266 Vil. STArHYLlNIDAE. — 59. MVCETOPORUS. 



Ihilsschikl zeer .sra.il en gestrekt, niet lirecJer daii de dekschilden. De binnenste stippelrij der 

 deUscliikIcn goed ontwikkeld en uit een 6-tal stippels bestaande . 6 



6 Meiasteriium tnssclien de niiddelcoxae smaller dan de troebantcrs. Ki)p berookt, lialsschild en 



dekscliildcn geelrocd. Lichaaiti smal; de sprieten kort en dik, liet zevende tot tiende lid 

 zeer breed. Halsscliild zonder bijkomende stippels aan weerszijden van bet midden. Dek- 

 schilden nagenoeg even lang als bet balsscbild, met twee middenrijen, van welke de bui- 

 tenste iiitS tot 12 stippels bestaat. Acliterlijl' donkerbruin, dicht en lang behaard, de afzon- 

 derlijke ringen geelrood gerand, tamelijk lijn en niet zeer dicht bestippcld. Sprieten en 

 pootcn geelrood, de sprietwortel iets lichter. Lengte 24 — 24 mm. Onder mos, achter dennen- 

 schors, in aanspoelscl en tnssclien dorre bladeren. Niet inl. In Duitschland en Frankrijk. 



(Mulsanti üanglb.) (ten u is Muls. & Rey) 1) 



Metastcrnmn tusschen de middcicoxac iets brecder dan de troebantcrs. Licliaam zwart, de 

 sprietwortel, de pooten, de achterrand der dekscliildcn en niet zelden ook de naad bruin- 

 achtig-geel, zelden zijn de dekschilden geheel roodachtig (ab.c. 'piccnlus Rey). De voor- 

 coxae zijn meestal, de acliterdijen zeldzamer pekbruin. Acliterlijlsringen roodachtig gerand. 

 Overigens aan tennis verwant. Lengte 25 — 3 mm. Onder mos, achter denncnscliors, in 

 aaiiS|ioclsel en op de duinen in zandkuilen en tusschen dorre bladeren. Zeldzaam. 



(Baiidueri Mids. & Rey) 3. nanus Er. 



7 lialsschild met i tot 4 bijkomende stippels aan weerszijden van het midden. Lichaam lang 



en smal, glanzig pckzwart of pekbruin; dekschilden rood, om het schildje en langs de zijden 

 zwart (ab.c. longiilus Mannerh.), soms naar het uiteinde zwart gevlekt of behalve cene 

 gcelroodc scboudervlek bijna geheel zwart (ab.c. bimaculatiis Boisd. & Lac). Sprieten met 

 lichteren wortel, soms geheel geelachtig (ab.c. mficornis Kr.). De smalle achterrand van het 

 lialsschild, de randen der achterlij fsringen en de pooten lichtrood, de dijen meest bruin. 

 Veelal is de geheele bovenzijde lichter of donkerder roodbruin en zijn de sprieten geel 

 (ab.c. lepldiis Grav.); donkere, nagenoeg eenklcurige excni|daren vormen tih.c. tristis Grav. 

 lialsschild naar voren versmald, met stompe achterlioeken en de 4 gewone 'stippels aan 

 voor- en achterrand. Dekschilden iets langer dan bet halsscliild, met eene langsrij van 5 tot 

 10 stippels nabij het midden en eene tweede langs den naad. Achterlijf dicht en sterk 

 bestippeld en behaard. Onuitgekleurde exemplaren zijn grootendeels licht roodgeel of geel. 

 Lengte 3—44 mm. Deze zeer veranderlijke soort is gemeen tusschen afgevallen bladeren, 

 in mos, aanspoelscl, op bloemen en 's avonds rondvliegende in bosscbenen op weilanden. 

 Ook in bet voorjaar in zandkuilen op de duinen 5. bruoneus Mrsh. 



Halsscliild zonder bijkomende stippels aan weerszijden van liet midden 8 



8 Dekschilden ongeveer ;. langer dan het halsschild g 



Dekschilden slechts weinig langer dan het halsscliild 11 



y Achterlijf zeer grof en diep bestippeld. Deze soort gelijkt zeer op de ab.c. longidus van 

 brunneus. Lichaam glanzig zwart, de dekschilden bloedrood, om bet schildje en langs 

 de zijden zwart, de eerste 3 of 4 sprietlcedjes en de pooten geelrood; coxae en acliterdijen 

 bruin. Sprieten als bij brunneus, doch naar het uiteinde dikker. De voor- en acliterrand- 

 stip|)cls van het halsschild meer van den rand verwijderd. Dekschilden inet 3 rijen van 

 5—9 stippels, van welke de eene nabij het midden, de tweede langs den naad en de 

 derde langs den zijrand staat. Bij sommige exemplaren is de achterrand van het halsschild 

 en het achterlijf meer roodachtig. Bij het <? is het vijfde en zesde sterniet driehoekig ver- 

 lengd en bet uiteinde daarvan kielvormig opgericht. Lengte 3J — 5i mm. Onder mos, 

 rottende planteustolfcn , steenen en in aanspoelscl. Meermalen in de omstreken van Maastricht 

 aangetroüen 7. splendens Mrsh. 



Achterlijf matig sterk en tamelijk verspreid bestippeld 10 



10 He twee middelste stippels aan den voorrand van hut halsschild, daarvan nauwelijks verder 

 verwijderd dan de twee zijdelingsche. Eene in kleur zeer veranderlijke soort. ICoj) zwart; 

 het halsschild pekbruin, met roodbruine randen of rood met donker midden of wel ccn- 

 klenrig rood; de dekschilden zwart, aan de s houders, aan den naad en aan den achterrand 

 rood, of rood met een donkeren dwarsband en om het sihildje donker, of rood en slechts 

 aan het schildje en aan den buitenrand bruinachtig; bet achterlijf [lekzwart of pekbruin met 

 roodbruinen achterrand der ringen; de sprietwortel en ])00ten roodgeel. Deze soort is 

 het naast verwant aan clavicornis, doch vooral ondeischciden door den zwarten kop, 

 de lant,'ere dekschilden en het grooter aantal stippels (8— to) van de middenrij, ook zijn 

 de sprieten naar het uiteinde veel meer verbreed, het achtste tot tiende lid nagenoeg dubbel 

 zoo breed als lang en is bet eindlid de helft langer dan het voorlaatste. Lengte 3 — 3J- mm. 



1) Vulgfll^ VlUllcl is M. l.MlIMs .Mul». i>, l\," 



