zijden zwart. Halsschild kort, met sterk afgeronde achterhoeken en met eene dwarsrij van 4 

 sti|)pels nabij den voorrand, alsmede 4 stippels aan den achterrand. Dekschilclen veel langer 

 dan het hal.sschild, aan de buitenhoeken met eene plooi. Achterlijf tamelijk lijn en verspreid 

 bcstippeld. Lengte 3J~5 mm. Onder mos, dorre bladeren, plantcnafval, achter dennen- 

 schors, in Sjihagnum en paddestoelen. Zeer zeldzaam. Den Haag, Arnhem, Maarsbergen 

 en Roermond. In" de Rijnpróv. bij Crcfeld (lucidus Er.) 2. rufescens Steph. 



Dekschildcn, behalve de naad- en rand-stii>pelrij slechts met twee stippelrijen over het midden, 

 van welke de binnenste soms slechts door 2 tot 4 stippels nabij het uiteinde kan aange- 

 duid zijn 5 



Halsschild zeer kort en breed, iets breeder dan de dekschildcn. De binnenste stippelrij 

 der dekschildcn slechts nabij het uiteinde aangeduid. Lichaam zwart, de achterrand en soms 

 ook de zijrand van het halsschild, benevens de dckschilden, welke gewoonlijk over het 

 midden donkerbrui)! zijn, roodachtig. Habitus van rufescens, doch in den regel veel 

 grooter; de dekschildcn, evenals het achterlijf, sterk iriscerend, met 3 duidelijke rijen, 

 elk van 8 tot 12 stippels, cene zij-, cene naad- en eene middcnrij, de vierde is bijna 

 niet aangeduid. Dckschilden met parallele zijden. Lengte 44 — 3^ mm. In dennenbos- 

 schcn onder afgevallen dennenuaaldcn. Niet inl. In België bij Luik en in de Rijnpróv. 

 bij Diisseldorf ' . . . (M S rke 1 i i Kraatz) 



